Page 53 [53]
OCR
1187 EPISTOLAE. Epift. MKXXV. = MXXX VII. ‘An, TO, quod Monachi quidam confidunt, iftiufmodi tu- A| 1529. multibus omnem tyrannidem fuam & veterem fophi1182 Erisrora MXXXVIII. fticam ac barbariem fimul cum fuperftitione poffe reftitui, multum falluntur mea quidem fententia. Aut fi credimus Pontificum & Cardinalium opibus & Epi{coporum copiis hoc incendium reftingui pofle, vereor ut fuccedat, & fi ad tempus opprimatur, mox erupturum eft: nam quî fieri poteft, ut his rebus medeamur morbo , quae morbo dedere caufam? Suum quifque trahit funiculum, unicum potius omnes trahamus funiculum, videlicet Chrifi. Nonoportuit quenquam ob hominum improbos moresà piis Ecclefiæ dogmatibus recedere: fed illud eft prudentia Chriffiane, ftirpem ac radicem horum malorum femel exfcindere, ne facile queant repullulafcere. Meam quidem privatam calamitatem moderatius fero, quod fciam eam non fore diuturnam : jam enim delibor, & agnofco fupremum vite diem haud procul abeffe, fed profecto publicam Ecclefize ruinam non poffum non acerbe ferre. Si tempeftas hac tantum eos attingeret, qui dedere caufam, tolerabilior elet. Nunc quot pii facerdotes, quot integri Monachi, quot fan&tæ virgines indignis tractantur modis? & fi {pećtemus proœmia, -videntur atrociora imminere , ni propitii Numinis bonitas dignetur avertere, quam equidem fpero nobis non defuturam, {i finceris animis ad eam confugerimus. Ea confoletur cor tuum & affli&orum omnium, domine & amice in Chriſto chariftime. Datum Bafilea 1. Apyilis, Anno 1529. Eprsroca MXXXVI. Evajmus Roterod. Leonardo Officiali Befontino S.D. vv hee feriberem, auriga nunciavit vinum in} propinquo efle, hodie , aut cras adfuturum. Ex epiltola Stephani ad Hierenymum Frobenium intellexi nihil aurige numeratum ifthic, quod fa&um gaudeo, pactum tamen fuiffe vellem. Petit tres coronatos, cos illi libuiffet. Animusifte tuus, quem exprimis epiftola licet brevi, quovis vino mihi fuavior eft 5 tametfi gratiffimum eft & illud. Opinor tibi communicatas literas, quas ante paucos dies {fcripfi per famulum Comitis Erafmus Rot. Joanni Cochleio S, D. rem jam devoraram,& adeo demirabar ardens quiddam ac vafrum, tum fpiritus illos tragicos, ut nonnihil fufpicarer Hieronymum Aleandrum operis efle parentem: alterum paginis aliquot deguftavi duntaxat: nam demigratio perturbavit res meas omnes. Cæfar, opinor, minore negotio mutat fedem. Tanta eft epiflolarum, libellorum & {chedarum fupellex. Hic ubi confediflem, excuffis denuo chartis non reperi quod volebam. Ex guftu fatis placet hominis ingenium, ac facile paterer iftiufmodi ludicris retaxari Lutheré violentiam, nifi ifta procacia, non folum non mederetur Ecclefize diffidio, verum etiam exacerbaret malum. Quam illius in me obferyantiam narres nefcio; mihi fane prorfus ignotus eft; quod fi nobis bene vult, non gravabor mutua benevolentia refpondere. Caffiodorsm virum tante dignitatis, tante fortune , tam eruditum , tam pium , facile inter felices & claros numero ; fed quod omnes diſciplinas profanas ſimul cujufdam Germani. Eram antea tibi vehementer obligatus, vir humaniflime , nunc habes Erafmum obligatiffimum. Et fi tu non porrexeris, tamen à al quæretur occafio referendæ aliqua faltem ex parte gra-| tiæ, tam obviæ benignitatituæ. Gratiffimum autem | fuerit, G tunon gravaberis indicare, qua ratione poffim hic ingrati hominis notam effugere. Nunc mitto Senecam non illepidum confabulonem, fi quando dabigaflinus ftrenue decurrit ad metam, nondum tamen DS abfolutus eft. Bene vale. Bafilea 1. Aprilis, An. 1529. ErrsroLa MXXXVIL Eraſmus Roterodamus Scholaſteri Befontino S. D. EC erat opportunitas, necargumentum ad te {ciibendi, virclariffime, nifi quod quum ex amicorum literis cognovifiem, te, ut es iple literatiffimus , honeftiffimis ftudiis humaniffimum quendam & benigniſlimum præſtare Mecenaten y mCi officii ratus ſum ftudiorum nomine gratias agere primum , deinde ctiam | meo, quod pro tuo candore de Erafmo ae ns tius quam pro ipfius meritis. Quare hac e ` veluti chirographo me tibi bifariam obftr Do habes 2 fi qua in re dignaberis mea uti opera i DR it liberum quicquam recufare, quod mo o per me præftari queat: imo nihil accidere Da CE > quan, fi quo paéto liceat, tuo animo gratinicatt. E mum È Erafmum inter tuos faltem non refpuis , fac c s 1 i i as: & uid dubitas, faregarios clientulos accenfeas: & fi qu > a te pluribus. Opto ticito periculum. Non morabor N bi læta omnia. Bafitea 1. Aprilis» Anno 1529. & facras fuo ftylo compleéti ftuduit, non admodum probarim. Primum, ut cetera omnia fuerint in co fumma, quis eft qui pracellat unus in fingulis? Atqui hoc magis expedicbat ftudiis, ut eam quifque portionem tractaret, in qua potiffimum valet. Talis quidam affeétus babuiffe videtur & divum Axgufinum, quum adhuc effet in Catechumenis. Et tamen videmus, vir alioqui coelefti preeditus ingenio, quantopere frigeat in quibufdam progymnafmatis. At|Caffiedorum apparet ut ingenio mediocri, ita diétione non admodum felici fuiſſe. Tot Greci, tot Larini fcrip{erunt in P/almos, fed nemo fufius quam Auguftinus. His quid opus erat fuccedere Caffodorwm < Et arbitror illum incæteris, quæ tractavit, foi fimilem effe. Sed multo pejus ocio ſuo videtur abufus Bruno, quem Cartu/ian: quidam inftituti fui principem haberi volunt, qui mihi videtur in Pfalmos Davidicos nimium frigide ſcripſiſſe, præſertim poft tot claros interpretes. Optarim tamen omnes Caffiodori \ucubrationes exftare, velobid, quod AuCores plerique prorfus interierunt unde ille fua decer= pfit. Et mihi quidem arridet animi-modeftia, finceritafque, quam & in divi Gregorii fcriptis adamare foleo. Porro non femel jam literis tuis interpellas, ut hunc laborem emendandi Veterum librosaliiscedam; ipfe traétem diſciplinas aut argumenta, quæ nemo alius, ut ais, pari felicitate tratare pofte Non dubito, vit optime, quin fint qui poflint idem in emaculandis Au&oribus praftare quod prafto; fed qui tantum mole| ftiæ devorare velint, non video. Cæterum à me pofſe fcribi, qua nemo poffit alius, tum mihi perfuafu= rus es, quum perfuaferis mihi efle pavonis pennas, Attamenamo te tam amanter de me hallucinantem. Imo jamdudum me pudet præteritæ temeritatis, qui tam multa fim aufus fupra vires, & illud potius à me flagitat & ætas & animus, ut in totum à fcribendi munere mihi dem rudem prefertim hoc feculo furiofo, quo nec bene loqui fas eft, nec male. Jam quod {ubdubitare videris, an libellum, ac duas epiftolas, quas feripfit adverfus Lutherum, fuo Zfarte confecerit Rex Anglie, id tibi cum multis commune eft. Nec mirum, quum hagtenus prodigii fimile fit habitum, præſertim apud Germanos, Principem fcire literas. Cæterum, ut noncontenderim neminem fcribenti fuiſſe auxilio, quum eruditiffimi quique viri nonhunquam utantur amicorum fubfidiis ; ita non dubitem affirmare ipfum eorum, qua edit , parentem & auctorem efle : fiquidem patre natus cft, quo vix alium reperias exatiore judicio. Mater item erat faniffimi ingenii; pla= neque fingulari quadam tum prudentia, tum pietate: puellus admodum, ftudiis admotus eft. Ingenium cerat vividum, cretum, & ad quodcunque fe vertiffet fupra modum habile. Neque quicquam attentavit
