OCR
#42 Ex finu illius. > Quosexintimafamiliaricate volumusintelligi, hos è finu illiusautillius cfe dicimts.M. Tullius a€tione in Verrem 3.Verres fimulactetigitprouinciam, ftatim Meffanam liceras dedit, Dionem euocauit,calumniatores ex finu {uo appofuir, quiillam hærédiratem Véneri Erveinæ commiflam efle diccrenc.idem aétione 4. Satis ne nobis magnam pecuniam Venerius homo, qui à Chelidonis finu in prouinciam profe®us effet, Venerisnomine quafiife videtur. Idem in Catilinam inueĉtiua 2.Poftremum aurem genus elt non ſolum numero, verum etiam genere ipſoatqs vita,quod proprium eft Catilina de eiusele@tu , imo vero de coplexueiusac Gnu. Plutarchusin vita Catonis Vticenfis fimili forma dixit, yapivtey aedrovcx ray Mogens x3A707 Avg om: ideft, Gabinium PaulamexPompeij finuhominem, Quilocusnobis alias citatus eft in prouerbio, lo finu gaudere: fed fenfu nonnihil diverlo.Degrege illo nobis ante dium eft. M. Tullius aliquotiesgregales appellat, eiufdem fodalitij congerrones. Xehe © ured. Qui fe totum alicuius haberi yolebat,dicebat, pére x xréret euusfom:hoceit, Et vfufruétu & proprierate. Siquidem inpofſeſſionibus ſæpenumero fir, vrpenes alium fit dominium, penes alitm vfusfra&us. M. Tullio Curiuslibro 8. Siyales, bene eft: fam enim zefoe Sptuus, arices at Attict noſtri. Ergo fructus eft tuus,mancipium illius. Sentit Curius fe ficefle additum Attico, vrtamen bene velit Ciceroni.Id M. Tullius velutexponens, ita refpondet: Et mfi haberem ftudiorum meorum focium Atticum noftrum, cuius quando te proprium effeferibis måãcipio & nexu, meum autem vfu & fruétu,contentus ifto fum: id enim cuiufque eft proprium,quo quifque fruitur arque vtitur. M. Tullius ludens cumlureconfalto , oftendit iproprietatem bifariam conftare, mancipio&nexu. Nechocius defiderat , modoliceatvtifrui: propterea quod quandiu manetius ytendi fruendi, perinde eft ac fires fit propria. Ipfis & Chys. Aunis goj gois. Non obfcurum eft has voces ex ſolenni more vulgo iaétatas, quoties aliquis fibi bona precabatur & amicis,fic enim precaturapnd Ariftophanem Auis Adiva se QDerononnvgien (uy XY yaw È cates Au: Hg) 7405 03 Ideft: Vr detis Nephelococcygienfibus, Bonam valetudinem & incolumitatem, Ipfis & Ghijs. Interpresoftendit, hunc fermoniscolorem du&um ex publica Achenienfiurm côfuerudine, quiin folennibus comprecation:bus acfacrificijsbonaà dijs precantes reipub. addebant #94 2010. Atque huiushiftorta teftem citar Theopompumin:(2.lib.rerum Dhilippic.opinor quod è Chio nonnullam haberent Arhenienfes commoditarem. a fibi vnibeneprecatur, nulla faéta mentione amicoram aut bene meritorum,facete fuccinetur, xo] 40s. Amicorum communia omnia. Tarrow» idet, Amicorum communia funt omnia, Noneft aliud hoc prouerbio,neque falubrius,nequecelebratius, Quod quidem fitam eflerfixum in hominum animis.quam oulli non eftin ore,profe&o maxima malorum parte viranoftra leuaretur, Ex hoc prouerbio Socrates colligebat omnia bonorum effe virorum non fecus quam deorum.Deorum,inquir, funt omnia. Boni viri deorum funtamici, &amicorum inter fecommuniafuntomnia. Bonorumigitur virorumfunt omnia. Refertur apud Euripidem in Orefte : Koisa A m Tây pidwy. Ideft; Inrer enim amicoscunéa funt communia. Idemio Pheeniffis: Koved Qidev dx. Id eft: Communisomniseftamicorum dolor. Idem in Andromacha: Biro 9 sAlev tA|soy. of rives piñor OpSas nehoygc’, ae HW À ALA ASTI. Ideft: Nam vereamicis proprium prorfusnibil: Sedinteripfoscunétafunrcommunia. Terent.in Adelphis: Nam vetus quidem hoc yerbum,amicorum interfecommuniaefleomnia. Teftantur &apud Menandrum fuiſſe in cadem fabula. M.Tulliuslib.Offic.1. Vtin Gracorum, inquit,prowerbio et,amicorum effeomniacommunia. Ciratur & ab Ariftocel.lib.Moralium 8.8 à Platone de legib.s.Quo loco conatur demonftrare,feliciffimum reipub.itatum rerumomniù communitateconftare: sean là robes orts re ta Hoy moite È VOL CATO CTE TO MUDA MOE) yi ® riva al Tow Saturnia Meyer re by Tus tai nova re Oiray.id eft:Prima quidem igitur ciuitas eft & reipub. ftatus,acleges optima, vbi quod iam olim dicitur, per omnem ciuitatem quam maxime fieri poteſt, obferuabitur. Ditum eft autem vere,res amicorum communes effe.ldem ait,felicem ac beatam fore ciuitatem » in qua nonaudirenturhac verba; Meum & non meum. Sed di&u mira, quans non placeat,imo quam lapideturà Chriftianis, Platonis illa communitas : cum nihil vnquam ab ethnico philofopho diétum fes magis ex Chriſti ſententia. Ariſtoteles lib. Politic. 2. tempera, Plaronisfententiam , volens poffeflionemac proprietatem elle penescertos:czterum ob vſum, virtutem & focietatem ciuilem, omniacommunia 1uxta prouerbium. Martialis lib.2. iocatur ig quendam Candidum, cui femper in ore fucrit hoc adagium,alioqui nihilimpertiretamicis: 3 Candide xaa plawn lunt hæc tua Candide zum Que tumagniloquus, noge dieque fonas. Atque ita concludit epigramma: Das nihil, & Dicis Candide, nose Pidar. ‘ Eleganter Theophraſtus apud Plutarchum in commentariolo, cuititulus a&QiAnoA Aias» tinon T Piray, Est XI Aei naivas TÚ Pirow civas res Piaws.ideft:Siresamicorum communes , inaxime couenit vramicorum item amici fiarcominunes. M.Tull, lib.deleg. 1. videtur hoc adagium Pythagore tribuere cum aits Vande enim illa Pythagorica vox, 70 PiAay 0a, 00) DEALAN TOTTA id eit;Resamicorum communes & amicitiam æqualitatem,Præterea Timæus apud Diogenem Laertiuin tradir, hoc diétuim pris mum à Pythagora profectum fuiffe.A Gellius No&. Attic. lib.1, cap 9,teftatur, Pythagoram non ſolum huius fententia parérem fuiffe,verumetiam buiufmodi quandam vite ac facultatum communionem induxiffe, qualem Chriftus inter omneis Chriftianos eife vult. Nam quicunque abillo in cohortem illam difciplinarum recepti fuiffent, quod quifque pecuvia familieque babe. bantin medium dabant: quod re atque verbo Romano appellaturxgwéGroy, ideft, coenobium; nimirum 4 vite fortunarumque focietace. Amicitia aqualitas. Amicus alter ipfe. Hæcquoquead Pythagoram autorem referunnquod candem comple&tunturfentétiam, r49 pratan loire ciyoy gog prau urli, oy hiroverress esroy, id eft: Amreitiam xqualitacem elle, &eanté animam,&amicum alterum ipfum. Neque enim quicquam non commune,vbiforrunarum aqualiras; neque diflentio, vbridemt, animus: neque diuortium , vbicoagmentatio duorum in vnumi Ariftoteles magnorum Moralium hb. 1, Gazer Couàsue opadu Qirovesmreir peice De nya i te xoq ners. id elt: Quoties voiu: mus veheméreramicuim aicere. vna inguimusanima inga Site ius.Idere eodem libr.ta 78,45 Oddlu,o PAG Cregageya ideft; ER enim,vtdicere (olemus,amicusalter ego. liro. lb, de Legib 6. citattanquam varus diGum.& ceu prote: bio iaétarum ; TAGS 99 0 Asyos die av, ws toorns Qirim dater CET dida giv (gde eipnrey.xgy tuyesads id eft: Nam verusillud ver bam, & were &ele ganter didtum eft equalitatem amicin& auétorem effe.Neq; tamen id{entit Plato , juuenib.ac fenibus , do€tisarque indotis, ftultisac fapienub,robuftisac debilib.omnia æquali exhibenda effe, fed cuigspro {na dignitatediftribu portere, Alioqui guemadmodum aitinibi Plato,avis detects m love dv ox yiyrous avid elt. inæqualibusæqual'aeruotimæqualia Er velummum vas in fum. mam iniuriam vertitur , ita lamma qualitas fumma fit inægquilitas. Quemadmodum fettjuiter dixit hnius, æquabicare in fêrêdis ſenténtijs nihil inueniri pole inegualius. Quanquam hoe quoque quidam ex Homero furnptuniexiltimant, apudquem eftillud aliquoties, ize tuausparg:id eft, Æ que argue meum ipliuscaput.Necab hoc diflidet Hebrxorum lex , iubens Yt proximum perinde yr nofmetipfos diligamus, Arque hac omnia Anftoteleslib.Motalium y.prouerb:j titulo citat. Vultu fepeladitur pietas. > M. Tulliusin oratione pro Roftio , obitercitarfententiara i fapientibusiactaram: Etenim, inguin fiid quod præclare a {apie entibus dicitur,vuleu (pe lediturpiecas: quod{upplicium fans acre reperietur in cum, qui mortem obtulerit parenti, pro quo? moriipfum, fires poftularit,iura diuina atque bumana cogebant, Prouerbiumadmonet ; pierarem erga parentes adeo religioſe colendam , ve non folum non offendamus eos verbisaur fetis? impijs.fed ne vultu quidematrociore aut contumaviore. Habent enim oculi frons &'iple vultus fuum fermonem. Euangehum altiusrepetit,nimirum abipfo fonte cordis, in quo concipitur ira; Ea erumpitin vocemindignationis:fed incertam:proximus gra: dus etmanifetum conuitium; tertiushomicidium. Sal & menſa. Apud priſcos hoſpitij ins fuiſſe fin&ifimum,alias nobis eft di&um.idcontrahebatur falis & menfe confartro quemadmodum apud Germanos acceptusa propivante cyathus,adimit dmoeius agendi iniuriarum, Æfchives, De perperam obitalegitione: rss tis morsels nets yo TUA nuora seymeuy Aes TETE dye dra odo id eft:Erenim ciuitaris talens publicamque menfam, ait fe plurimi facere. Nomexciderat hoc proucibiumantea commemoratuni,veruni hbcexemplumbofpiti) publicireligionem nobis commendat:cogue commemorandum patavi. Mancot huiushofpitaliratis publicæ veftigia in hunc víque diemapud Germanos.