OCR Output

ADA

GIA,

NY FER

QVID SIT PAR OEMIA.

AR OE M1 A,definito¬
re Donato, eft accom¬
modat rebus tempo.
ribuíq; prouerbium .
Diomedes autemfinit
huncad modum : Pa¬
rœmia eft prouerbii

= vulgaris vfurpatio, re

bus temporibusque accommodata, quum
aliud fignifcatur quam dicitur.Apud Gre
cos feriptores varia feruntur finitiones,
A nonnullis deferibitur hocpad&o , TRES
Bia tsi AdyS dptAuS tris pio, merda
pertia moai Td xen'aipertxaviv cauti. id eft,
Prouerbium eft fermo ad vita rationé con
ducibilis , moderata quadam obfcuritate
multam in fefe continens vtilitatem. Ab
aliis hocfinitur modo, Pægopiæèsi adyo
imuerimovti cmpes dope . id eft, Pron
uerbium eft fermo rem manifeftam obfeu
ritate tegens. Nequeclam eft, complureis

. alias, &apud Latinos &apud Gixcus pa¬
rœmiæ finitiones extare : verum cas om¬
neis hic referre non arbitratus fum opere:

pretium fore, cum quod in hoc opere piç¬
cipue propofitum fit, breuitatem illam;
quam å docente requirit Horatius, vbique
quo ad licebit fequi : tum quod eandem fe
récantilenam canunt, eodemd; recidunt,
maxime quodintertam multas nulla repe
ritur que vim naturamque prouerbii fic
compleétatur yc non aliquid yel redundet,
vel diminutum fit. Si quidem Donatus ac
Diomedes { vt interim alia non excutia¬
nius )in omni paroemia requirere viden¬
tur inuolucrum aliquod : vt qui cam all
legoria fpeciem fecerint. Deinde yrogi¬
Kov id eft fententiale quiddam expectant,
quum adduat, Rebustemporibusque ac¬
commodatum. Gracorum item quotquot
funt finitiones, aut (ententiam ad vitam

inftiruendam conducibilem, aut metapho
ræ teétorium admifcent : quedam vtrun:
que cumaltero coniungunt. Arqui pers
multa reperies apud dxiviTxs (1d elt neuti»
quam violandz auctoritatis ) (criptores,
prouerbii nomine citata, quæ nulla metas
phorategantur. Rurfum non pauca qua
nihilomnino pertineat ad inftitutionem
vitæ, & à fententiæ ratione prorfus ik d'w¬
uiTgx quod aiunt, diffideant. Exempla
pro multis duo fuffecerint. pudty &yay , ne
quid nimis,nemo non ponitinteradagia,

nihiltamen habetintegumenti.Et, ris ae
dò iero dueeror, hocelt, Quisaberretà
foribus ? ab Ariftotele paremiatitulo re

fertur : atidnon video quid conferatad vi

terationem. Iam vero non omne prower

bium allegoria quapiam tegi , vel ex Fabio
liquet cuius hæc verba ſunt, libro Inftit. sx:
Cui confine eſt mægauíæo genus illud, quod
eft velut fabellabrenior. Videlicet palam
indicat &alia parcemiari effe genera qua
non fintallegoria confines. Quanquani
haudinficias iuerimus, maximam adagio
rum partem aliqua metaphoræ fpecie fuca

tam effe. Tum optimas fatemur eas, que
pariter & tranflationis pigmento deledtét,
& fententia profint vtilitàte. Verum mul»

to aliud eft,commendare parcemii,& que»

nam fit optima demonftrare:aliud, quid

ca fitin genere,definire. Nobis ( quod gra.
maticort pace fiat) abfoluta &ad noftrum

hoc inftiturum accom modata paremiz fi¬
nitio tradi pofle videturad huncmodum,

Parcemia eft celebre dictum, (cita quapiam.
nouitateinfigne. Vedictum generis: cele¬

bre, differentiæ : {cica quapiam nouitate
infighe, proprii vicem obuheat. quando.
quidé his tribus partibus perfe&am conſta
re definitionem;dialeRicorii confenfus eft.

Quid Paremie proprinm, & quatenus.

ITAQVE peculiaritet ad prouerbii rationg
A pertinent