OCR
378 ARGUMENTUM. In boc Dialogo defcribit Eraſmus > exemplo Cornelii cujufdam Montii propofito , qualis obitus & quale funus debeat eſſe Chriſtiani hominis. MAR COLPHUS. PHADRUS. MA. Nde nobis Phadrus ? num ex antro à Trophonii?PH A. Cur iftuc rogas?MA. Quia preter morem triftis, horridus, {qualidus,tor vus; in fumma, nihil minus quàm quod diceris». PH. $i, qui diutius verfantur in officinis fabrorum miraris, fi ego tot dies verfatus apud egrotantem, morientem, & fepulrum, folito fum moeitior, przfertim cum ille mihi fuerit egregie charus ? MA. Quem mihi narras fepultum ? PH. Noftr Cornelium Montium ? MA. Nomine dumtaxat: de facie non novi. PH. Cum eo mihi plurimis jam annis interceffit arctifima neceflitudo. MA. Mihi numquam contigit adeffe morienti. PH. Mihi fæpius quam velicm. MA. Sed eftne mors res tam horrenda, quam vulgo pradicant ? PH. Iter ad mortem durius, quam ipfa mors, Quod fi quis horrorem il lum & imaginationem mortis excutiat animo, ma: a Ex antro Trophonii. Tropho- , us erat, qui exco redierats nius celeberrimus archite&us | nunquam poftea ridebatfuit, qui in Lebadia Bœotiæ | b Nihil minus, €S s qram quo tegione fanum fubterraneum | diceris VOUS n’eftes rienmoins extruxit in quo reddebantur i que ce que l'on vous appelle, oracula. Verum quia locus | Phadrus Gracis ignificat hila ille lemuribus & fpeGris ple- * sta