OCR
148 © CONVIVIUM plerique libri M. Tullij; quos {cripfit de Philofes phia, divinitatis quiddam fpirare videntur ; tum ille quem fenex fcripfit de Senectute , plane mihi videtur xúx»ydo dopo °, quemadmodum Gracis ell in proverbio. Eum hodie relegi , atque hæc verbas quoniam præ cæteris arridebant , edidici: Quod f quis Deus mihi largiatur , ut èx bac arate repuerafsam, tp in cunis vagiam , valde recufem : nec vero, velim quafi decurfo Spatio , à calce p ad carceres revosari. Quid enim habet hac vita commodi , qaid noa potius laboris ? Sed non habeat fane ` habet certe ta‘men aut ſatietatem , aut molefttam. Nomlicebit enim mihi deplorare witam, quod multi, & hi dođi „as pe fecerunt. Nec me vixiffe pœnitet , quoniam ita vixi yut frufira me natum non exiflimem. Et ex Vita ifta difcedo , tanquam ex hofpitio » non tanquam 2 domo. Commorandi enim natura diverforium no- | bis, nom habitandi dedit. O preclarum illum diem, guum ad ilud animorum concilium catumque proè ficifcar & cum ex hac turba & colluvione difcedam. ‘“Ha&enus Cato 4, Quid ab homine Chriftiano dis ci potuit fan&ius? EV. Verum aliquis caufabitur colloquium effe confi&um à Cicerone. CH.Ifthuc ® Cyencion afma id lt , cy- | vulgo le deſſous du talons ch gnea cantio xe chanfon de | infima pats hominis ; unde cygne, Cygni enim morituri | fumitur etiam pro fine : cat dulcius canunt & fuavius. | cer vers dicebatur locus ille Eft igitur proverbium quod \ in Circo, unde emittebantlhl dicitur de iis qui fupremo vi- | equi ad curfum ; hincque {ye te tempore do&ius feribunt, | mitur pro initio. la partie vel dicunt. d'où Les chevaux commençoitit p Acalce ad carceres vevocari. | a couvir dans le Cirg. ie ne voudrois pas , ayant | 4 Cato illuftris Roman comme achevé ma courſe, | quem Cicero inducit loguer f elt reobligé de la recommen- | tem in dialogo quem ferip i cer Acalce ad carceres sid elt, | de SeneQute. 4 fine ad initivm.calx enim ,