OCR
RELIGIOSUM. 143 mica noh Magni refert , five hoc laudis tribuatur Catoni, qui talia cenferit, dixeritque, five Ciceroni, cujus animus fententias tam divinas cogiratione cOplexus fit , cujus calamus res egregias pari . facundia depinxerit. Quanguam equidem arbitror, & Catonem , etiamfi non dixit cadem , tamen fimilia dicere folitum in colloquiis, Nec enim tam impudens erat M. Tullius put alium Catonem finxerit , quam fuerit: & in dialogo parum meminerit decori, quod in primis {peCtandum eft in hoc {cripti genere, prafertim quiumejus viri memoria recens adhuc hæreret animis cjus ætatis hominum., TH. Vehementer probabile elt quod narras: fed dicam quid mihi venerit in mentem , te recitante. Sapenumero mecum admiratus ſum 5 quum cme nes optent longævitarem, & mortem exhorreant, tamen vix quenguam competiri tam felicem , non dico fenem , fed proveRioris atatis hominem 5 qui rogatus an, fi detur > velit repuerafcere , ufutus per omnia iifdem bonisac malis, qua illijam contigiffent in vita, refponderit idem quod Cate dicit; prefertim fi recolat animo, quidquid annis retroactis feu crifte , feu letum obtigiffer. Nant frequenter & fuavium rerum recordatio , vel cum pudore vel cum confcientiz moleftia coniunéa eft. ut animus ab his etiam recolendis non minus abhorreat , quam à triftibus. Id opinor nobis indicarunt fapientiffimi poéra , qui fcribunt , tum demum animas capi deſiderio corporum reliétorum, pofteaquam ex amne Lethæor longa biberint obliVia. WR. Eft iftuc profe&o dignum admiratione & mihi quoque compertum in nonnullis. Yerum illud quam mihi blandicbatur : Nec me vixiffe pæ= ©" Ex anne Lehe. du fleuve | rorum oblivionem induces’ kothe. Leske, Luviue apt infe- ! bibentibus animabus. N uj