OCR
1063 DESIDER ex re, fed ex hominum vitio nafçi profiteor : nec uf-. quam in co opere voco incommoda confeffionis > ficut) appello commode : fed appello mala > que mortalium vitio per occafionem tanti boni nafcuntur. Sic enim ordior incommodorum recenfionem : Nanc locus admenet y ut ae malis , que videntur ex ocsafione confeffionis accidere, fed accidunt hominum vitio potius quam rei , paucis dicamus. Quod autem hîc non doceo confellionem a Chrifo inftitutam, nec poteram , nec fufceperam, nec certas ob caufas tum expediebat, ctiamfi potuiflem.Certe libellus ille , quod habeo compertum , multos correxit, jam meditantes excutere confellionis onus, tantum abeft ut quemquam dehorter. Cujus animi fi pars ulla mihi fuiffet, novit etiam vulgus quæ flagitia, quæ dedecora, qua portenta quidam {anétimonise fpecie bragteati defignent occafione confeffionis > adeo non obſcura , ut nemo fere fit e media plebe , qui non’ aliquor hiſtorias habeat in promptu. Mihi curæ fuit ne talia proderem, utinam alii curarent, ne tam paffim deprehendantur. Tantum admonere volui de quibufdam , que perperam ac præpofteris judiciis in hoc negotio geruntur. Leo refpondens, multa loquor, quæ fatis declarant me pie fentire de confefione, fi rite fiar. Reſpon- In Colloquio Naufragio nec clam nec aperte irridefo 30-7 tur confefio, fed narratur quid factum fit, aut quid fieri fọleat in tali rerum tumultu. Nec opus eft ut aliud ad hanc refpondeam particulam. Miror autem > quod non cadem opera objecerint Colloquium de confefione militis, fi quiequid in Colloquiis fab quacunque perlona vel joco , vel ferio dicitur > Exifümant ad fidei negotium pertinere , mihique præftandum efe: Refpon- Fateor hæc verba haberi in Scholiis meis, fed addefozi re debebant, quod illic adjeci, confe fionem, quam polea Ecclefia falubriter inffituit, fi modo rette utantur ea & Sacerdotes & Laici. Haec nimirum verba {unt non improbantis confeffionem, fed profitentis utiliter ab Ecclefia prefcriptam. Obettio Et iz libro, De modo confitend 32. cenfio & generis er fpecierum > Cat animum a charitate in ferationem. Ropon- Anxietas eft immodica follici PS quet in confitendo , vel ob i fexus, vel ob imperitiam, vel ob animi vitium ad atram bilem vergentis. Agnofcunt quod dico, qui confeffionibus audiendis funt exercitati. Nec minoris arbitror pietatis, talibus eam trepidationem immodicam excutere, quam elatis ac ferocibus incutere terrorem. Nec dubito quin hoc omnes boni faciant Sacerdotes, & quo quifque magis pius eft, hoc diligentius.Quod fi facere pium eft, piurn eft & ur fiat admonere. Non in hoc adhibetur pœniréntiæ pharmacum >, Ut homo femper crepidet ac meereat, fed ut temporariam ægrimoniam excipiat alacritas , ac terrori {uccedat amor. Nec enim bene convenit, juxta Joannem, timori cum charitate, fed charitas ejicit timorem ejufmodi. Jam præter Ecclefa conftitutionem » Quantum {crupulorum & laqueorum addiderunt Pharifaici quidam, quibus ex hoc aucupio queeftus eft uberrimus , & fubinde noyos addunt laqueos > quali hoc habeant ftudio, ne quis omnium tranquillam habeat confcientiam , cum 1, Anxia, inquit, re-| circumftantiarum avoDism, © gignit odium ac detudo ,. qua multos tormbecillitatem æratis aut APOEOGIA 106.4 A vorem, fi queat doceri a Chriffo fuiffe inflitutam. Quemadmodum nec illud vergit in odium confeflionis, fi commonftrentur vitia quorumdam abutentium confer fione, præfertim cum pariter indicentur remedia, quibus ca poflint vitari. Nec hodie T'heologi Scholattici negant confeffionem. , sees ad accidentalia > fic enim loquuntur „inftitutam a Patribus recentioribus , fic ut hinc quædam etiam poflint mutari, videlicet ut confiteamur cuivis Sacerdoti , & non nifi quinquennio decenniove, aut etiam bis in anno, Xe. 3 i Imo quidam , libris etiam ex profeſio ſuper hac re proditis ,, videntur fimpliciter dubitare de conteflione, an fit tradita a Chziffe, an in Seripturis divinis exprefla, an preecepta Jure Canonico per generalem Ecclefiæ ordinationem, juxta Glofam quamdam , que exftat de pen. diſt. 5. in principio. Quanquam ea Glofla non indicat generalem fuiffe conftitutionem ; cum fateatur Græcos non fuiffe obftriétos, nec probabile eft ad illos univerfalem Ecclefias conftitutionem non perveniffe tot feculis. Contra EUCHARISTIAM. In Prologo Paraphrafis 1. ad Corinthios » Quan y inguit y ell circumciſe meminit de Euchariſlia „five ſjnaxi, quaſi Veritus, 3 ne quid de tanto myflerio ſecus diceret quam oportet, Ex hifce verbis , quieto , quid colligi poteft adverfus ReponC| Euchariftiam ? Dico Paulum de tam adorando myfte- fio33. rio circumciſe, hoc eft, paucis fuifle loquutum, nec dico illum veritum, ne quid fecus quam oportet de hoc loqueretur , fed quafi veritum. Id indicant ca verba, Accept a Domino quod €F tradidi votis. amdem religionem {ervat & in rebus levioribus, De virginibus precepium Domini non babeo, Nihilautem impietatis eft, fi quis opteta Paulo copiofius de nonnullis edoceri , vel in hoc, ut inftruétior fit adverfus contradicentes. Si hic affe&tus impius eft , fateor hunc me crebro fentire > nec unquam pro crimine fuifle confeflum, CRT, Quid fentiam de Euchariftia fatis declaravi Libro in id proprie edito adverfus cos, qui magna impudentia pj conabantur imperitis perfuadere , me idem de Euchatiftia fentire, quod nuper quidam a Luthero diffentientes docere coeperunt , qui cum nihil non torferint, ne probabilem quidem ullum locum reperire potuerunt,quac piurima fint qua catholicam exprimant fententiam. Tz Spongia litera f. An Miſſa poflit dici aliqua rvatione Objelis Jacrificium > dicit Erafmus zon eſſe de articulis fidei, nec 34 ſé velle pro hoc in difcrimen capitis venire y nec altum occidere y fi judex efer. Et in Annotationibus in Marc. cap. x1V. Olt tantope- Objettio re, inguit, affeverant quibus verbis Chriftus confecrave- 35rit, cum id nufquam expreſſe legatur. Et fuper illud 1 Corinthiorum xr. Hoc eft corpus meEjum, Iz omnibus, inquit, accedendum eft judicio Ecclefie, 56. licet hic fermo videarar jam pancm confecratum porrigentis. Mibi totum videtur conſultins de rebus bujuſmodi , qua certis Scriptura teflimoniis doceri non poffune, fed ab humanis pendent conjetturis 5 non adeo fortiter affeverare > ue noftram opinionem oraculi vice haberi pohulemus: ac fortaſſe tutius fit , Ecclefiaflicos proceres non temere pronunciare de quibuflibet, que doceri non poffunt; cum & ipfi Objedto interim ipfi liberrimam habeant confcientiam. Quam multos videmus motientes anxios, trepidos, ac propemodum defperantes , qued dubitent an ex confeflione pretermiferint aliquam circumftantiam ? Hee admonuifle pietatis arbitror > & Chriftianæ charitatis potius quam herefeos, Si quis evolverit lucubrationes meas confeflionem frequenter a me prædica vam ac necefäriam : anxiam illamac fubinde repetitam, recenfionem verius quam confeflionem , nunquam fenfi Cuiguam pio cordatoque probari. A Chrifio non fuifie inftitutam nunquam affeveravi > tantum indicavi fufpicionem meam, & hanc libenter pofiturus ,ubi quis vel certam Ecclefiæ catholicze fententiam protulerit , vel idoneis Scripturarum teftimoniis& argumentis evicerit: nec id pertinet ad odium conteflionis, fed potius ad faa reperiet hanc tam ut falutifefiat homines, <> labi queant. Qvod adferunt e Spongia, aut now intellexerunt, aut Repormalitiofe depravaverunt. Siquidem illic refpondeo Hut- ie 34: teno, qui mihi vitio yertebat, quod ob Luthers do&rinam non exponerem memet omnibus periculis, addens, Optarem efe Chrifti Martyrs fi vires ipfè Sappeditet, Lutheri Martyr eſſe nolim. Lutherus autem putat mille [mortes oppetendas potius quam committendum , ut fateamur Miffam efle facrificium. Hoc quod ille profitetur , capitis mei periculo tueri nolim » imo fateor Miffam efle factificium,licet non codem modo quo Chri. flus verum facrificium peregit in cruce: totoque petoire diffentio ab his, qui contendunt Miffam abrogandam. Proinde quod illic dicitur 3 non facit contra Eu= chariftiam, fed pro Euchariftia, quemadmodum & illa que fequuntur, Pro his qra folent efe themata, &c. At fi effet articulus fidei Præcipuus, Miffam non effe facrificium ,