OCR
pretationem fequi, tamen hac addo: Panis vitalis eff & hac caro, quam videtis, quan impendam ac tradam in mortem , pro redimenda totius mundi vita, credite , famite, © comedite. Tum aliquanto inferius clarius etiam loguutus de focietate corporis & capitis , fubJicio : Atqae hujus focietatis vobis myfticum [jmbolum relitturas [fam carnem meam & fanguinem menm, quod ne ipfum quidem fumfiffe profuerit, nifi fecundum (pirizum ſumſeritis. Appello carnem & fanguinem in Euchariftia reli&tum myfticum fymbolum, nimirum arcane communionis, quae inter Chriftum & Ecclefiam, quæque eft myftici corporis inter membra. Quis hoc Orthodoxus negat? Atqui Libellus hic offandit fumos , quafi fymboli nomine fentiam panem & vinum eſſe figna corporis & fanguinis, que re vera non adfint. Qui talibus offuciis conatur animis fimplicium imponere , immane quantum abeft à fim plicitate Euangelica columba , fimilior polypi fubinde {peciem variantis. Reftat unus tantum locus in Annotationibus in Cap. 1. Corinth, x1. qui patuit cujufdam, fed hominis flupidiffimi, calumniæ , qui lapfus erat in fenfu grammatico , quod nobis jam nimium frequenter ufu venit. Verùm in hoc loco tantum attingitur quæftio , quibus verbis Dominus confecrarit corpus & fanguinem fuum. Imọ recitatur fententia S. Thome, qui pronuntiarit hereticam opinio- | nem eorum qui negant in Euchariftia adeffe verum | corpus & fanguinem Domini : nec à nobis improbatur. Abunde patefeci quam nihil hic Libellus habeat nec mentis nec frontis, qui fic agit quafi nemo mortalium Jegat meas Lucubrationes , qua protinus coarguant iplius nænias. Et in fine videlicet interpretatur gravis Auctor, quid fentiam quoties appello corpus Domini, aut quoties Miffam appello facrificium, meque vult fenfifle videri quicquid ipfe fomniarit. Quantum huic Scriptori tribuendum cenfeas, optime lector, nefcio, res ipfa loquitur eum magis idoneum qui pafcat porcos, quam qui {cribat libros. Addam unum argumentum , in meis Lucubrationibus nihil inyeniri, quod errorem habeat de veritate corporis & fanguinis Dominici. Cum tot exftiterint meorum operum iniquiffimi cenfores , qui nihil non trahantad calumniam, nullus tamen exortus eft, qui hoc nomine mihi facefleret negotium, preter unum Bacentam , quovis Corœbo ftupidiorem , quem nunc opinor pudet ejus næniæ. Poitremo lubens rogarim hunc Scriptorem, quo confilio fuerit adduétus ad hafce nugas. in vulgus emiitendas ? An ur} me perpelleret ad profitendum fi quid forte celem in pectore, quod ob metum Principum profiteri non audeam? hoc enim ifte comminifcitur. Atqui non potuit hominem formidolofum ulla machina citius impellere ad inficiandum quod celat in pectore : pie vero fentientem , quod hac in re certe facio, cogere ad fortiter defendendum quod fentit,, & impugnandum adverfarium.. An voluit nos ad fuam profeffionem compellere ? Perfuadeat prius, & profitebor. Sed son fingat me obticuiffe, & hoc cfe falfo perfuafum idiotis, me tacite fentire cum Caro/ffadio : num So: do peccantium excufat errorem? Et num ideo videbitur omnibus effe verum, quia confentit Erafimm? Itane talibus præfidiis, hoc eft, fucis & Pa titur iftorum Euangelium 3 & fincerifime veritatis do&rina? Verùm ut hunc cum fuis ineptiis miflum faciamus, audio voces has vulgo quoque jactari, Euangelii viétoriam in manibus effe, fi velim profiteri quod in finu celo. Quibus pauciffimis refpondeo , bé se api controverfiam, de judicio dogmatum BE ome bus hominum, Dogmatum triplex eft genus. Fe eft eorum quæ citra controyerfiam magnoque Con: È fu tenet Ecclefia Catholica, qualia funt quæ oa continentur in facris Litteris , & inSymbolo Apoftolo rum, quibus adjungi paviar que in Conciliis rite cola vocatis ac peractis decreta funt. Secandum eft corum, de quibus nondum evidenter pronuntiavit auctoritas Theologi. Tertium eft eorum quæ nobis ur Ecclefiæ jorevla obtruduntur , cum fint opiniones hominum, |frequenter multum conducentes ad rixas -& diffidia, minimum aut nihil pietatem. In primo genere nihil | eft quod non femper ingenue profeflus fim in omnibus | fcriptis. Ex fecundo genere fi quid: mihi certo perfuafum eft , ingenue profiteor , fi quid ambiguum , [nec probo, nec improbo. Si quid difplicet, fi nullum video fructum preter tumultum, muffo. Si video bi {pem, communico, Hujus generis effe puto, {an Confeffio, quam facramentalem vocant, fit inftituta [ab ipfo Chrifto, an ex facris Litteris depromta, an ex B generali Ecclefix conftitutione induéta: qua de re fic fufpendo meam fententiam , ut tamen interim obfervem perinde quafi Chriféus inftituiflet, De tertio genere multa admonui, velut indicans doétis excutienda. At ifti querunt de fingulis certam & indubitatam fententiam. Verùm à me quarere fententiam de his que manifeſta, legitima, & publica auctoritate tradita, receptague funt ab Ecclefia , non videtur effe pietatis. De cæteris de quibus nondum expreffe pronuntiavit Ecclefia, non eft meum, hoc eft, hominis nec eruditi, E auétoritate publica præditi, pronuntiare. Quin & in tertio genere fatis excufabat me mea imperitia : {quam fi videor callide magis prætexere quam vere C| profiteri, adverfus hos qui favent novis dogmatibus, | gravifimum habeo teltem Marsinum Lutherum, qui \libris editis toties prædicat me nihil fcire rei Theologicæ: adverfus hos qui favent caufæ Pontificis, habeo teftes quamplurimos Theologos fummi nominis. Proinde tales expoftulatores admonere poflum, ut mecum citra difceptationem amplectantur , qu citra controverfiam nobis afflatu Spiritus Sanéti tradidit Ecclefia: deinde ut in dubiis aut eos confulant qui {cientia præcellunt & auctoritate, aut mecum fufpenfa fententia exfpectent Ecclefize judicium: interim in his {ua quifque confcientia fruatur abfque tumultu & offendiculo infirmorum, quemadmodum docuit Pazjlus Rom. x1v. Unufquifque in fuo fenfu abundet. Sed fingant me nihil nefcire : quid profuerit pronuntiafle de quibus nunc eft controverfia? Tot funt hodie faétiones. Num protinus omnes pofita contentione , difcedent pedibus in meam fententiam? Nequaquam , fed junétus huic aut illi factioni, nihil aliud quam renovarem incendium. Quod fi dividam mo|dererque fententiam , id quod {folent -arbitri , profpicio non alium exitum quam expertus eft ille Monachus, de quo refert Ecclefiaftica hiftoria, qui cum (medius intercurreret inter duos gladiatores in arena |commiffos, cupiens illorum pugnam dirimere, ab uE troque confoflus interiit. Porro quod attinet ad corruptos Ecclefiæ mores, quos nemo non fatetur co pro(lapſos, ur jam nec vitia noftra, nec remedia pati pofifimus : quid ego vermiculus aliud polum quam mo(nere ? Monui vero liberius quam mihi vel conveniat | vel expediat. Hinc nimirum tantusin me fremitus iftorum, qui Pharifæos nobis referunt. Nec hoc malum fimplex eft. Minima peftilentia pars ab iis proficifcitur, qui luxu, libidine, alca, venatu, præ fe ferunt quales funt. Magis lædunt ea mala, quæ fuco pietatis obrepunt. Jn hisfunt facrarum Litterarum adulterinæ interpretationes, quibus fit, ut regula in hoc data, ut ad eam omnes corrigant vitam fuam,, applicetur ad cuF | piditates noftras : & lux in hoc prodita, ut coarguat tenebras humanæ vitæ, prematur modio: atque hoc paéto fepelitur vigor Euangelice doétrinz, yocantis nos ad hujusmundicontemtum. Preterea multorum impietas quì poteftatem à Chri/fo traditam ad edificationem Ecclefæ & non deftruétionem , derorquent ad quæftum ac tyrannidem. Ad hec, conftitutiones quedam ab hominibus ad quæftum aut dominatum excogitatæ, infuper tot ceremoniarum pompe ab hominibus humano fpiritu , ad hominum gloriam repertæ. Et in his quidem potifimum peccare folent Principes 4 Tom. IX. Gg gg 8 Epi