Page 38 [38]
OCR
t4 ENCOMIUM V. Quawquam quid vel hoc opus erat dicere , quasi non ipfo ex vultu fron teque , quod aiunt, fatis que sim pre me feram , aut quasi, sì quis me Minervam aut Sophiam efle contendat, non ftatim folo possit obtutu coargui , etiamsi nulla accedat oratio , minime mendax animi fpeculum. Nullus apud me fucis locus; nec aliud fronte simulo , aliud in pe&ore premo. Sumque mei undique simillima, adeo ut nec ii me dissimulare possint, qui maxime Sapientie perfonam ac titulum sibi vendicant xa) èv 7} 70e90p® mi Oyxor, wo è) TX Acovry čvor (1) obambulant. Quamvis autem fedulo fingant, tamen aliunde prominentes auriculæ Midam produnt. Ingratum me hercle & hoc hominum genus , qui, cum maxime sint noftre fa&ionis, tamen apud vulgum cognominis noftri sic pudet , utid passim aliis magni probri vice objiciant. Proinde iftos, cum sint uwpóræloi (2) re, cæterum Sophi ac Thaletes videri velint, nonne jure optimo uwweordoxs (3) illos appellabimus ? VI. Visum eft enim hac quoque parA te nofiri temporis Rhetores imitari, qui vurpurd Simie, & in Leontina pelle Asini» stesa
