tione dici facrificiume Pro bis, qua folent efè themata
confi tb jonum. Scholafttearum , nec anfia cuiquam vi¬
sam cripere, fi judex fim, nec velim ii capitis difcrimen
venire. Hæc ille. Su
Apon Articulos fidci voco certos & indubitatos, cxpreſ¬
“560, fos in Symbolis, quæ publice recitat & canit Ecclefia
de quibus nulli fas et heefitare, queeque proprie & uli¬
tate dicuntur articuli fidei. Sunt enim articuli Scholafti¬
ci, quemadmodum funt & hærefes, Quanquam ifti
crafluli non intelligunt hæc diéta adverfus Lurhernm.
Nam ille pro fidei articulo habet Romani Pontificis
primatum non elle a Chriffa, neque confeflionem.
Item nec ispilcopos nec Pontifices pofle quemquam
obftringere ſuis conftitutionibus , liberum arbitrium
ne tantulum quidem agere in bonum, folam fidem
fufficere ad falurem. Nullum efle opushominis bonum.
Mifam non effe facrificium, fed abominationem. Pro
his Luther dogmatibus nego mesvelle mortem oppete¬
re. Et adhuc hifce de rebus nonnullis difputatur inter
Orthodoxos, ut non ftatim fit liæreticus, qui fecum
dubitet, an primatus Romani Pontificis, qualis nunc
eft, fita Chriſto: an ordo Cardinalium, qui nune eft,
fit neceflarium Ecclefie membrum, cum exftet in Ro¬
manorum monumentis qua occafione fit ortus: an con¬
feffio, qualis nunc habetur, fit inftituta a Chriffe: quid
(mas in diem fapremum.
Rurfus an ille ignis fit naturalis. Hæc ille. Objettio
Nec in dubium yoco. quomodo puniantur anime, (o:
fd indico animas conjici in gehennam & illic puniri foss.
exprefum in Sacris Litteris; verum hinc ortam quz¬
Htionem ; an mox dedantur fuppliciis, an ferventur in
diem extremi judicii, quæ guæftio adeo non facilis vifa
eft Veteribus,ut preter Grecos ctiam Romanus Pon¬
|tifex aliquando diverfum fenferit ab co quod nunc rece¬
iptum elt. Hane queeftionem non improbo, tantum ajo
difficilem, & e Sacris Litteris, quas Lutherus vult efe
lucidiffimas, exortam.
Eadem. eft relponfio de igne apud inferos materiali, refon¬
quem ifti verterunt in naturalem. Er ad calumniam de fio 69.
igni matcriali alias refponfam.
| Za Bpiftola ad Barbiriam Epitt. 11. Lib. 1. Sed vereor y objedtio
(age Barbiri, ne complures fint qui magnis convirtis in- 70.
fettensar in Lutheranis levia quadam » guod genus fit,
\quicquid agit jufius peccatum efe. Haec ille.
| Levia dico, fed ex collatione. Id, declarabat meus refen¬
(fermo, fi totum pronunciaflent. Sequitur enim: Cur fio70.
ipfi non credant id quod eft torius fides nofire bafis, videli¬
cet animam fuperelfe a morte corporis. Nam ur fit falfum
quicquid agit juttus effe peccatum, ut falfum effe cre¬
do, tamen in aliquo fenfu poteft che verum, & præ
falutem: & an aliquo fenfu verum fit, nullum homi¬
nis opus effe bonum: & qua ratione Miffa dici poflit
facrificium, qua non. Pro his, de quibus afferit Lushe¬
rus, X mortem millies putat oppetendam, nego me
vel morivelle, vel occidere quemquam, donee hominum
difputatione ventilantur: ubi fuerint ad vivum excuflà,
ubi convenient omnia, tum fequar quod exprelle pro¬
nunciavit Eccleſia. Interim quod Lutherus habet pro
fanétifimis fidei articulis, apud me non habet idem
ponderis. Poftremo aliud eft punire errantem ut corri¬
gas, aliud eft occidere hominem. Sunt errores leviculi
Ian Paraphrafi Joan. wv. Sola, inguit, fides purificat objestic
corda , redditque idonea quibas credantar. Philofophie cale-7i.
[fiis arcana. ,
Fidem intelligo vivam, de qua fenfit Apoftolus, &&¢ Re/por¬
fola non excladit bona opera, que poft acceptam gra- fogu
tiam fides per dilectionem operatur „fed opera quæ præ¬
ceſſerunt baptiſmum. Nam ipfa Paraphrafis declarat me
logui de his, qui ex Judaifmo aut Paganifmo veniunt
ad baptifmum,, inter quos non diftinguit Deus, quo¬
modocunque vixerint ante, fed ex æquo, fidei dono
purificat corda corum. Hac de re reſpondi Bedda ad
medium, fed citra capitis poenam , funt gravilimi,
quibus debetur pæna capitis: pro mediis illis nego me
quemquam velle occidere, profitens animum meum ,
non adimens aliis jus faciendi quod velint. Nequeenim
protinus fas non eft, quod ego nolim facere. Jan fi
pro quibuflibet_articulis exurendi {unt homines, cxu-)
rendi funt qui Virgini matri tribuunt peccatum origi-|
nale. At hoc non fit: & fi quis conetur, obfifterent
Dominicanorum phalanges. a
Item in Libro contra feryum arbitrium zamerat in¬
ter quaftiones non pertinentes ad dogmata Chrifliana ali-|
quos fidei articulos bis verbis: Fam cum hic. agamus de|
dificultate quafftonum, qua ex myſticis litteris naſcuntur,
veluti cam quarimus y quid ſut illud quod. diſtinguit ia le
cra Triade perſonam a perſonas Ves An velatio y & an Spi¬
ritus Santus cum procedat ab utroqut y an ab uno princi¬
pio procedat, an a duobus, alidgue inmumera.
Hic omnino frontem in iftis defiderare cogor. Non
enim illic agitur de articulis fidei, fed de quæftioni¬
bus perplexis, quas præftit non diſputare apud popu¬
lum. Jam ante docuimus nondum inter Scholatticos
convenire quomodo diftinguantur inter te Perfone, &
quomodo cum a duobus procedat Spiritus > non profi¬
ciſcatur tamen niſi ab uno principio, ay’
litates preeftat in Scholis agitare > fed fobrie. Non enim
illic agitur de dogmatibus Ecclefie credendis aur non
credendis, fed de difficilibus qua ftiomibuss que naſcun¬
tur e Sacris Litteris, in quibus Lutberns nihil omnino;
vult eſſe oblouritatis Itraque doceo quod ille mihi pers)
peram impegerat obfeuritatem pees Sacı E eal
ris, cum ego loquutus eflem non de ip io ie
ris, fed de difficilibus queeftionibus ex i D ex il a
bus, & harum quæftionum, Io a pro a
Locus eft prioris Editionis, quod ifti dignati non funt]
indicare.
Sit & hoc unum exemplum fante inqui- |
fitionis. |
Objétio Tem cum Jegansus tmpits pe
n gebenina, quafitura an APIO”
ft banc vitam dennaciariignem
ym anime fiatim ut aviife
Ad hæ&c cum conftet per fidem hominem reddi capacem
altioris doGtrinze &cuberionis gratie , minor cur hac ver¬
ba putarint addenda, redditque idonea quibus credantur
Philofophia cælefis arcana. An hoc negant e verum ?
Sed fic, opinor, habebat liber unde haze detcripferunt. ;
Et ad pium Lettorem fuper Joan. Fides of, iaguit velut Objeltia
ocalus noffer quo vidersus & cognofcimus Deurs , qucd fatis 7?¬
ch nobis ad falutem aternam, 1dque ex Scripturis divints.
Vix a rifu tempero, Leétor amice, cum haslego no- Refpon¬
rationes, nihilo fecius interim dolens graviter ac gemens fe 72¬
hue recidifle rem Chriftianam, ut gui fibi & fidei 8
pictatis videntur & a nonnullis habentur columina ; non
pudeat hujufmodi nænias in lucem edere, & his tricis
ac fy;cophantiis Ecclefia magnatibus negotium faceffere.
Quoniam in prima Editione forte vacabat aliquid char¬
te, rogatu Erobendi coronidem adjeci de laude Chriftianes
charitatis, quam mire Yoannes inculcat. Oftendo cha¬
vitatem etiam hoc preeftare, ut facile compendioque di¬
fcamus quid fit agendum, juxta illud: Plenitudo Legis cf
charitas. item illud : Ta hoo tora Lex pendet © Propheta.
Et quod alibi ait Dominus: Hoc ef preceptum meum,
fignificans hoc unum complecti omnia. Id ne cut yidear
fingere, pracedunt inibi hac verba: Nimiram bac ef
illa Chriffiana charitas , que compendio docet quicquid tot
vereris Tnhrumenii voluminibus y tot Philofophorum libris,
tot Bumanis legibus pracipitu Sc. Mox fubjicio verba
quae recitant: Fides amem-ef velus oculus nofier, quo vi¬
demus & coguoſciius Deum » guod fatis ef nobis ad falu¬
sem aternam 4 idque ex Scripturis divinis, &c. Quid in
his verbis impium? Quia dico fidem fatis efe ad falu¬
tem eternam? Id fi nifem, quorfum attinebant illa
verba , quæ mox præccdunt: Cuz enim fumma nofira
filicitatis (fic enim a me fcriptum fucrat) fira fit in co¬
gnitione, fiducia, & vile puritate,&c. Qui compleétitur
vitæ puritatem in ſumma felicitatis humanx, multum
difentit a quibufdam, qui prædicant folam fidem ufi¬
ceread falutem. Verum ittisanfam errandi præbuit vo¬
cula qued quam ufurpayi pro quanta. Dico pios per
Tom. TX. ¥3y 3 fidem