Page 60 [60]
OCR
Tullio memorie lapfum, & auctore Angujtino literatores in Oratorum eloquentiflimis libris deprehenderunt folæcifmos, quos aliquot & ipfe in Cypriano, Hilario, Ambrofio, & Hicronymo poflum à me notatos oftendere. Denique futor reprehendit aliquid in Apells tabula, num ilico gloriabitur pelle ab fe vitum? Quis hoc non videt efle ftultifimum, etiamfi quid animadverfum fit foedi pudendique lapfus. Nunc mihi vide quam ex frivolis nugis, quos triumphos agat Stanica. Exagitat capitis numerum perperam notatum, fortaf{e typographorum incuria, nufquam enim peccatur ſæpius. Sed age , fit meus memorie calamive lapfus, quid cft quod hic plaudat Stazic4 , quum hoc officii non raro mihi praftent famuli, & amanuenfes ? Librum Annotationum feribere difficile eft , at nihil facilius quam in magno Opere A4omum agere, & nevum aliquem qui fefellerit oftendere. Denique fi ex profeflo fufcepit interpretem ab omni fermonis vitio vindicandum, cur tot loca à me notata difimulat? Tametf quid ftultius quam hoc anxie à facris Literis depellere, quod in illarum gloriam à probatiffimis viris prædicatur , non in pertuafibilibus humane fapientiz verbis , &c. Et qui tales fcribit libros, mihi objicit ingenii obtufiratem, quo convicio ne tantulum quidem offendor , tantum à Sr#nica objici rideo. Verum, ne pluribus morer , loca fingula tribus verbis indicabo. 1. Matthai cap. 5. Noto quod interpres recedens ab Euangeliftæ verbis, poft mille pafus, {ubjecerit alia duo. Stunica dicit recte intelligi ala duo , nimirum illia , quia preceflit mille. Verum, illud mille quod anteceffit Adjeétivum eft, non’ Subftantivum. Nec agitur quid poflit fubaudiri , fed de fermonis integritate agitur. Nifi forte videbitur Latine dicere, qui ad hunc loquetur modum , Do tibi mille nummos, cras daturus alia dno. Excufari poterit, {i hæc fermonis forma reperiatur apud probatos Scriptores. Nunc quum per fe fit abfurda, nec apud ullum Veterum inveniatur, quid eft quod nugatur Stanica? At præceffit, inquit, mille pafus, ad quod non refpondet, alios duos mille paf. Verum, quid opus erat dicere mille duos pafus , quum Matthews {cripferit yino id et, mil larium: & fi omnino fuiffet caufa gravis , cur mallet mille pafus , dicere poterat , alteros bis mille. Quid hac annotatione ftultius? Et tamen colligit Stunica , interpretem hic eleganter ac proprie loquutum. 2. Matthei 6. Quoniam folcecifmum indicans inverfo vocum ordine dico, Magis pluris effis vos, quum habeatur , vos magis pluris effs , exprobrat memoriz lapfum , quafi vero id quicquam ad rem faciat. Hic hoc colore tuetur interpretem, quod Comparativi duplicationem retulerit ex idiomate fermonis Hebraici. Atqui hæc præcipua eft folæciflandi occafio , quod Latine loquentes alienæ linguæ tropos referimus. Hoc Stunice commentum fi recipimus , emendate loquetur, qui pro, zt ita loguar, dixerit, #t figura dicere, quod Graci recte loquuntur, a; tórw ezra. Item qui pro #cambit in hanc rem , dixerit , ille jacet ibi fupra ad, quod noftratis linguæ formam expreflerit. Id fi libeat aut vacet pluribus exemplis ob oculos ponere , quos cachinnos fim eruditis excitaturus? Et tamen hæ funt illa præclaræ Annotationes , quibus Stanica declarat orbi fe efle virum undiquaque doctifimum , Era/mum nihil omnino fcire literarum. Sed hic ad aliam confugit ancoram. Apud Plawtum legimus, Nam nifi qui argentum dederit, nugas egerit, Qni dederit magis majores nugas egerit. Primum quis unquam ad Plantinam vel licentiam vel obfoletam antiquitatem exegit orationem profam ? Deinde Plantings verfus non conftat , nifi in magis eliferis s. Probabilius eft fuiffe fcriptum, Qui dederit, is majores nugas egerit. Habes infignem Erafmi errorem. 3. Accipe magis infignem. Eodem cap. Videbis ejicere, pro difpicies nt ejicias , alleverat pure ac Roma A B S D i E ry ERASMI 1196 gulam, quam modo docuimus elle ridiculam. Addit quiddam infigniter impudens , videbis ejicere ynihilaliud fonare Latinis , quam quod Grecis fonat diaGatdess cnCandy. Nil intra eft oleam , nil extra eft in nuce dari. Hic miferæ cornici detraéta eft una pluma, fic enim ille jocatur. ‘ f È 4. Sed infelicius decidet altera. Matthei 8. Quid nobis c tibi, pro co quod erat , quid tibi nobifcum, affeverat eleganter diétum. Qui fic? Phy, vel cæco perfpicuum eft. Sic enim loquuntur Hebraei, &c Hebraicam formam expreflit Euangelifta , à cujus verbis non oportet difcedere. Poflremo Hreronymus eandem figuram reddidit /#dicum 11. Quis credat Stunicam fuifle fobrium quum heec feriberet? Non licet ab Euangeliftæ verbis ufquam difcedere ? Cur id fexcentis locis fecit interpres ? Cur Hieronymus in Vetere Te{tamento paflim recedit ab idiomate fermonis Hebraiî Id ni feciffet, quafo te, quid effet co fermone prodigioſius? Quas leges nobis prælſcribit hic nugator. At longe alias præſcripſit Zieronymus in libello De optime genere interpretandi. SRI 5. Matthat 11. Quam confummallet pracipiens, pro co quod erat, quam feciffer pracipiendi finem , afleverat fermonem mere Romanum. Ad quam regulam? Quia reddidit Graci fermonis figuram. Iraque Latine loquetur qui dixerit wayne eAlav , memint veniens, pro memini me veniffe. 6. Eodem cap. Pauperes cuangelizantar , pro co quod erat, pazperibus adfertur bonus nuncius , autamat ellc Latinum , confitens intérim hanc fermonis formam Latinis inauditam effe: perinde quafi quis dicat, nummum effe aureum, quum tamen non habeat aurum: nam Latine loquentium confuetudo , norma eft bene Latine loquendi. Rogat fi quis ad Greci fermonis formam dicat eos annunciari, quibus aliquid annunciatur. num Erafmus fit vetiturus ne id faciat? Per me licebit ut fic loquatur Stanica , fed quo minus Zazize loqua= tur, obftabit Zarine loquentium confuetudo : nifi forte creditum poterimus dicere, cui quid concreditum eft; & bene paffum, qui affectus eft beneficio. Poft hac flagellat Mallam pudendo errore lapfum , quod putarit EvayyeaiCovrw accipi hic fignificatione activa. Id cn didicerit ex Annotatione mea, tamen velut ab ipſo repertum jaétat, quod in hoc libello paffim facit, atque interim me fecit corniculam eÆ/opicam ; ipfe propriis plumis confpicuus. 7- lllud vero vehementer etiam ridiculum putat, quod capite decimo quinto interpres pro fcribe Hierofolymitani, verterit ſcribe ab Hicroſolymis. Nihil enim intereffe. Pofthac igitur Lazine loquetur, qui dixerit Stunicam ab Hifpania delirare Rome , pro co quod erat Stunica Hifpanus delirat Rome. Quanquam hic fermo, preter folcecifmum habet amphibologia vitium. 8. Matthaizo. Principes gentinm dominantur eorum y negat interpretem fugiffe quod E'4y&v fit neutri gencris, fed ad rem fignificatam refpexifle. Id videri poterat probabile, nifi interpres multis aliis locis ad hunc lapidem impingeret. Velut in Pfalmo , Spiritus Domini replevit orbem terrarum , @ hoc quod continet omnia. Jam fic ubi deprehendiflem apud Auctores pros batos, dominatur eorum , non annotafiem efle folcecifmum; Stanica nullum auctorem profert , prolaturus haud dubie fi quid haberet. 9. Eodem cap. Stanica reĉte dicitar miniftrari, cu miniſterium exhibetur. Ad quam regulam ? Quia fic, inquit, oguuntar Graci. Itidem re&te dicetur , committi, cut aliquid committitur, Atque hic homo prudens impingit mihi calumniam. 10. Matthaei 22. Tmpleta funt nuptia difcumbentinm, putat Latine ditum, quod Virgilins dixerit, Implentar veterss vini, — quafi ftatim liceat in oratione foluta > fi quid Poctæ vel ad oftentationem antiquitatis, vel pro fuo jure diY xerint.
