OCR
oren duo, Td BevArouueror 1cod KouvdTKs, oceft, vti celebratum fit, vulgoq; iaéatum. Nam hine etiam Paremiz Grecis vocabulum, videlicerdé7s Toi duS roodus Bate Thine wor aeeoSindy, G paflim per otahominum obambulet : & adagii Latinis, quafi dicas circumagium ; auctore Varrone. Deinde {citum, vtaliqua ceu no tadifcernatura fermone communi. Nequeenim protinus, quod populari fermonètritum fit, aut figura nouatum , in hfic catalogum adlegimus : fed quod antiquitate pariter & eruditionecommédetur . id enim fcitum appellamus. Quibus ex rebus accedat nouitasadagiis, mox oftendemus: nunc quot modis celebritas cõtingat, paucisindicabimus. Veniant igiturin vulgi fermonem vel ex oraculis numinum t quod genus illud, ovrereiroi, ore rete erat, id eft, neque tertii, neque quarti. Vel à fa. pientum didtis , qux quidé antiquitas oraculorum inftar celebrauit . qualeeft illud: drone tae uxre, hoc eft, ardua que pul. chra. Velè Poetaquopiam maximè vetuſto: vt Homericum illad: Bex bey dt revi épris . id eft, Rem fa&am etiam ftaltus intelligit . Item illud Pindaricum, mor) KEV Tov AWKTIC EuEV. id eft, Côtraftimulü calcitrare. Et illud Sapph’ Mérepoiuéat, uirewertcoe. id eft, Neque mel mihi , neque apis. Siquidem dumlinguæ adhuc incotruptæ manerent, Poetarum verfus in conuiviis etiam canebantur. Vel è ſcena, hoc eft, tragicorum , & comicorum aétis fabulis: quod genus illud ex Euripide, io morepr. rurſum illud ex Ariſtophane P&ax' êsuoganea . Praecipuevero comcedia mutuo quodam commercio &vf{urpat pleraque ia Qata vulgo , & gignit, traditque valgo iaGanda. Nonnulla ducunturex fabularunt argumentis, vt 7X85, miT, ex Danaidum fabula . gdy nwi, Orci galea , ex fabu la Perfei. Quædam trahunturexapologis: èquibusillud : At non videmus manticæ quod intergoeft. Aliquot excuentu nafcuntur: ficut hoc, tare pl Adnan, care KH A MoS ov@ pies. ideftyAlia Leucon, alia Leuconis afinus portat. ‘Ex hiftoriis aliquot mutuo fumpta funt : quorum eft illud: Romanusfedendovincit. Quadam profeta funtex apophrhegmatis, hocet, 4 {cità breuiterguerefponfis : ficut illud: OswTds avTavovk EXE» Tuo LENA Qui femetipfe nő habet, Samum petit. Suntque ex verbo temere di&o funt arrepta: velut, of peovris Irmoxaadu.id eft,non eft cure Hippoclidi. Denique mores,ingenium few gentis, fiue hominis alicuius, fiueetiamanimantis : poftremo rei quoque vis quepiam infignis,acvuloo nota,locum fecerütadagio- cuiufmodi fant, rugo meis qolnuxs, id et, Syri contra Phœnices. dumiZav, pro co quod eft, ficté recufare quod ac ciperecupias, &dadmug od weodonayrans ideft, vulpes non capitur muneribus , & His nedy px davar@, Bis crambe, mors : & uinparis etpuTAIeo; Clematis AEgyptia. Quibus ex rebus accedat nouitas Paræmiæ. Jam quoddenoutatediximus, id neutiquam fimplex eft. Nam häcnonnunqüam ipfa res fecum adfect, vrugoodte/xy d'éneve. Crocodililachrymæ. Nonnunquam eam figura conciliat: quum peromneis fermè fchematum fpecies adagiü varietur , quas fingulatim perfequi non eft neceffe. eas duntaxat attingamus , quas frequétiflime recipit.Metaphora pené femper adeft:mul tas autem partes e2 complectitur. Allegorianon minus crtebra: quanquam & hec quibufdam metaphorefpecies elt. Exemplum prioris: Res omnisin vado eſt. Poſte fioris aux éxevev. Lupus hiat: Nec infrequens hyperbole, velut puuro ree Acht gds id et; Nudior exuuio ferpenus. Nonnunquam vfque ad enigma pertienit; quod,auctore Quintiliano, nthilalind eft quam obfcurior allegoria » quod genus, Ado Uuiov mowris , idett, dimidium plus toto : Nonnunquam allufio veneréadiungit parcemie, veluti, PAA OUTOS sid eft, Sic ferito. &, rub d¥ Sveexoplia, id eft Duobusfimul euntibus. & O, Tiiroì èv peyecorsinanor i” dyabeivre Ti: TUKTO + ideft. AEdib? i propriis J rectave, pranave fiat. Aliquoties aurà diéaer@r noù idiaux, id'eft Verbi proprietas , prouerbii fimulachrum addit , vt dyiytov xenov, id eft; ingens malum. Fitinterdum vtipfum dugiBonov,hoc eftambiguitas, decusapponat prouerbio . Cuius generis eft, Bors emi pawoou id eft, Bos inbages & ow pis & mon, id eft Qugcun