OCR
158 LETTERS OF ERASMUS [1515 5 te eb honestissimis negociis, vt rem litterariam in nostra Germania crescentem pro nisu adiuues, impediri, vt nihil mirum sit si rarius seribas, praecipue ad hominem plane exiguum, cui satis sit si mei aliquando vel verbo memineris. Ceterum quod proxima tua elegantissima epistola nuptiis filiae, meae bene precatus es, in vicem non ro iam ominis sed vel oraculi accipio, tanquam a deo aliquo bonum illud felix et faustum emerserit; diuum enim honore quomodo te non praedicem, in quo quicquid pulchrum diuini et humani vel Deus vel natura congerere in viuentem potuit, tibi adfore conspicimus? Quod si praesens pompas nostras ornasses, iam plane beatum 15 arbitrarer, Sed spem fecisti aduentus aliquando tui, quod desyderantes expectamus omnes, qui tibi bene volumus, qui ex te pendemus; multi enim sunt hic boni viri, qui non solum te videre, tibi adesse, communicare, consueuisse tecum, sed etiam in castra tua, tua inquam illa castra, optimorum studiorum princeps, deierare 20 gestiunt. Quod nisi citus aduenias, ecce ad te homines tui, animalia tua deuolabimus. Et aduolassem equidem iam diu, nisi quod valetudine aduersa yelut perpetuo hoste oppugnor, qui arcem capitis et aurium impetens iam pene oppressit, nisi si qua Dei nostri adiutrix manus ferat suppetias. 25 Sed quamuis caetera fragilis, studio tamen sum obfirmatissimus; quae vna res me et reficit et valde consolatur. Gerbellius, vir lepidae eruditionis et doctor meritissimus, egregiis me tuis opusculis, Enchiridio et nonnullis aliis, in quae tot annos sitiui, quae conquisitis vndique siggillaribus expetii, optatissimo dono donauit; faxit Deus zo vt vicem aliquando remetiri possim. Dispeream si non omnes numeros gratitudinis explicuero ; cui et praeterea Rhenano, delitiis meis, et Icolampadio, integerrimo meo amico, verba salutis immensa adferto: quibus et scripsissem, sed lege iiè de Ori. Iur., cuius commentaria fere ad calcem perduxi, immoramur, ne vel momento, vbi 35 a lectionis munere vacauero, dilabi patiar. Vale, ex Fryb. 3 Cal. Nouemb, 1515. 868, From PauL Vouz, Deventer MS. 91, f. 131 v°. Hiigshofen. LB. App. 34. 30 October 1515. [The date is confirmed by the reference to Ep. 337. Paul Volz of Offenburg (1480—6 July 1544) matriculated at Tibingen in 1496. 15. aduentus LB: adentus MS, 33. lege scripsi : lex MS. Quod nisi fit, verba quae sequuntur amplius sunt corrigenda, 34. ita moratur,,. momentum coni, LB. 9. epistola] Ep. 358. allusion, too, might have been expected 27. Enchiridio] The copy sent by here to Ep. 366; cf. Ep. 379. 11 n. Engelbrecht (Ep. 358) seems not to 33. commentaria] First published in have been delivered, though Zasius Zasius’ Lucubrationes, Basle, (Froben), had had the letter; cf. 1. 9. Some 1518.