Page 14 [14]
OCR
1255 D esal DER ter fentis. Rurfum in Appendice, quam adjecit Cornodus Brittannus , tu poſteriores fers , mihi prima laus decernitur in reftituendo Euangelio. Non hic proferam fexcentas Epiftolas tuorum, quibus prredicor Theologie princeps. Verùm fimulatque fum aufus hifcere adverfus tuum dogma, fubito factus fum totius ignarus Theologie. Quid fi is, qui feripfit meam Diatribam æquifimis animis ifthic acceptam, primas agit in hac fabula? Quis veftro judicio tam inconftanti fidem ullam eft habiturus, optarim autem haberi quam maximam , hac potiffimum incaufa. Quefo te, quid dicent homines cordati, cum viderint tantam animi tui inconftantiam, hunc librum tuum cum illis tuis {criptis conferentes? Me Proreum appellas, hoc fuperat.omnes Proteos. Quo colore hic excuſabis ſcripta cum feriptis pugnantia? Dices, opinor , tibi tum illufum fuiffe à fpiritu carnis, nunc Chrif Spiritu duci. Nimirum habes lemima, quo poffis excufare quidlibet, fi tibi fides habeatur. At tumtemporis plurimi de tuo fpiritu bene fentiebant, qui nunc aliter fentiunt, & in dies fentiunt pejus. Excute Lucubrationes meas omnes, & fi quid tale deprehenderis, me Protexzz voca. Tum blanditiis illectabas in tuum fædus , nunc offenfus Diatriba , conaris ex Erafmo talpam reddere. ` Verùm ut illis magnificis laudibus non capiebar, ita nunc ifta tua vituperatione ne tantulum quidem commoyeor. Sciebam illas laudes non proficifci ex animo, quemadmodum has vituperationes tibi diétavit odium & ira. Sed quemadmodum illic praedicatus fummus in re Theologica, ne pilo quidem fa&us fum eruditior: ita nunc fimili hyperbola predicatus nihil omnino fcire, nihilo reddor indoctior. Vis argumentum quam me dele&arint illa tua præconia? Monui te per litteras ut inpofterum a talibus laudibus abftineres. Vis {cire, quantum mihi difpliceam abs te dejectus? Majorem in modum opto, ut quod fuades perluadeas, vel ifto dedecore cupiam emtum otium. Nunc mihi vide quam reliqua veftra judicia confentiant. Excufa eft Epiftola Adelanchtho= wis, in qua tibi tribuit plurimum; me tamen noñ dubitat Veteribus omnibus anteponere. Rurfus quidam Eraſmus Alberus, € tua Schola Sedile, me divo Hieronyma vel equat vel anteponit. Si Veteres omnes, fi Hieronymus nihil noverunt rei Theologicæ, fi cæcutierunt cum Ecclefia, & illorum miferet, & meam cecitatem moderatius fero ;cum tot eximiis viris communem. Sed ut tuorum laude ne tantulum. quidem commoveor, ita tuo judicio propemodum etiam dele€or. Si tua dogmata paflim infulfiffem in meis Lucubrationibus, papa quantus fuifem Theologus ! Verùm ego mihi confcius mei moduli , femper malui cum Pazlo fapere ad fobrietatem, cum fcientia inflet, caritas ædificet: ac nunc etiam vehementer gaudeo mihi non effe tantum fcientiæ „ut promerear nomen Hærefiarche, quod promeruit Scripturarum peritifimus Arius. Quare te rogo, Lathere, huc totis viribus incumbas, ut .perfuadeas omnibus me nihil fcire rei Theologice:, id non folum mea, fed tua quoque refert. Sunt enim qui per orbem {pargant vaniffimas voces, & plarimis fecere fidem quicquid feribit Latheves, haufiffe ex uberibus Erafmi, meque libris etiam editis magiftrum tuum, te vocant difcipulum meum, fimul & me falfiffimis laudibus onerantes; & tua fcientiz contumieliofiflime detrahentes. Adverfus hos; blaterones vindica tu ſcientiæ, quam prædicas, glo-| riam, eadem opera & à me magnam initurus gratiam. Et tamen in hac difputatione quam non preettiteris iftam admirabilem totiefque jaétatam {cientiam, {uo. loco declarabitur. Adhuc tantum mihi res eft cum tuo Logodzdalo, cui tu delineatam abs te figuram, coloribus fucandam locafti, tuzeque diétionis œconomiam commififti, quo rhetorem arte rhetorica tractaret.: Verùm is multum loquentiæ fuæ perdidit in deprecanda tua infantia, in extollenda tua fcientia meaque cloquentia , in detrahenda mihi fcientia, & tuo fpiritu predicando. De ftylo tuo ne yerbo quidem unquam 1 A B C D E E ti E RIA CSM. 1 1256 queftus fum. De fcientia tua jam frequentet audivi+ mus, nec hanc in te defideramus, meam ignorantiam femper ingenue profeffus fum. Spiritum iftum, quem tibi vindicas } utinam tam præftares in tuis {criptis, quam conftanter & fortiter aflevis! Utcunque hee habent: Amarulentia Logodzedali tui, fi ftultitiae, ineptia, & erafliflime ignorantie convitiis fuiffet con tenta, diflimulaffem. Czeterdm impietatis crimen intentatum., blafphemiam in Deum, non femel objecam, poftremo Lucianum illud deo fi diflimularem 5 dignus efem qui vere talis haberer, qualem tu preedicas. Et hæc tamen ita diluam, ut nullam convitiúni in te regeram, ne Pontificum quidem aut Theologorum cenfuris te gravabo, quibus tu nunc vafer propemodum adularis in odium mei, cam nondum abolita fint qua in cos foripfifti. Sed hac fuis locis ; nunc carptim ad convitia tuis blandimentis infperfa, fi prius indicaro & illam Logo= deedali tui ftultitiam, qued meam Diatribam compos nit cum libro A¢e/anchrhonis de locis Theologicis. Ase~ lanchthon pro te pugnat, ego contra te, guid igitur aliud quam aquam igni. comparas? Et iftud tuuri judicium quid habebit ponderis apud cordatos, fi laudas tuum propugnatorem & deprimis antagoniftam : quanquam periti rhetorices folent attollere vires & animum adverfarii, quo reddant illuftriorem vitoris gloriam. Difcedat Aelanchthon in diverfam partem , & arma moveat in te, protinus & ille tibi putebit, neque mi: tiorem patietur metamotphofim, quam paflus eff Carolffadins, qui repente è Spiritus San&i myrothecio factus elt organum Satana, fimulatque latum unguem difceflit è cuis præfcripris. In praefentia nihil detraho laudibus Philippi, nec ad rem facit, tantum illud obiter dicam, me jam pridem non diligenter legiffe Locos Melanchthonis, qui {i mihi per omnia fatisfecifler, absunuiffem 4 Diatriba. Blewyéay tribuis mihi geminani Viftoriam , alteram quod mea modeftia tuum fpiritum & impetum remoratus ſum ; alteram quod nugalibus ac jam olim protritis argumentis, quas tu votas feces; fic afleram Liberum Arbitrium ut nihil dicam novi y% tamen plus tribuam illi, quam haétenus tributum eft a fophiftis, Hoc pofterius quam impudenter abs te diétum fit, fuo loco perfpicuum faciam, & fecis convitium tho ingenio condono preter infantiam: malim cnim feces dici quam venena, feces ablui poflunt, vez nena non item. Cxterum quis illud abfque tifa leget; quod fcribis.mea modeftia te fegnioremi redditum ad pugnam, cum ifta fortitudo tua, me fruftra revocantes jam orbem ‘univerfum exitialibus diflidiis concuflérit? An equo fic currenti crant fubdenda calcária? Habemus fruétum tui fpiritus, res uſque ad -cruentam ftragem progrefla eft, & metuimus atrociora, ni Deus propitiatus averterit, Dices hanc effe natùràm verbi: Ego nonnihil arbitror referre ; quomodo prædicetur verbum Dei, ut jam Dei verbum fit quod doces. Non agnofcis hofce feditiofos, opinor , fed illi te agnofcunt, & jam compertum eft multos, qui fe ja&abant Euangelli nomine ; fuiffe feditionis crudelifima inftigato» tes. Quorum conatus fi fucceflifiet,, fortaflis exftitiſe fent qui probarent, quod nunc re male geſta déteſtantur. Tu quidem libello in Agricolas ſæviſlimo , ſuſpicionem abs ‘te depulifti, nec tameén efficis, quo nie nus credant homines, per tuos libellos, prefertitn Germanice feriptos, in oleatos & rafos, in Monachos, in Epifcopos, pro libertate Euangelica, contra tyrannie dem humanam, hifce tumultibus fuiffe datam occafionem. Nondum tam male de te fentio , Dutberë ut exie |ftimem te hue deftinafle tua confilia, ſed tamen jani [pridem cum hanc fabulam ordireris, è calami tui violentia cepi conje&turam , rem huc cxituram , & hoc erat quod primis litteris admonui, ut ad hoc negotiumi adferres animum fiicerum, caverefque ne quid impoy tenter aut factiofe {criberes. Videbare fulcepifie negotum pmigandi mores Ecclefiæ, quos nemo non fatetur pof
