agnofcit, atque ipsi Deo refcribit, quod:
que cenfet fapienti a Republica traGank
abftinendum effe, nisi quod potius mo¬
nere debuerat, a fapientia temperandum
ei, qui velit in hominum haberi numero,
Deinde quid eundem accufatum ad cicu¬
tam bibendam adegit, nisi fapientia ? Nam
dum nubes & ideas philofophatur , dum
pulicis pedes metitur, dum culicum yo.
cem miratur (1), qua ad vitam commy
nem attinent, non didicit. Sed adeft pra.
ceptori de capite periclitanti difcipulys
Plato , egregius fcilicet patronus , qui tur
be ftrepitu ofenfus, vix dimidiatam illam
periodum pronunciare potuit. Jam quid
dicam de Theophrafto , qui progreffus in
cohcionem protinus obmutuit , perinde
quasi repente lupo confpeđto? Quî mili:
tem animaffet in bello? Ifocrates, ob in
genii timiditatem , nec hifcere unquam ef
aufus. M. Tullius eloquentie Romane pa
rens , femper indecora trepidatione, per
inde quasi puer singultiens , exordiri con¬
fuevit ; idque Fabius interpretatur cordati
oratoris & periculum intelligentis argue
mentum. Verum, cum hoc dicit, an non
palam fatetur fapientiam obftare ad rem
probe gerendam ? Quid ifti facient, cum