Page 603 [603]
OCR
1201 PI PAESE Ao IA Tum vigilantia providendum eft, quos non oportet pertinacius ad juftas populi querimonias obfurdefcere. Fortaffis idem fentiendum de conjugio Sacerdotum. Olim Sacerdotum ut erat magna paucitas, ita ‘erat ſamma pietas. Ti quo liberius vacarent fanétis ‘fludiis, | ultro fee caftrabant. Atque adeo prifcis illis tantus erat | amor caftitatis, ut quidam ægre permiferint Chriftiano matrimonium , fi baptifmus deprehendiflec cœlibem, ægrius ctiam digamiam. Jam quod plaufibile vifum eft in Epifcopis ac Presbyteris, tranflatum eft ad Diaconos, tandem & ad'Hypodiaconos. Confuetudinem ul tro receptam confirmavit Pontificum auctoritas. Interim crevit Sacerdotum numerus, ac decrevit pietas. Quot examina Sacerdotum alunt Monafteria , quot Collegia? ac præter hos etiam innumerabilis eft ubique Sacerdotum multitudo. Et interhos quanta raritas eorum , qui cafte vivunt? De his loquor , qui domi palam alunt concubinas uxorum loco. Nec'enim attingo nune {ecretiorum libidinum myſteria. ‘Tantum ea loquor, qua vulgo quoque notifima funt. Et hæc cum {ciamus, tamen in admittendo ad facrum ordinem facillimi famus, in relaxanda ccelibatus conftitutione difficillimi, cum contra Paulus docuerit, nemini facile manum imponendam, & non uno in loco diligenter prafcripferit, quales oporteat effe Sacerdotes, quales Diaconos; de cœlibatu neque Chrifius neque Apoftoli legem aliquam in facris Litteris præfixerunt. Olim no&turnas ad Martyrum monumenta vigilias, publica Chriftianorum confuerudinereceptas, idque feculis aliquot, abrogavit Ecclefia, Jejunium in vefperam ufque prorogari folitum, in meridiem tranftulit. Aliaque permulta pro caufis emergentibus variavit. Cur hic humanam conftitutionem urgemus tam obftinate, prafertim cum tot caufæ fuadeant mutationem. Primum enim magna Sacerdotum pars vivit cum mala fama, parumque requieta confcientia tractat illa facrofanéta myfteria. Deinde perit magna ex parte fructus illorum, propterea quod ob vitam dedecorofam a populo contemnitur illorum doćtrina. trimonium, & iph viverent quietius, & populo cum auctoritate prædicarent verbum Dei, & liberos fuos liberaliter educandos curarent, nec alteri alteris vicifim effent probro. Hæc non co fpećtant, ut Sacerdotibus auétor aut patronus effe ftudeam, qui nuper citra Pontificum auétoritatem cceperunt effe mariti: fed ut Ecclefiæ proceres admoneam , difpiciant, an expediat veterem conititutionem ad præfentem utilitatem accommodari. Interim & Epifcopos admonitos velim, ne tam temere quoslibet & inexploratos recipiant in Sacerdotalem ordinem. Cætcros item admonendoscenſeo, etiam atque etiam excutiant feiplos, num idonei fint muneri gerendo quod fulcipiunt, ne lucri caufa, ne otii gratia tanta profeffionis onus fufcipiant, & fibi damnationem, & Ecclefie probrum accerfentes. Porro qui jam initiatifunt , etiamfi Pontifices aperiant feneftram ad conjugium, tamen illud confuluerim, ut ne leviter aut plici peenitentia diferucientur, & facerdotii, & conjugii. Bona pats continentiz eft, ex animo velle continere. Nihil magis optandum, quam ut Sacerdos immunis a conjugio, liber, ac totus ferviat Domino fuoSed fi fruftra tentatis remediis omnibus vinci non poreſt carnis rebellio , fupereft ut cum una cafte vivat, ad remedium habens uxorem, non ad voluptatem: illud interim conans pro viribus, ut imbecillitatem CH nis, cui conceſſa eſt uxor , reliqua n pif que ftudiis compenſer. Sic enim omnes nte GOTTO rem neceffitati quefitam, non voluptati. DO à ito, quin plerique fint Epifcopi , qui p piciant ze ita habere, quemadmodum dicimus : a E hic quoque quæftus obftet , quo oe i ee quod videmus opumum efe. Si Epi ei a | tare, fortaffe reclament Officiales, qui plus Tan i à dituum ex concubinis Sacerdotum, quam fenfuri fin ex uxoribus. At non æquum eft, ut queeftus apud nos | tantum valeat, ut ob eum in re tanti momenti minus | POLOG EH Ty G4 1202 contulatur. Hujus genëris permulta fnt, (ed hac duo exempli gratia pofita funto, Nunc! ad' jejunia' redeo! Si quis'adeo firmus fit, ut perpetua fobrietate fibi temperet, huic non admodum opus fit indiĉtis jejuniis, nifi pro tempore hujufmodi victima placanda fit ira Dei. Sed ob tudes, inquies, & eraflos certi dies praféribuntur, Sit hoc fane PRÈS le! Prefcribitutunica refe&io, pra(cribitur & ‘cibi geaus. Nec hoc fatis. Intentatur: terna damnatio confuetudinis humane violatori. Sic énim Parochi quidam denunciant populo jejunium, haud fcio an ex Pontifix cum fententia, Ne id quidem fatis. Veluti parricida , pene dixerim, rapitur ad fupplicium, qui pro pifcium carnibas guftarie'carnes fuillas. Jam dixi feditiofam temetitatem ubique gravi dignam fupplicio. Non hujus generis caufam ago, fed alioqui judicium hoc mihi non ſolum incivile videtur, verum etiam prepofterum. Indium erat jejunium. Hoc erat ejus rei caput. Accefforium erat talibus aut talibus vefei cibis. Nunc paffim Cœnatur, & nemo mover trageediam. Guftayit aliquis canes, clamant omnes: 6 caelum, 6 terra, 6 maria Neptuni! Nurat Ecelefiæ itatus, inundant heerefes: Ut cœnes, nulla opus eſt venia: ut fas fit vefci carnibus aut ovis, emendum eft Romani Pontificis diploma. Ita (quod fpecie propius accedit ad Judailmum, & omnino tale, ut merito quis admiretur hoc tantopere receptum a Chriftianis, qui circumeifionem ceererafque fudxo= rum ceremonias exfecramur, tenemus mordicus. Ciborum delectum maximi facimus: id quod propius accedit ad Evangelicæ pietatis ftudia, finimus antiquari. Cum enim precatio Chriftianorum fit peculiaris hoftia, X hujus fodalis comefque fit jejunium, quod in Evangelicis & Apoftolicis Litteris hac dua ferme copulantur, deprecatio & jejunium, (nam jejunio pufgatur animus, ac roboratur, ut pura, ut ardens, ut alacris fit deprécatio) tamen in ciborum deleétu longe tenaciores fumus humana conftitutionis, quam in jejunio. Quanquam & jejuniis multo crebrioribus onerantur Chriftiani, quam unquam Judæi. De ciborum generibus dixit Dominus Feſus: Quod intrat in osy non cornquinat hominem. Ex Paylus a præceptore non diffentiens: Regnum, inquit, Dei non eft eſca & parus. Cieterum in ciborum deleétu, quanto noſtrum’onus videtur durius quam illorum. Ilis licuit ex omni pifcium, quadrupedum, ac volatilium genere faluberrimis quibufque yefci. Nobis in bonam anni partem omnium carnium efus interdicitur. Et vide que, quam hic fuerit curiofa vel confuetude, vel majorum auctoritas. Certis temporibus preter carnium efum nihil interdicitur alicubi, extis ac pingui vefci licet. Atque hîc fane non paucæ quæftiones exfiftunt, quoufque porrigatur carnis vocabulum. Habet enim mare quædam animantia terreftribus non diffimilia, ut phocas & canes, ftudinibus, ranis, & colubris difputatur. Rurfum aliis diebus ovorum & Jaétariorum efüs permictitur, aliis Jactariorum duntaxat. Sunt in quibus & hee tetigifle nefas fit, Sunt in quibus interdicitur, quicquid aliquando vixit, ut jam fpongiæ veniant in queftionem, qua quibufdam fentiunt, Et reperiuntur quì nihil fibi permittunt preter panem & aquam. Urdemus hee non ad{pernanda, tamen quis non videat, quam frigeant fi conferantur ad Evangelica pracepta,quorum oportuit primam che curam. Deinde confiderandum, an hoc congruat Evangelicæ libertati, quam tanta contentione defendit Pautus, hecab omnibus tam morofe tamque rigide exigere. Nunc videamus, quam hic quoque verum fit, quod fcripfit Paulus Apoftolus: Exercitatio corporalisad modicum utilis eff pietas ad omnia valer, Nullis dicbus operofiores: funt culina quam pifculentis , nec unquam apparatus major, aut fumptus gravior. Ita fit, ut venues efuniant , divites vivant etiam delicatius. Quis non malit filurum, quem, opinor , vulgo fturionem vecant, guttroétam, aut murenam, quam fuillam fumo duratam, aut vervecinam? Atque in his etiam ea qua a carniym vocabulo feparantur, funtquze plus addant alimonize, quam caro bubula, aut ovilla, veluti teftudines, cochlea, & colubri. Magis Tom. EX, Gggg etiam
