Page 12 [12]
OCR
rem ac fulminarem, -nifi vellem Ecclefie defertor, & ture fodalitàtis fautorvideri, tamenexcufàvi, non quod probarem tua dogmata, que, ficuti vere feribis, non intelligebam, fed partim ne imprudens læderem caufa, cui initio totus pene Orbis applaudebat, partim quod intelligerem negotium non effe mearum virium. Itaque metuebam ne ; quod folent imperiti Medici, malum finiftra curatione exafperarem. Poftremo fic aliquando mecum cogitabam , quid fi Deo vifum eft corruptiflimis horum temporum moribus, tam fævum dare Medicum, qui fectionibus & ufturis fanet, quod potionibus & malagmatis non poterat. Videbam eruditos homines pedibus in tua dogmata difcedere, perfpiciebam fatalem quendam Orbis favorem , animadvertebam quo vehementius à Theologis ac Principibus obfiftebatur, hoc latius propagari, ac magis invale{cere negotium, ex his ratiocinabar rem non fine Numine geri, itaque decreveram {peCtator effe tue tragœdiæ, fic apud me cogitans juxta Gamalielis fententiam, fi Deus hxc movet, non eft meum refiftere, fin aliunde ortum eft quod agitur, {ua fponte diffipabitur. Jn Aćtis Apoftolorum legimus: Ceteroram nemo audebat fe illis conjungere. Simili religione abftincbam à veftro negotio. Verüm ubi Principibus diutius excufare non poflem, & opprimerer invidia falfiffimague fufpicione, feripfi Diatribam,, fed' ita tem: perato ftylo, ut tu non pofles optare difputationemciViliorem , ac Pharifeis quibufdam vifus fim tecum non decertare, fed colludere, qui fic dentes & ungues continuerim. Certe putabam me abunde vitafle, ne tibi debacchandi convitiis anfa data videretur, Quædam in tua affertione di@a odiofius, prudens diflimulavi: quoniam nifi te lefo tra€tari non poterant. Ubi ad morum comparationem ventum effet, declino locum invidiofum, malens yitare offenfam, quam fervire commodo caufæ mex. Quodam loco nominatum etiam depello fufpicionem abs te, cum ita fcribo: Non hac proprie in Lutherum dixerim, quem de facie now novi, &c. Et vide quam confentiant veftra judicia. Philippus Melanchthon huc feripfit meam Diatribam æquifimis animis acceptam Witremberge. Et adjecit, iniquiffimum fibi videri , fi non liceret B \ C D refpondens, fic arte {tylum temperas, ut in alios forte {cripferis clamofius, in neminem hoftilius aut amarulentius: id quod vanifimum videri patiar, nifi mox omnibus perfficuum fecero. Meam difputationem, Diatribam & collationem appello: quo titulo quid ef fe poteft modeftius? Ipfe non pronuntio, cum verfer in argumento, quod in integrum aut in dubium dif putando revocare fas non erat. Congreflurus tecum, depono Cæfaris, Pontificum , Conciliorum, Academiarum , & veterum Orthodoxorum auctoritatem, qua te poteram urgere, etiamfi argumentis fuifem inferior. Ex tuis legibus quamvis iniquis tecum confero manus, necte famen appello quemadmodum tu me. Habet enim ipfa compellatio quiddam contentiofum & contumax. Nee tua folius argumenta traéto, ut non proprie tecum , imo ne tecum quidem certare viderer, fed cum tua affertione. Non video quid potueris optare civilius. Ufque adeo-ne non pateris quenquam contra tua placita hifcere? Atqui buc foles omnes. provocare , ut tecum manus confererent, Et ubi eft illud quod admonet Petrus, Panati femper ad ‘fatisfattioners omni pofcenti vos rationem de ca qua in vobis eff (pe, fed cum modeſtia & timore. Et Paulus volt Epiſcopum effe Sadi, non ar Quod fi cego parum erudite difputafiem 5: debebas illud Pauli meminiffe : Sapientibus & inSiptentibus debitor fum. Qui tibi fuerant juratiffimi, audent in te ferrum ftringere , nec à conviŭis temperantes.: & Erafmum moderatifime difputantem ferie non potes? Ego mordicus tenui meaty modeftiam > quami fciebam mihi futuram invidiæ : hanc cum tua laude y cumque caula, quam agis, utiE tuam patientiani quorundam cxfultatia, mihi decernentium triumphum, te viétum effe jaétantium. Quos tu mihi triumphos narras ? Hic tantum erat de mea Diatriba filentium, ut mihi propemodum exciderit fcripfifie. Semper folus efe volui, nihilque pejus odi quam juratos & faétiofos. Sed ad tuum libellum, velut ex infidiis fubito: provolantem, Deum immortalem, quæ fuit tuorum exfultatio, quam gloriofas voces fparferunt : Habet Erafmas quod agat, habet malum calculo gravius , aliaque vehementer Euangelica. Verùm nec tui calami amarulentia , nec hujufmodi vocum petulantia me perpulit, quo minus in hac Apologia rationem potius adhiberem in confilium quam affectus. Jv“ ditis nonnunqguam anis mi motus præcürrunt rationem 5 in fcriptis nihil tribuendum eft affectibus: nec fpectandum eft quid tum fic affeéto videatur effe rectum’, {ed quid’ per= petuo retum videri pofiit. Quanquam hic, ut ves re dicam , leviffima pugna fuit cum affe&ibus. » Ad iftiufmodi malediéta tot Epiftolis, libellis famofis exercitatus occallui. Vis autem fcire quantum moleftia pepererint aculei tui? Utinam ante annos quinque, cum me prædicares, ftrinxifles in me calamum tuum, multo quam nunc hoftilius! Verùm quoniam tu in hac tam rom amica refponfione vis etiam amicus, fi Superis placet, & candidus videri, te-fimul cum tuis {ceire volo, me nec effe tam ftupidum, qui iftiufmodi ftrophis falli, nec tam imbecillo animo, qui tuis convitiis commoveri poflim. Simplicius fecifles, ft tui fimilis palam in mé debacchatus fuiffes. Soles cnim 104 Asovrlu ws dued§u@ clava rem gerere. Nunc vulpinam pellem aflhifti leoninæ, & melle toxico me perungis. At que ad hanc fcilicet fabulam, fefqui anno fere meditatam, adfcifcendus erat Logodædalus , qui componeret orationem, rhetoricofque fucos adderet, nimi= rum adverfus hominem rhetoricum. Novi enim im= petum tue dictionis, & torrentem illum ingenti fras gore è monte decurrentem , ac faxa truncofgue fes cum rapientem. Iftius Logodxdali oratio lenius fluit, fed plurimum veneni fecum trahens. Non me fugit quis fit. Eft enim unus ex corum numero, qui, quod tu cum candidus & memor videri vis, fateris hoc ipſum, quod habent, loquentiz., fere hauferunt è meis Lucubrationibus. Nec mihi jam novum eft, in meis vulneribus pennas meas agnofcere. Nec fatis erat unus rhetor fuppofititius , cum urget bel. li moles , Parroclem tuum nobis immittis, qui fimul & tuis armis & fuis, hoc eff, dicendi viribus, nobifcum pugnet. Adeo enim eft infans, ut me potius eloquentia gravet , quam argumentis. Ac ne me putes in tenui difcrimine di€tionis hallucinari, non eft nifi unus qui hoc poffit, quod ille præftitit. Quanquam & alioqui notus eft mihi peculiariter illius in, dicendo genius. Nam prior ille rhetor abfque bonorum Auétorum léétione , abfque Grammatica facundus eft. Et f tu pateris huic imputari fucos ineptos potius quam tibi, non repugno. Sunt autem quædam admixta. tuo libro tam infulfa indoaque , ut nunquam crediturus fim abs te profeEta fuiffe, quæ fuis locis indicabuntur. Sed interim iniquior eft mihi hæc pugnæ conditio , quam gladiatorum. In arena unus cum uno, retiarius cunr Mirmillone committitur : mihi uni cum multis res eft: & fi cum uno ; cum Geryone tamen. Ifaac in uno homine agnovit duos: ego in uno libro varias voces diverfafque manus fentio. Cum phalange pugna eft, non minus armata linguis , eruditione > Convitiis, quam ftrophis, vafritie, obliquifque confiliis. Nune agnofce confilium, tuorum Logodædalorum, qui. fic cogitarunt: Non eft impotentibus convitiis debacchandum in Erafmun. Nam ca res liberaret illum fufpicionibus, quibus gravatur apud Principes, & inSed
