OCR Output

49:

á

XLVII.
1# Proverbia Communia n. 423.

Hoe hi langher leeft, hoe hi sotter wort.
Quam diu is vivit, tanto plus stultior hic fit.
Quo plus superstat fatuus, eo stultior extat.
3ebelius, Adagia Germanica p. 116.

Fatuus co stultior, quo diutius vivit.
OA Wander, Lop. pi Am. D 2T
Je älter, je schlimmer; je grösser, je dümmer.

XLVIII.

1* Gilb. Cognatus, Adagia (int. Erasm. ed.

Gryn. p. 784.)

Cuculus.

Qui matrimonii sui incuriosus est, quique uxorem
suam moechis permittit, a vulgari nostra lingua etiam
cuculus dicitur; a natura avis, quae in alienum
nidum, maxime hypolaidis, quae quibusdam curruca
dicitur, ova sua transfert. Sed hac ratione non cuculi,
sed currucae dici debuissent: cum non ipsi in alie¬
num, sed alii in suum nidum congerant.

Oudin, Refranes e Prov. Castell. p. 65.
Cu, cu, guarda no lo seas tu.

Cou, cou, garde que tu ne le sois toy mesme.
2# Const. Huygens, Spaens. Wysh. n. 378.
Cu, cu,

Guarda no lo seas tu.

*k Hoor koeckoeck roepen in der tijt;

Siet toe dat ghy het niet en zijt.

XLIX.

8* Harrébomée, D. II p. cuxxvz Por.
Dat potje willen we maar gedekt laten.

L.
24* Essai de Proverbes, p. 16. Corroye.
Qui est liberal du bien d'autruy, selon les Latins
Ludit de corio alieno,
nous disons
gwil fait du cuir @autruy large couroye.
Le latin se rapporte encor à vn autre sens, à
sçavoir quand vn maistre fait rudement fouëtter
quelque esclave: Ludit de eius corio.
cela, le François dit: On s’est ioué de
On a fais de mon dos courroye.

Et suyvant
MON CUW ,
Et de quelqu’vn
qui a esté rudement estrillé, nous disons

qu'il a esté bien courroyé.

45* Wander, III, p. 61. Zeule, n 296.
Auss ander leut ist gut breyt riemen schneiden.
LI.

6* De Brune, Nieuwe wijn in oude L. p. 350.
Met onrecht, van de zee hy klaeght,
Die tweemaels daer zijn lijf op waeght.

i

10* Wander, I.-p. 346. Betriigen, n. 33.
Wer mich einmal betriigt, dem verzeih’ es
Gott: betriigt er mich wieder, so verzeih’
“9
mir’s Gott.

LII.

Est et apud Platonem de animabus e
coelo delapsis, quod curribus suis essent
excussae. *

* Hoc ipsum effatum non memini me legere apud Platonem ;

suspicor autem Erasmi animo obversata fuisse ea quae dispu¬
tantur in Phaedro, inde a c. 25. p. 246.

8* Wander, I. p. 1148. Karren, n. T1.
Er ist von dem Karren gefallen.
[Wander geeft eene andere verklaring. In navolging van
Tappius p. 69 en Franck, II. p. 62. past hij dit zeggen toe
op een onecht kind.]

LIII.
6* Wander, I. p. 851. Erwachen, n. 2.
Mit dem erwacht ich.
LIV.
12* Scaliger, Stromat. (Bina heroicis) 398.
Tov SeAQivee poo ovpatoy dete. Tig rpomoc irra;
Delphinum cauda religas. Quis ritus equorum ?
12** Mich. Theysb. (Vad. Mus., V. p. 375.)
A grand pescheur eschappe anguille.
Den boghe en mach niet altijts gespannen zijn.
oA Wander. L pi 2 Aal a 21
Den Aal beim Schwanz fassen (halten).
Wenn jemand mit unzuverlissigen, treulosen Men¬
schen zu thun hat.
LVI.
13* Wander, I. p. 913. Faden, n. 8. 33.
Es hiingt alles an einem Faden.
Es hingt an ein seidin faden.
LIL p. 220: Haar, in. 2A
Es hängt nur an Einem Haare.
Von etwas sehr Gefiihrlichem. Warscheinlich von

”

der Geschichte des Tyrannen Dionysius entlehnt,
über dessen Haupte ein blos an einem Haar han¬
gendes Schwert schwebte.

IL p. 361. Harden, n. 9.

Es hengt an eynem härlin.

LVII.
5% Orl. Pescetti, Prov. Ital. e Lat. p.
S'io hò da affogare, uorrei affogar nell’ acqua
chiara.

» »

92

av.

De pulchro ligno vel strangulari.
8* Wander, I. p. 851. Ertrinken, n. 8.
Wenn sich einer ertrencken wil, der thuts
sanffter in saubern Wasser als im Wiisten.