Page 18 [18]
OCR
1263 adimam refcindendi, quiz funt a Prifcis decreta, denique quod nolim omnia apud quofvis evulgari. Ut ad medium primo loco refpondeam, jus iftud adimat tibi qui dedit. Surgente pofteriore propheta jubetur prior tacere , quid tum poftea è Ergo-ne fas eft cuivis refcindere Veterum fententias publico Ecclefiæ judicio comprobatas? Denique cur iu fic commoveris in prophetas qui furgunt poft te? Cur illis juxta Pauli præceptum non das locum è Deinde quod dicis de luce Scripturarum, utinam cefet veriflimum! Art longe aliter fentiunt qui in his explanandis multis retro feculis defudarunt. Sed de hoc pofterius incidet ut loquamur. Atque hunc campum ingrediens , ftatim uteris arte tua, dicens quod ego Chriftiana dogmata fic diftinguam, ut quædam fint neceflaria cognitu , quædam minus. Obfecro quis unquam dixit Chriftiana dogmata non effe cognitu neceffaria? De quæftionum generibus loquor, non de Chriftianis dogmatibus.. Deinde non illic ago de Profefloribus Theologix , fed de vulgo: nam hodie & coriarii in compotationibus difputaat de Libero Arbitrio. Jam quod ipfe fateris in fignis tantum obfcuritatem cfle, nonin rebus, haud magni refert ad excludendam obfcuritatem : utrum fatearis res non intelligi, propter ignoratas voces, an rerum caliginem effe in caufa ut voces non intelligantur. Quod fi fola Grammatices peritia fubmovet omnem obfeuritatem à facris Litteris, qui factum eft, ut divus Hieronymus Linguis otanibus inftruétus, fic paffim hareat, fudet in explanandis Prophetis ? ne quid alios commemorem , in quibus eft & Auguftinus, cui nonnihil tribuis. Cur ta iple; qui Linguarum infcitiam non potes prætexere, nonnunquam hæres in explicandis Plalmis, teftificans te fomnium animi tui fequi, non damnatis,aliorum opiDionibus. Arqui fi veritas in propatulo eft, oportebat €orum opiniones , quia vero aberraffent, rejicere. Hoc cum certe decebat, qui fic odit Scepticos, profeffus af fertorem, Denique cur inter. tuos fratres adeo male convenit? Eandem Scripturam habent omnes, eundem fpiritum fibi vindicant omnes : & tamen CarolfPadius abs te fortiter diffenfit, diffentit & Zwinglins, & Oecolampadins, & Capito, qui Carolffadii fententiam probant, probationes non probant. Rurfus inter Zwinglum & Balthazarum, quantis de rebus quantum eft diffidium? Ne commemorem imagines ab aliis ejectas, per te defenfas, ut taceam de novo baptifmo, à tuis rejecto, ab aliis predicato , ut fileam humanas difciplinas, ab aliis reprobatas, abs te defenfas. Cum tractetis omnes rem Scriptura, fi ea nibil haber obfcuritatis, cur inter vos tam male convenit? Nec eft quod hic miferos Sophiftas exagites: docet hoc Asguftinm, obfcuritatem alias proficifci ex ignoratione feu ambiguitate vocum, alias ex ipfa natura rei, nonnunquam ex tropis & allegoriis, interdum ex locis inter fe pugnantibus, quod ad fermonis fpeciem attinet. Et cau{am adfert, quare Deus hanc obfcuritatem in facris Voluminibus refidere voluerit. In loco de peccato in Spiritum Sanétum nunquam remittendo, negas guicquam efle obfcuritatis. At Auguftinm fatetur fe. femper vitafle hujus difiicillime: queeftionis moleftiam, & tamen cum tractet eam accurate, non fibi fidit, fed fufpendit fententiam. Breviter, an fibi fatisfecerit ne{cio, mihi non fatisfecit. Verba funt, ut ais, clariffima, peccatum irremifibile: fed doce quæ fit illa blafphemia in Patrem aut Filium, cui promittitur remiffo, qua in Spiritum Sanétum, cui negatur. An contumelia Patris & Filii non pertinet ad Spiritum Sanétum? Deinde , quod eft illud feculum futurum , in quo videntur condonari quædam peccata? Vide quanta fit in clarifimis verbis obfcuritas. Quæ non torquer Axgeftins, utex his anguftiis femet explicet : & tamen non explicat, nec mea, nec fua ipfius fententia. Porro quod me cum omnibus Sophiftis provocas, ut vel unum locum obfcurum aut abitrufum profera UW AB Ri A Sse MY 1264 mus é divinis Voluminibus, quem tu non ftatim oftendas effe dilucidum, utinam praftare poffes quod polliceris ! Deferemus ad te difficultatum examina, tibique condonabimus , fi nos appelles talpis caciores , modo luculenter explices in quibus heremus. Quod f nobis hanc legem præfcribas, ut quicquid tu fueris interpretatus , id credamus fentire Scripturam , nón patientur tui fodales, qui tibi fortiter reclamant, affeverantes te de Euchariftia perperam interpretari Scripturas. Quare non æquum eft nos tibi plus auctoritatis tribuere , quam tribuunt tuæ profeffionis fodales præcipui. Jam cum hic agamus de difficultate quæftionum, que ex myfticis Litteris ‘nafcuntur > Veluti cum querimus quid fit illud quod diſtinguir in facra Triade Perfonam a Perfona,res an relatio, & an Spiritus San&us cum procedat ab utroque, ab uno principio procedat, an à duobus, aliaque innumera. Item cum legamus impiis poft hanc vitam denuntiari ignem gehenne, quæfitum, an impiorum animæ ftatim ut avulfæ funt à corpore, dedantur fuppliciis, an ferventur luituræ pœnas indie fupremo. Rurfus an ignis ille fit materialis: & fi et, quomodo res corporea agat in animam incorpoream. Tu, qui folus nunquam deflectis à re propofita, mire hue confers Scripturas & rationes, de lapide revoluto à monumento, de Euangelio prædicato omni creaturæ ; quañ tales difficultates prædicarint Apoftoli. Quod fi nomen Euangelii Chriftique quæftiones ejufmodi univerfas compleétitur , un» de faétum'eft, ut poit prædicatum Euangelium tanta cæcitas refederit in Ecclefia Dei, ut pott Apoftolos nullus exftiterit , preter Goannem Hus & Wiclevum , qui non paffim hereat in facris Litteris ? Nifi forte ſentis nihil ultra querendum, quam facris Litteris ex= prefum et. At hoc nec te nec tuos fentire verifimile eft. Nam tu haétenus cum Ecclefia faciens, pronuntias in fynaxi yerum effe corpus & fanguinem, id eft, {ubftantialiter : atqui fubftantia vox non eft in facris Litteris. Rurfus tui fortifime contendunt, non efe illic corpus & fanguinem, nif in figno efficaci. Ne j hoc quidem exprimunt facræ Litteræ. Omnibws, inquis; notam eff, Filium Dei fattum hominem , efe Denn trinum & snam, Chriſtum pro nobis pafum, & regna= turum in eternum: poteras cadem opera è Symbolo proferre duodecim articulos. Ifta fateor & laicis decantanda. Sed quid hoc ad difficultates quæftionum quæ ex his articulis oriuntur? Nam nosde his loquebamur non difputandis apud promifcuam plebem. ProinPredicate Enangelium omni creatura: & , In omnens terram exiuit fonus eornm: &, Quaecungque ſcripta ſunt, ad noftram dottrinam (cripta fant: &, Omnis [eviptara divinitus infpirata , utilis eff ad docendum, &c. Iſta quis unquam negavit? Hæc fcilicet faciebant ad rhombum, ut tuis abutar facetiis. Porro quod rejicis meum Corycinm fpecum, qui declarat aliquo ufque ferutandas Litteras facras, cæterum altius quam fat eft ingredi nefas effe , ne ferutator majeftatis opprimatur à gloria, fed doces abftrufifima quæque myfteria omnibus in promtu atque propatulo effe, fatis tu quidem fortiter afferis: fed ipfo mundo reque ipfa reclamante, poftremo tuis ipfius fcriptis, ac tuorum diffidio refellente quod afferis. Non admodum excutiam hic diftinétionem tuam , qua difcernis Deum à Scriptura , quemadmodum creatorem à creatura: quam propofiturus , nefcio quamobrem profitearis te velle rhetoricari aut dialeéticari : aptius erat fi disiffes fo| pbifticari. Nam illi diftin&ionibus folent elabi, quod E nibilo rarius neque verecundius facis quam illi, quo|ties tibi commodum eft. Scriptura nobis Deum de\pingit, ac de divine nature myfteriis loquitur. Proinde fermo de re ut eft incomprehenfibili, & ipfe aliqua ex parte incomprehenfibilis fit oporter. Nec refero pronomen Ejws ad Scripturam, ut tu divinas, fed ad Deum: nepre igitur, inquis, accommodas ad Scri= piaram, cum illic Paulus loqguatwr de Deo, quemadmo dum
