OCR
1097 AID UN. Tey 1B) R GUEMENE 1098 tus; alii navrabane cum Clezzezie VII. periclitari: rar-| : | fus alij dicebant quod tempeftiva fuga confuluifes & rebus & incolumican tue. Ubi tamen locorum ageres, | ne odor quidem ullus ad nos pervenir. Itaque cum aliis| iniquis laboribus fupra modum oneratus eflem, vifum | eft id opere in aliud prorogare tempus, quoad certo | didiciffem > quite locus haberet: id quod ante triduum | denique cognovi, videlicet amici cujufdam litteris, qui fimul codicem mifit typis excufum. Id fa@um eft 5. Id. Febr. cum ad mercatum Francfordienfem profe&ionem adornent Typographi oétavo Cal. Martias. Ad refpondendum itaque fupererant dies decem, & eram fic occupatus, ut vix alias æque. Sub id tempus mire cumultuatui officina typographica, que fex preclis unico me fuggerente materiam defudat. Angebar an ceps animi, propterca quod verebar, ne, fi diftuliffem relpondendi officium, viderer id yel offenfione quadam animi vel contemptu tui facere. Rurfus deverrebat volumen plufquam juftum , ac tempus adeo anguftum, ut vix attente relegendis tuis fuffe&urum videretur. Verum animavit me ifta tua fingularis humanitas, ut vel ex tempore tuis litteris refponderem, fed carptim, & ad ea duntaxat, que me propius attingerent. Tu pro tua folita facilitate boni confules. | | majoribus ac fplendidioribus quidem occupari negotiis , me tamen denfioribus ac moleftioribus. Nam adyerfee valetudinis excufationem fummopere doleo tibi mecum elle communem. Erat enim iftud, Alberte, ingenium, quod {pretis omnibus obleétamentis, 1dquæ {olet imaginum claritas & opum facultas invitare , {fummam eloquentiam cum omnibus abfoluta numeris eruditione conjunxit, dignum perpetua valetudinis: profperitace. Et haud fcio, an non ipfum incommodum, de quo quereris , nonnulla ex parte debeas tue Minerva. Mihi certe fludiorum laboribus fic obruto, ut nec ægrotare liceat, nec mori, nec uti Medicorum opera: rurfum valetudinis adeo aflictæ , ut fubinde fit} cum morte luftandum, Vix tantum otii contingit aliquot menfibus , ut avidiffimo licet vacaret tuum librum evolvere. Et jam nunc percurri verius quam perlegi. Primum hoc mihi credas velim, vir eximie, non peb hil enim dubitem jusjurandum fimæ fidei homini , ni quamlibet fanétum interponere, fi tu poftules. A produm verbofius A bationibus enim abftineo, ne, conor mihi nullum effe otium , hoc ipfo declarem me otio abundare. Jam non ex{pectas, opinor, ut par pari referam, & volumen penfem volumine. Quod fimaxime fuppeteret crium, talia funt pleraque quæ congeris, ut aut ad me nihil pertineant, aut feram habeant ac proinde fterilem querimoniam , aut ejus denique generis fint, ut nec agnofcere polim, nili meo cum dedelere fine multorum offenfione, È quod gravius eft, fine caufæ, cui pariter favemus, diſcrimine. Sie enim hifce temporibus exulcerata ſunt omnia, ut,quocunque te vertas, fentias te incedere per ignes fuppofitos cineri doloſo, quicquid attingas 5 vomicam & ulcus reperias, & fub omni lapide dormientem {corpium. Nonnulla vero fant infperfa tuo volumini, que ficut Romae pridem a multis, nunc ubique leguntur ab omnibus, ita, fi prodirent in manus corum, qui mea luftrarunt, quibufque omnis vitæ mex ratio non incognita eft, nonnihil detractura videantur candoris iftius Se aequitatis exiftimationi , qua te bonis omnibus facit amabilem, ut fortune fplendor & eruditionis præftantia facit admirabilem. Equidem optapilius arbitror a multis amari, quam fufpici. Alioqui cupiebam volumen tuum formis excuſum volitare per manus omnium , fi quos forte vel audtoritas ifta, vel eruditio , vel cloguentia » vel candor Œ æquitas 2 qualis hactenus a nemine præftita eft 5 xevoustet 4 fanétiora confilia. Videmus enim quantum exulcerarint quidam hoc malum , dum paum dextre conati funt adhibere medicinam. core, nec refel Sed utinam ita temperat {es ftilum,. ne meam caufam cum negotio Lutheri com) | | futatione paraffes,ut nobis immerentibus non aliquid labis adfpergeres. | Cum enim moleſte feram cum Zwhero laudari longe moleftius eft cum illo accufari, & fic acqufari, ut ego yiam ftruxerim, ille in Ecclefiam irruperit. Quod tamen abs te nec tludio nec malitiofe faétum fcio, fed ita tuo candori , ut fufpicor , perfuafum eft ab his, inter quos verfaris. Solent enim ingenia fimplicia candidaque , cujulmodi decet effe Principum , ut nemini dolum meditantur ipfa, ita de nemine facile fulpicari, quo fit ut facilius ab aliis honefti fpecie fallantur. Neque enim animum inducere poffum , vel tantum otii per tuas occupationes effe tibi, vel tantum patientis ftomachi, viro femper exquifitiffimis aflueto rebus, ut noftras nænias vel eyolvere vacaverit, ne dicam introfpicere, fi libuiffer, vel libuerit, fi vacaffet. Multis enim nec futilibus argumentis videor mihi colligere, re nonnulla, que torquesin me, non haufifie ex lucubrationibus meis, fed ex colloquiis hominum , qui plurimum abfunt ab ingenii tui candore, quorum hoc ftudium eft, ut per fubornatas perfonas fuam agant fabulam. Nec ulli, ut modo dicebam , magis idonei funt fraudibus improborum, quam qui ob ingenii finceritatem non noverunt ipfi cuiquam fraudem texere. Hujus rei non conjecturam, fed certiffimum ine dicium ex rnalorum meorum experimeatis capio, non femel in graviflimas conjeétus turbas , dum aliorum mores ex meis æftimo. Atque hac incaufa candor ifte tuus, quo mihi laudis tantum tribuis, non dicam quantum agnofcam, fed quantum alius nemo tribuit corum , qui meam mediocritatem , fi tamen mediocritas eft, ad invidiam aliorum meumque tædium laudibus extulerunt , adeo me non füblevat in hoc argumento, ut vehementer etiam oneret. Sic enim apud fe cogitabit Leétor. Vir tantus, tam in cæteros candidus, non hæc ſcriberet de Eraſmo, nifi plus haberet compertum quam feribit. Hæc ne videar omnino fine caufa feribere, pauca delibabo, fed paucis. Omittam interim amplifimas laudes, quas fi mihi tribuis ex animo, hoc magis debeo tuo candori, quo minus agnofco: fin, quod magis arbitror, ut hoc ceu melle prælito lenires objurgationis abfinthium, amplećtor humanitatis confilium: quanguam ego talia delinimenta nihil moror , jam nec pucr, nec rerum humanarum prorfum imperitus, aut fi malis ftropharum iftiufmodi rudis: etiam6; tu non abfinthium porrigis, fed lethale togicum ifta fermonis blanda fpecie ceu vafculo gemmeo propinas. Siquidem hæc cit tuæ fuaviloquentiæ fumma, ut Lutherum invidia fableves, orbique perfuadeas , quicquid eft hujus miferande calamitatis, uni Erafmo acceptum ferri oportere. Hoc cum fit atrocius, quam de id facias, nifi quod quo placidius id agis, hoc præfentius adfers venenum, quafi cicutam vino mifceas. Itaque non dubito quin libertatis veniam, quam a me precatus es in amica privataque expoftulatiuncula, fim abs te viciflim impetraturus in caufa multo invidiofilfima. Quanquam quid attinet impetrafie, qua non liceat uti? Qua quidem in re nondum ftatui, vir præclare, utrum gratulari debeam ifti tue felicitati, an laudare prudentiam, qui fabulam per fe gratiofam ita inftitueris agere, ut etiamfi parum feliciter agas, tamen applaufurum fit theatrum. Nam Rome pridem in tuo nimirum theatro libellum hunc cxpolift ac propemodum edidifti, camdem fabulam denuo ſaltas £atetia, ubi fcis efe Bedaicos aliquot & Sutortosac Pfeudomonachos , qui “trogne, quod ajunt pollice fautori ſant, \quicquid {cripferis, modo in Erafmum: tum in eorum laude verfaris, quos merito taxare tutum non fit, falfo etiam Jaudare gratiofam. Nec augeri mihi clepfycum hæc fint ex tempore peroranda. Non x fint ifthic quorumdam eruditofolus non credo, quod hic quiædicavit, nullo amici & abeo, qua mihi dooratione refe= | | |dras petam, \excutiam igitur qu yum de me cenfura , ‘dam apud neminem non depr: inimici difcrimine: pro fummis h | Forum hominum & litteris fignificantur,, & Tom. IX. LiL 3