RELIGIOSUM. T4$
ri? TH. Quomodo Deus averfeturfacrificia , do¬
cet ipſe nos apud Efaiamcap.1, Sunt enim quædam
prafcripta Judzisin lege, qua fignilicant magis
fan&imoniam quam praftant: quod genus {unt
dies fefti , fabbatifmiy, jejunia, feria. Et funt
que femper, præltanda funt, que fuapre natura
bona funt , non quia iufla. Judzos autem aver(a~
batur Deus, non quod obfervarent legis ritus, fed
quod hi ftulte tumidi , negligerent ca que Deus
maxime vult praftarià nobis: ac madentes avari¬
tia, fuperbia , rapinis ; odio , livore; cæterifque
vitiis , exiftimabant Deum ipfis multum debere,
quod diebus feftis verfarentur in templo , quod
immolarent vitimas, quod abftinerentà eibis ve¬
titis , quod nonnunquam jejunarent. Qua lane ue
non funt negligenda » ita Deo fiunt ingrata, fi quis
obfervationibus hujufmodi omnino confifus,negli¬
gat mifericordiam , quoties fratris neceffitas exi¬
git officium charitatis. Habet {peciem (an@imoniz
etiam, colloquia vitare maloram, Sed hoc celare:
debet : quoties aliud fuader charitas proximi.
Obedientia eft quiefcere diebus feftis, fed impium
fit, ob religionem diei finere fratrem perire. Now
fervat legem , qui non fervat juxta mentem Dei.
Judzi fublevabant afinum in foyeam collapfune
fabbatis: & Chriftum calumniabantur qui ferva=
Yet totum hominem in fabbato. Hic erat prxpo¬
fterum judicium , & aberat {cientia Dei: nefcie= ¬
batenim , quod ifta propter hominem effent infti¬
tuta, non homo propter illa. Sed haec impudenter
dicere viderer,nifi veftro juflu dicerem. Malim ex
alijsreGiora difcere. EV. Iſla mihi videnturadea