OCR
54 ENCOMIUM nec ad egregiam illam fapientiam ac fel. citatis, ut ipsi vocant, arcem , aditum effe eniquam, nisi ftultitia duce. Jam primum illud in confeffo eft , affeQus omnes ad ftultitiam pertinere : quandoquidem ha nota a ftulto fapientem difcernunt, quod illum affe&tus , hunc ratio temperat ; eoque Stoici perturbationes omnes ceu motbos a fapiente femovent. Verum affects ifti non folum pedagogorum vice fungun. tur ad fapientie portum properantibus, verum etiam in omni virtutis funGione, ceu calcaria ftimulique quidam adefle fo: lent, velut ad bene agendum exhortatores. Quanquam hic fortiter reclamat bis | toicus Seneca, qui prorfum omnem af fe&um adimit fapienti. Verum cum id fe cit, jam ne hominem quidem relinquit, fed novum potius Deum quendam dit yel (1), qui nufquam nec extitit unquam, nec extabit ; imo , ut apertius dicam, marmoreum hominis simulacrum conf tuit , flupidum, & ab omni prorfus hu mano fenfu alienum. Proinde , si libet „ipsi fuo fapiente fruantur , citraque rivalem ament licet, cumque eo vel in civitate Platonis , vel si malint , in Idearum fe: gione, vel in Tantaliis inhabitent hortis mers (1) Creat,