Page 32 [32]
OCR
4 LETTERS OF ERASMUS [1523 pro tanta liberalitate, atque hoc lemmate recusaui munus, quod dicerem maius quam vt conueniret exiguitati meae. Nullo in genere me minus exercui quam in epigrammatis, et tamen interdum inter ambulandum aut etiam in compotationibus lusimus aliquot diuersis 5 temporibus, quorum nonnulla ab amicis nimium mei nominis studiosis collecta sunt et aedita Basileae ; quoque magis riderentur, adiunxerunt Thomae Mori epigrammatis, in hoc genere felicissimi. Carmen ad Guilhelmum Copum de senectute scriptum est nobis in ; Alpibus, quum primum adirem Italiam. Inciderat odiosa contentio to inter caduceatorem regis Angliae, qui nos, quo tutius iremus, comitatus est Bononiam vsque, et inter curatorem adolescentum quos tum pacto velut nassae implicitus ducebam in Italiam, non quidem vt paedagogus, nam morum curam exceperam, nec vt praeceptor, sed vt inspector futurus ac studiorum viam commonstraturus, ne quid 15 calamitatis deesset fatis meis; nullum enim annum vixi insuauius. Inter hos igitur duos adeo incaluerat rixa, vt post furiosa conuitia ventum sit vsque ad gladios ; ac tum quidem alteri duntaxat irasceþar. Verum vbi post tantam tempestatem vidissem illos vltro factos amicos epoto vini cyatho, vtrumque ex aequo oderam. Etenim vt 20 pro insanis habeo, qui sic debacchantur, nisi grauissime lacessiti, ita nulli fidos esse duco, qui tam subito fiunt amici post iras capitales. Itaque quo taedium inter equitandum fallerem, abstinens a colloquio partium carmen hoc absolui, notans interim in charta super sellam, ne quid excideret aliud, dum aliubi quaererem. E notulis de25 scribebam quod erat natum, vbi ventum esset in diuersorium. Habes carmen equestre vel potius alpestre, quod tamen docti negant prorsus infelix, vteunque natum est. Scripsi diuersis temporibus epitaphia non pauca, rogatus ab amicis, quae non refert numerasse. Sed annis aliquot ante quam adirem 32 Italiam, exercendae Graecitatis causa quando non erat praeceptorum copia, verteram Hecubam Euripidis, tum agens Louanii. Ad id audendum prouocarat F. Philelphus, qui primam eius fabulae scenam vertit in oratione quadam funebri, parum vt tum mihi visum est | feliciter. Porro quum stimulos adderet tum hospes meus Ioannes 35 Paludanus, eius Academiae rhetor, vir si quis alius exacto iudicio, perrexi quo coeperam. Deinde vbi literis ac montibus, quod aiunt, aureis amicorum pellectus redissem in Angliam, addidi praefationem È È | 17. vsque om. B. 21. fidos £ : fides a. 24. aliud, . . . quaererem a :, dum, i vt fit, noua cogitatio veterem propellit.. 8. 25. quod... natum add. B. esset a: est B. 28. Scripsi 8: Scripsimus a. 33. funebri add. B. 33. oratione] No. 3, delivered on 25 translated. Filelfo’s Funeral Orations Dec. 1461; Polydorus’ speech is there were printed first c. 1481, at Milan.
