Page 55 [55]
OCR
606 | TO JOHN RUSER 19 illius gratiam facturus non sim. Sed neque mihi semper suppetit 5 quod illius officinae suppeditem, neque quoduis argumentum illi conuenit, Postremo cum typographi ferme sint inter sese xepapets, vix fieri potest vt sic obsequar vni quin alterum offendam ; id quod vsu venit in rursus excudenda Copia. Nam annos aliquot mihi succensuerat Badius priusquam offensionis causam possem olfacere. Quanquam illius indignatio, vt est vir optimus, citra omnem amarulentiam aut etiam simultatem constitit. Aufer vero mihi ista verba, ‘ne eum ex albo tuorum expungas amicorum.’ Tum ego non inhumanissimus modo sim verumetiam ingratissimus, si patiar Schurerium expungi amicorum catalogo. Simulatque dabitur op- ! portunitas, declarabo, si nihil aliud, certe propensum in illum animum. Demiror cur tam diu prorogetur Rodolphi Agricolae lucubrationum aeditio. Quis est, quaeso, genius iste malus qui gloriam hanc nostrae inuidet Germaniae? Verum vt hactenus ociosa fuit epistola tua, quod ex tua commendatione nihil accesserit meae in Schurerium beneuolentiae, ita per eam ipse mihi factus es multo commendatior. Nam egregias animi tui dotes, quas pridem e suauissimo colloquio tuo, e vultu, ex ipsis oculis vtcunque conieceram, sic expressit vt longe quam ante magis coeperim amare indolem istam tuam lepidissima festiuitate ac rara modestia pellicibilem ; eruditionem haud sane vulgarem cum vtriusque literaturae peritia coniunctam, sed ita vt hanc nullum, quod fere solet, supercilium comitetur. Quare mihi posthac Ruserius non inter famulos, quod tuae modestiae satis erat, sed inter praecipuos amicos numerabitur. Bene vale. [Basileae.] AN. M.D.XVII. 607 662 Deventer MS. 91, f. 182. LB. App. 150. Y To CUTHBERT TUNSTALL. Louvain. 17 July (1517). [The year-date is supplied from Ep. 597.] ERASMVS TVNSTALLO SVO S. D. Lovanivu commigrauimus cum omnibus sarcinis, etiamsi nondum reperta sedes satis accommoda studiis et animo nostro. Faber Stapulensis nobis nouum peperit negocium, qui suos commentarios 606. 19. est add. H. o 606. 7. xepaueis] Cf. Hes. Op. 25. 9. Copia] Badius’ complaint must have been about the new edition of Dec. 1514 (Ep. 311), not about Schürer’s reprint of Jan. 1513,in which Erasmus can have had no hand. The estimate of time, ‘annos aliquot’ (1. 9), is therefore very loose, in view of Ep. 346. 6-8. Erasmus was, perhaps, remembering that Badius had good reason to feel aggrieved about the Adagia (ef. Ep. 219. 3 n.) and Jerome (Ep. 396 introd.); but see Ep. 815. 1 n. 18. Agricolae] Cf. Ep. 311. 25 n.
