OCR
104 LETTERS OF ERASMUS [1517 obstupuerat, me vero singulariter etiam permouere talium amicorum qualitercunque representata memoria, eorum nune mirifice rapi me tanto artificio deliniatis atque expressis imaginibus vt quae veteres to facile pictores omnes prouocauerint? quas quisquis intuetur, is nimirum fusiles eas potius aut sculptiles arbitretur quam pictas: ita porro eminere atque extare videntur iusta virilis corporis ecrassicie. Non credas, Erasme mi êpaopmórare, quam valde amorem in te meum, cui nihil adiici potuisse ipse mihi persuaseram, studium hoc tuum arctius x; adhuc obligandi me intenderit, quamque ego vehementer hac triumpho gloria, quod tanti abs te estimor vt tam egregio monumento declares non alium esse quenquam a quo tu amari malis.| Nam sic ipse certe —satis pol superbe, sed tamen sic—interpretor, quod istud abs te missum est mihi quo non in dies modo sed in horas etiam tui apud 20 me memoria renouetur. Equidem scio me sic perspectum tibi vt non sit in eo mihi valde laborandum, me vt tibi probem (quanquam multis alioquin ineptiis non vaco) vacare saltem longissime ab Trasonicis adfectibus. Sed tamen, vt verum fatear, vnum hunc pruritum glorie excutere profecto non possum, quo mirum quam suauiter titillor, 25 quoties animum subit sere demum posteritati me Erasmi amicitia litteris, libris, tabulis, omnibus denique modis contestata commendandum. Vtinam ea mihi facultas esset quae insigni aliquo documento possit efficere ne indignus amore tam impenso viri, cum suo seculo, tum secuturis etatibus incomparandi, videar! Sed quum 30 tam longe supra meam hanc mediocritatem sit vllo meo facto praestare illud vt mundus intelligat, sedulo certe enitar vt saltem non ingratus esse tuo vnius testimonio comprober. Apologiam tuam perlegi studiosissime: qua certe sic adfectus sum vt eloquentiam tuam, quum nusquam magis viderim, nusquam 35 minus sim admiratus. Quippe illud mihi sustulit admirationem, quod in tam facili causa cuiuis licet esse diserto, non tibi modo, qui facilem possis facere ex difficillima. Peream ni miseret eius me, hominem suae scholae plausu eo progressum atque incitatum vt ad ostentationem virium eam sibi declamandam sumpserit controuer40 siam, qua nihil vnquam fuit magis dovorarov: est enim maxime erepopperes. Spero fore vt hac monitione tua resipiscat. Placuit mirifice mihi vt omnia sed tamen notabiliter figura qua xevodoéla eius facete reprehendis, qui secundam editionem suam videri voluerit annotationibus tuis priorem ; quum tamen in eadem cum tuis de45 pugnet, nondum factis scilicet. 9. quae LB: qa. 25. a?: posteritate al, çf. Bp. 684 prooem. Zon secuturus al. AT. éTepopemès a, 42. Kawodofiay a: corr. LB. 22. Trasonicis] For this form cf. 86. in tam facili] Of. Ov. Vr. 3. 12. 21. Ep. 485. 38. 43. reprehendis| LB. ix. 20 pn.