Page 32 [32]
OCR
1291 Des: ERASMI 1292 fatine effe, f apud imperitam muttitudinens cum Paulo nihil (ciremas nifi Fefum Chriftum, © hunc cructfixum, ridefqué nos fi credamus Pas/um apud Corinrhios nihil aliud docuifle ni has fyllabas, Chrifi eft crecifixms : que fi alius, Lathere, diceret, merito cavillator vocaretur. Sed quam es hic inepte falfus, tam in altero es impudens aflertor , contendens Chriftam crucifixum omnia retrufa, omnes queftiones, omnia tua dogmata complecti, omnes Chriftianos efle perfectos, quos Non oporteat quicquam celari myfteriorum, fed Judæos effe pueros,ab his recondenda myfleria. $i Chriftianis veluti perfectis nihil eft celandum, cur Paulus ait fe habere fapientiam, quam loquitur inter perfectos occulte, cujus non putet Corinthios effe idoneos auditores, quod adhuc eflent carnales, cur non omnibus Chriftianis communicavit ca quæ audivit raptus in tertium cœlum? Cur Galatas fovet late, differens fodocuifti, verbum Dei efle prædicandum omni creaturæ, nunc fateris Judæos non effe capaces hujus fapienro tibi repugnas, in altero fortiter affèveras quod nemo crediturus eft, videlicet quod quicunque docet feJam crucifixum, fimul doceat, quicquid de libero arbitrio, de præfcientia, de futuris contingentibus, de neceflitate rerum omnium differitur. Similiter & in tertio reclamabitur tibi, cum ais omnes Chriftianos effe perfectos. Poft he in ipfo difputationis veftibulo, mira copia, parique vehementia, traétas quod è vobis cupiebam doceri, quibus argumentis nobis poffit fieri certa fides , te cum paucis vera docere, cum cæcutierint tot Ecclelia Doctores, tot Academix ,tot Concilia, & tot Pontifices, &c. cum Scriptura fit utrique parti communis. Hunc nodum utinam poffis rete diffolyere! Nam id fæpenumero tentavi cum tuis, neque quenquam adhuc inveni qui potuerit. Fateor ingenue, torfit hic ferupus ferio animum meum: & fi cupis, ut dicis, carifimum fratrem lucrifacere, nihil prius eft faciendum, quam ut hanc remoram amoliaris, patiar conyitiorum tuorum colaphos & alapas, modo preeftes quod cupio. Longum fit hic repetere meam orationem fuper hac re, relegat qui volet locum in Diatriba. Nunc vide quam non abfolyas quod miro calore fufcepifti. Statim calummniaris, quod prefatus me in hac difputatione non ufurum Orthodoxorum aut Conciliorum preefidiis, fed tantum auétoritate Scripture divine, quo vitem fruftraneum laborem apud cos qui nihil admittunt præter facras Litteras: ingenue fateor effe verum. Nec utor illis, nifi forte alicubi in enarratione Scripturarum: nam meam expofitionem protinus rejeciffes, prius quam audifles totam. Praterea quod non judicem eos Scriptores prorfum inutiles ad judicandam caufam, non inficior. Ut enim primam auctoritatem tribuo Litteris divinis: ita non ad{pernor f quid tanti viri contulerunt ad intelligentiam facrorum Voluminum, etiamfi non nefciam, illos ut homines alicubi labi. Nec video cur ifta putaris dicenda, nifi forte hoc credis impium ac blafphemum aliquid tribuere Doctoribus, quibus tantum auétoritatis tot jam feculis detulit Ecclefa Catholica, quorum teftimenia ne tu quidem gravaris citare quoties commodum eft. Cæterum quod eam collationem ad te totam proprie trahis, inique facis, cum ego te nominatim exceperim, ne viderentur in te omnia dici, que dicebantur in quofdam mihi propius notos. Numero, dignitate, & auctoritate, atque ctiam tempore, vos inferiores efle, res ipfa loquitur. Eruditionem, ingenium, fpiritum, fan&imoniam fic illis tribui, ur vobis non detraxerim: & odiofam morum vitæque comparationem vitavi, ne quem offenderem. Quare nihil ad rem attinebat hic te meminiffe vite tue, cum ego vitam tuam ne yerbo quidem unquam attigerim. Nec fum tam impudens, ut hominis ignoti vitam infeĉter, nee tam inciB C D F ac domus latebras in medium adferam , etiamfi qua {cirem reprehendenda. Sic & alias deprecaris avaritiæ gloriaque fufpicionem XwrAoyovk&@-, cum nullus accufet. In iftis enim patiar te Deo caufam dicere, cui ftas aut cadis. Quod fi nominis fplendor, fanétimonia, dignitas, auctoritas eorum, quos tibi oppono, fie aliquando movit animum tuum, ut itidem effes affeCus atque ego nunc fum, planeque defperares poffe labefactari tor modis communitam auétoritatem, ranto debes equior effe mihi, qui ut minus fapio, ita minus audeo. Teque obfecro, ut oftendas nobis, quibus rationibus iftum fcrupum tibi ipfi ex animo excufferis, tantamque conceperis fiduciam. Tu quidem appellas judicem Deum, teftatus finceritatem tuæ conſcientiæ: verum hoc agebam, ut indicares unde nobis conftare poffet, efle vera quæ tui fibi arrogant, præfertim cum videamus eos qui pari contentione fibi vindicant fpiritum , tantis de rebus tam atrociter inter fefe diffentire. Qui facile credit levis eft corde: meritoque in nobis defiderares virilem conftantiam, fi temere deficeremus ab univerfa Ecclefia Catholica, nif res effet nobis certiffimis argumentis comprobata. Alioqui metuere debebas, ne parum firmos haberes difcipulos ; fi tam facile reliétis Do&oribus prifcis, in tuam fententiam iremus. Nec enim hifce commoveor convitiis, Nihi! es nifi vox. &, Quid autem fit offenfio Spirits, quid miracula, quid fanttimonia, bec tria fi À te requiram , quantum ex litteris & libris te novi, imperttior & iguorantior videris, quan ut una [yllaba queas offendere : modo tu (cientiffimus omnium doceas nos quod fcire cupimus. Sed videris mihi, Lathere, fimilis plagofis quibufdam litteratoribus, qui cum teneram ætatem erudiendam fufceperint, cædendo, jurgando, convitiando bonam temporis partem confumunt. Per tuam omnifcientiam, ut videtur, non licebit uti receptiffimis vocabulis, adeo ut nec ficus liceat appellare ficus, nec ligonem ligonem. Et arbitror te tam {cite definiturum quid fit {piritus, fanétimonia, miracula, ut declares in Ecclefia nec effe fpiritum, nec fan&imoniam, nec miracula. Quomodo Apoftoli declararint fpiritum fuum, non cognovi nifi ex Aĝis Apoftolorum, & ex Euangelio , nifi quod in illorum“ litteris videtur mihi fpirare fragrantia quædam fanéti Spiritus, quam in multorum {criptis non invenio. Ex iifdem litteris cognovi miracula ab Apoftolis edita, & lego fequentibus fignis à Deo confirmatum illorum fermonem. Nec aliis veftigiis deprehendo fpiritum, fan&imoniam & miracula, in aliis probatis viris. Spirat quiddam in illorum libris longe infra Apoftolos, quod {piritum & fanétimoniam illorum declarat. Deinde vitam & miracula didici ex hifloriis, quarum auétoritatem apud me confirmar Ecclefie conſenſus, qui memoriam illorum tam religiofe colit. Adverfus tot argumenta, non multum haber ponderis proverbium in Scholis jaétatum, Afaltos in terra pro fantlis haberi, quorum anima fent in inferno. Hoc diétum cum tu è trivio hauferis, tamen mihi paulo ante exprobraras, quod multa loquar ex ufu & publicis fermonibus accepta, quæ mire frigeant, f ad judicium confcientiæ vocentur. Atqui illud agebatur ,ut quoniam nobis, quibus non eft donata diferetio fpirituum, non conftat de veftra confcientia, rato queedam oftenderetur, quo poffimus-tuto fidere ve{tra do&rine, reje@a ea quam tanto confenfu fequutus eft orbis Chriftianus, è tam multis, tam doétis, tam celebribus viris traditam. Ex hoc nodo multis modis conaris elabi. Primum negas quenquam Veterum edidiffe miracula in nomine liberi arbitrii, fed in nomine fef Chrifi. Atqui paulo ante nos docueras, hoc nomen Fef Chrifti compleéti etiam hæc dogmata quæ,tu nunc doces. Unde confequitur, ut quifquis edidit miraculum in nomine Jefu, credens cum illius gratia fimul operari liberum arbitrium, in nomine liberi arbitrii miraculum ediderit. Nec ego doceo liberum
