OCR
[CCLIX. CCLX.] 479 CCLIX. MANUARI. Adagior. Chil. IV. Cent. VI. 19. Sicut fures multis artibus instructi sunt, ita studium illorum variis nominibus appellabatur, velut Involare et manticulari. Pro eodem Laberius citante Nonio Marcello [II. p. 141. Cf. Gellius XVI. 7. 1. et Ribbeck, Comicor. Lat. Reliquiae p. 242. v. 39.] dixit Manuari. Nec dubium quin ea vox ioco populari fuerit iactata , quemadmodum et hodie, quoniam furandi verbum nimis odiosum est, mitiore verbo dicunt Digitavit, si quid furto sublatum volunt intelligi, simul ut effugiant actionem iniuriarum. Quid ais? appellas me furem? Nequaquam, sed manuatorem. Huiusmodi voces obsoletae non carent gratia, si in loco adhibeantur, nec sine aposmimayée!, Ut prisci loquebantur, aut, Ut vetere verbo utar. 1 Kilianus, Etymologicum Teutonicae linguae p. 750. B. VINGHEREN. Digitis attrectare, contrectare; et Harpagare, surripere: involare, inuncare. 2 Vocabolario degli Accademici della Crusca, v. Mano, § CVI. LavoraR DI MANO, figuratamente vale Rubare, Lat. clepere, Gr. xAérresv. Malm. 5. 34. 3 De Brune, Nieuwe wijn in oude Le’erzacken p. 219. Waer dat hy gaet, of waer hy staet, Zijn handen hy noyt thuys en laet. 4 Le Roux de Lincy, le Livre des Proverbes Français T. I. p. 261. Il ne va pas sans ses mains. Il dérobe volontiers. 5 Wander, Deutsches Sprichwòrter-Lexikon, Th. I. p. 1024. Finger, n. 191. Mit den finf Fingern einkaufen. d. h. Stehlen. 6 Harrebomée, Spreekwoordenb. der Nederl. taal. Höj kan zijne handen (of: vingers) kwalijk thuis houden. (Ontbreekt.) CCLX. MARE PROLUIT OMNIA MORTALIUM MALA. Adagior. Chil. III. Cent. IV. 9. Odrucon Kaugel mÉvræ T ġvðpěmwv xard. id est, Hominum universa proluit pelagus mala. Refertur ab Eustathio in primum Iliadis Homericae [v. 314.] Extat autem apud Euripidem in Iphigenia Taurica [v. 1193.] Natum est ab eventu huiusmodi. Refert Diogenes Laertius [L. III. segm. 6.] Euripidem Platoni comitem fuisse peregrinationis, quum Aegyptum adiret: ubi cum morbo suo corriperetur, comitiali, ni fallor, sacerdotes Aegyptii mersione marina sanarunt hominem. Hinc postea versiculum hunc composuisse : Kauvet ddaaucocn ravra T° dviporev xand. Tanquam aqua marina morbis omnibus mederetur. Quin hodie morsos a cane rabido, si novies mergantur in mare, putant a rabie liberari.