a 7
OMESTICA CONFABULATIO. 13
4
s velis. Jo Quid G H ngonen Pe. Haud multum inter¬
ett ici Tusonem & nugonem *. Fo. » placet. Po Quid fi
Alardum ? ‘fo. Homo mint DA auribus diminutum
È eft, lineua penfat. Pe.S adjungemus. Fo. Si
quidem dabi tur n us copia, nungu i fabularum inopia. Pla.
ent con | ias amœnum. Pe. Ego
vero tibi Lun ao nec pratorum
naracdinum vi rorem, , defderabis.
‘Dicés disnam Muf fis 6 iceris. Pe. Nimium
affixus es l o ftudio teipfum
maceras.
Pe. At non
i ideò vivimus, ut ftudeamus; jiter viva¬
mus. Fo. Mihi v vero ve vel a tis dulce eft. Pe. Equidem im¬
| mo pr obo,
Ecquid voluptati fuit hee
deambulatio ?
Y
EA ¿Quid z À ic ri abet: atque
gemeïlos. Aya € ` S ET
jam
| Se.
sed
| Tas
2
ait
gu
fam.
a zan
| nor
vi
| i 1. Vox non Latina, qua nug 5 Be
f intelligit, fed ea Bee Lars i- 6 Sic apud papicolas de fe Joquun¬
k tatem cum voce Huo tur que fe monafterio includunt ; ir¬
2 Streams nat ‘ ridet & rem & loquendi modum, ut
N . . ci .
4 3) Scilecghi 2 patet ex que NOISE An malo geni
4 4 Raro, nupfit è