sententiarum diuitias praeteriero. Lucianus ille rhetor et sophista
celeberrimus, si viuat, ex pari tecum congredi nolit, ita tuis eum
disertissimis vrges declamationibus; quas quoties lego, quoties in- 20
sinuationum cuniculos, obliquos ductus, proserpentia pedetentim
animorum oppugnacula, argumentorum (ac) rationum vim, confuta¬
tionum fulmina aliaque id genus ex ipsissima oratoriae artis penu
deprompta colligo, extra me feror et velut ad superni cuiusdam
numinis sublimitatem perstupeo. 25
Quod si Adagiorum tuorum inaestimabile opus, si fluminosas dis¬
serendi vndas, amplificationis immensam vbertatem, qua scarabeum
ex stercorario foetu insectulum supra aquilam ponis, qua belli tri¬
stissima nubila et e regione pacis placidissimum candorem, qua et
alia similia tersissima dictione, perspicuitate admirabili consequaris— 30
si, inquam, incomparabilia haec pro iusto commendare pergam, dea
ipsa Suada meis inserta labris non sufficeret. Quid de exquisitissimis,
scitissimis, lepidissimis Adagiis dixerim? quae, vt olim in Alcinoi
hortis pirum piro, pomum pomo succedebat, ita successu suo, ita
copia, ita fertilitate (dum foetus foetu subtruditur) vernant vt, quoquo 35
vertas, sublimia, iucunda, pulchra, industria, florentia inuenias. Iam
vero cornu illud Copiae verbis et rebus refartissimum si recensuero,
si Moriam, si quae tam luculenter e Graeco vertisti memorem, ingens
adeo praestabitur laudis sylua, quae nec meo exiguo ingenio par sit,
sed nec epistolari posset breuitate complecti. Tantum dico dignum te 40
esse quem vnum docti omnes admirentur, in quem celebrationis omne
genus ipso quod dicitur horreo congerant. Quod ad me attinet, eo
me crede tibi vinculo ligatum, vt delitiarum loco putaturus sim, si
vnquam vel nutum tuum praecipere, ne dicam imperata facere, liceat.
Fueram pluribus tecum commentaturus, et porro quaedam quae 45
me angunt abs te quaesiturus. Sed noster Bonifacius, adulescens
egregiae indolis, solida eruditione conspicuus, humeris incumbit.
Spero me in octo, aut ad summum x diebus coram pariturum.
Vale ex Fryburgo v Idus Augusti 15.
Tuus Zasius. 50
Beato Rhenano omnia charitatis nomina meo nomine declarato et,
nisi tibi molestum sit, Philippum Engentinum valde salutato. Plura
mihi scribenda forent, quae coram absoluam.