OCR
17, CHIL N mo(nam ipla quidem fabula nô extat) verfus aliquot.hi quofed aliquot locis emendatos. quandoquidem apud Senecam habentur deprauati. Sine me vocati peflimum , yt diues vocet, Nemo,an bonus : an diues,omnes querimus, Non quate, & ynde: quid habeas, tantum rogane, Vbique tanti quifque, quantum habuit, fuit, Quid habere nobis turpe fit,quaris? nihil. An dives, omnes quarimus: nemo, an bonus, Aut diues opto viulere , aut pauper mori, ; Bene moritur-quifquis moritur dum lucrum facit, Pecunia, ingens generis humanibonum: €ui non yoluptas matris , aut blande poteſt Par clle prolis, non facer meritis parens. Tam dulce fiquid Veneris in yultu micat, Merito illa amores celitum atque hominum mouet: io Quumhi, inquit, nouiflimi yerfus in tragoedia pronuntiati eflent, totus populus ad ciiciendum & actorem & carmen cõ{urrexit yno impetu : donec Euripides in medium ipſe profiliit, petens vt expectarent, videréntque quem admirator auri exitum faceret. Dabat in illa fabula pænas Bellerophontes, quas in fua quifque dat. At ex his verfibus quos latinos recitat Seneca, pofteriores aliquot reperi Græcos apud Atheneum in Dipnofophiltis libro 4.fed citra nomenclaturam authoris:eos hoc loco fubferibam, QD xev re floue xad isoy Beorvis, Iscr WiTie HAoyès roids Wend, f Où Tas y Memory, of pios mahe Ois ov, Xo of Sipa Kie Aldo. Ei d ý xunpis rotoroy 6e Nu is. ded, i Ou fagu’ teoTas uveiots aTh eyd- ne id eft, O captus aurum hominibus ornatiflimus, Venec genitrix,nec pater,nec liberi In adibus tales voluptates ferunt, Quales paris tu his qui domi te poffident. Quod fi hoc modo Venetis renident lumina, Haud mirum amores fi cit innumerabiles, Subit interim admirari peruerfum præpofterümque mottadium ingenit, Sententiam improbam in fi&ta fabu. a, fub perfonaimproba, ab hiftrione recitatam in theatro non ferunt, ac pet tumultum eiiciunt : fibi quifque domi ignofcit.Quotus enim quifque eft qui ftudio vitaque non loquitur quod illic hiftrio fonabat?Horrent voces in theatro,& non horrent rem in omni vita. Quid infamius, quid execratius apud omnes mendaci) vocabulo? quid ipfa re in moribus hominum vfitatius?Quid periurio deteſtabilius?excute vitam hominum, periuri) plena funt omnia.Quàm abominamur furis nomen?atin Vita nihil aliud inuenies, Nifi fortè furtum non eft , accipere pecuniam mutuam animo non reddendi, negare depofitum quum tutum eft,mala fide inuadere hereditatem aut pofleflionem alienam,imponere emptori , fuffurari nonnihil de matenus pro alio vendere : denique nullam prætermittere occafionemrfraudandi proximum,Sed ad prouerbia redco. Veritatis fimplex oratio. 38 Refertur in Diogeniani colle@aneis hoc adagium.extat autemin Phæniffis Euripidis ad huncmodum. Aros pi Yos T aNu uas epu, Kov aon hay Liz’ dying” toplvspdrtoye Edd ad T Kokedy-5 dN" KAOS AOS» Nocbyéy «To, hapuaxur dure Copar. id eft, Nam yeritatis {ueuit efle oratio Sim plex,vafris nec eft egens ambagibus Interpretum:fiquidem ipfa per fe congruit, At fermo iniquus,quia per fe fit morbidus, Medicamenta exquifita depofcit fibi. Citatur à Seneca epiftola 49. Nam, vt ille ait tragicus, veritatis fimplex oratio eft. Prouerbium vfurpabitur velinrhetores ac poËtas , qui mendacia verborum lenociniis fucare folent: Vel in blandiloquos,qui quod non ex animo dicant > folent accuratius adornare fermonem , ac veros affe@us hoc diligentius imitari xerbis,quo magis vacant affectibus: (Vtquicondudti plorant in funete,dicunt Ac faciunt propè plura dolentibus ex animo: Qui interim fimplex illa rufticanaque veritas ne Dus orationis fucos,ra ove ovxee , rd od cus ficus, ligonem ligonem appellans) Velin diuinos,qui vaticinia {fua verbis ambiguis efferunt , ne queant deprehendi, fitque rima quæpiam per quam elabantur, Deniquein cos qui perplexe loguuntur,dî verti difimulft.nam hocindicio ſæpenumero deprehenditur vanitas : velut in Eunucho Terétiana, Perein’ {celefta mecum perplexe loqui? Scio, nefcio, abiit,audiui,ego non adfui, Non tu ifthuc mihidi@ura aperte es quicquid eft, gligatid gepli” oxcplur, 1d eft FiCENT AN, 118 Tunica pallio propior eft, 89 Apud Plautum in Trinummolegitur allegotià prouerbialis Tunica pallio propior elt. Quo fignificatii, ex amicis nos aliis atque aliis magis ele deuindtos , negue parem omnium habendam che rationem, Apud veteres primum in officio locum habebant parentes,proximum pupilli, noftrà fidei crediti,tertium clientes, quartum hofpites , quintum cognati & affines, yt indicat Gelliuslib.s.cap.13. Preterea quaedam negota propius aliis ad nos pettinere.Pallium extrema veltis apud Græcos, quemadmodum apud Romanos , toga. Tunica toga tegebatur, yt frequenter äpud Homerum Dark, arènes fi mul nominantur, Genu fura propius. 90 Toy xy pens 7101, id eft, Genu fura propius.Q ui Grecas patoemias collegerunt, aiunt hoc adagium ex euentu quodam elle natum.Quum in prælio quidam confpiceret duos amicos pariter de via periclitantes , fratrem & confobrinum „neque poffet vtrique fimul ferre fuppetias, omiffo confobrino fratrem defendit atque hancinterim fententiam pronuntiauit, ux poftea tranfierit in Prouerbium , vu xy#uys tyylor. Id refe ab Ariftotele libro Moralium nono:Accedunt ( inquit) codem & prouerbia yniuer fa,vt Anima vna,& Amicorum c6munia funt omnia , & Amicitia eft æqualitas, & Tibia genu propinquius. Theocritus in Idylio cui titulus Charites,tribuit hoc adagium viro tenaci > qu fibi viuat, neque quicquam yelit impertiri amicis. Ias d RamOKO TOV Vlogs ur, mg CET ea Agyugos; oúd Kiy lov Qari Jus yh doi, ANUS ET, GTOTIe0 1 SW xyaua. RL Tee Avra ps nykvoiro. id eft, Verüm quifque finu dextram occulit, illud & ynum Cogitat,vnde fibi congefta pecunia crefcat, Nec cuiquam abfterfa rubigine donet amico. Imọ ftatim hoc, Mihi fura genulonginquior, inquit: Tpfi malim.aliquid detur mihi. Athenzus lib. 9. ed defexifle videtur, vt dicatur de iis potius; que ptopius ad rem pertinent. Ex hoc igitur Plautus faum il: lud effinxifle videtur, Tunica pallio propior. Confinis eft huic adagio illa Hefiodi fententia, Mud xæayviTo troy TOI D Era poy. id eft, Sed nec germano quifquam eft equandus amicus, E(t enim inter hos quos amamus , habendus ordo. Nihil auté vetat quominus ad rem torqueatur : quod genus, fiquis dicat, maiorem habendam effe vite quam pecunie , corporis quam veftis,animi quàm corporis ranonemrettè adduxerit,agyv xwi= pns Éyyior. Omnes fibi melius effe malunt quàm alteri. 9x Eandem fermé fententi in Andria, : Verumillud yerbum eft, vulgo quòd dici folet, Omnes fibi efle melius malle quamal Rurfum in cadem fabula prouerbium ad perfonam detorfir, Heus proximus fum egomet mihi, Ariftoteles lib. Moralià Eudemiorum feptimo, Aone y§ eyiorg HENS tHasos cords wird didos. id eft, Nonnullis enim videtur quenque fibi potifimum amicum effe. Idem Plato libr. De legibus 5. rov70 Moy 5 Angvaryds dios airs mas Kvoowms Purg Te 64,€ deas eyd. id eft, Hoc eft autem quod aiunt, vnu mquenque natura fibi amicum cffe, idque re&tè fieri. Sed Terentianam fententiam Euripides extulitin Med eas NQS IRS Tis T0; TO mhas u&Noy QE. id eft, Quod guifque femet plus amico diligit, Vel fic am Terentius fimpliciter extulit Quod quifque fe plus atque amicum diligit. Rarfum in Grecarum ſententiarum Colle&ancis, DIAG A ia ARR Pa yor. ideft, Nemo feipfo diligit quenquam magis. aumo 92 Qui fibi vehementer placent, quique fuis ipforum commodisimpenfe ftudentaliorum rebus vel negle&is vel etiam afflicts, a Grecis cleganter gare vocantur, Vitiam ipfam Qura dicitur. Quod appofità circunloquens Horatius, Cæcus (inquit) amor fui. Id vitii Plato malorum omnium fontem autumat. Ariftoteles 9. Moralium lib. fatis indicat lane Geren: probrofam appellationem,ceu prouerbialem s vulgo iađtatam fuiffe, quam ait homines fui fupra modum amantes à multitudine malè audire, quippe qui fædo infamigue cosnomine vocentur ġiKavi Contra qui fibi difplicene, putidult vocantur.Martialis. Altera rancidula elt, altera putidula eft. Eft autem id vitium ferè infitum vt fua cuique magis proben eee aliena:quod tamen eximid videtur fuiſſe in Áfris. Nufquam autem hæc peftis immedicabiliorquam in dogma