OCR
38 ENCOMIUM ea nisi cum paucissimis, nam cum nullis dicere religio eft ; propterea quod maxima pars hominum desipit , imo nullus eft » qui non multis modis deliret, & non nisi în ter similes cohæret necessitudo. Quod si quando inter feveros iftos coierit mutua benevolentia , ea certe haud quaquam ftabilis eft, nec admodum duratura a nimirum inter morofos & plus fatis oculatos, ut qui in amicorum vitiis tam cernunt acutum, quam aut aquila , aut ferpens Epidaurius ; at ipsi in propriis vitiis quam lippiunt, & quam non vident manticam in tergo pendentem ! Itaque cum ea sit hominum natura, ut nullum ingenium reperiatur non magnis obnoxium vitis : adde tantam animorum ac ftudiorum dissimili tudinem , tot lapfus, tot errata , tot cafus vitæ mortalis , quo paéto vel horam constabitinter Argos iftos amicitiæ jucunditas , nisi acceflerit ea, quam mire Græci eûf47 (1) appellant: hanc feu ftultitiam, feu morum facilitatem vertas licebit? Quid autem ? an non Cupido ille omnis necefsitudinis au@tor & parens, prorfum oculis captus eft, cui quemadmodum Tà pu} KAND KXAÈ TÉpAYTEI (2), itidem inter vos (1) Amentiam, simplicitatem. E2) Non pulchra Pulchra videntur,