OCR
1049 ADVERSUS MONACH Os QUOSDAM HISPANOS. 1059 aperta aliis fovea olabi conetur. Inam, veluti cum in fabulis vir faftinet perfonam mufius fufcepit in fe fed tamen matris verum conjugem. negatur veritas, ut in ftatua et hominisfimilitudo. Velumniam. pudentes & indoétas calumnias produnt, apud vulgum liani Haretsci refelluntur. Repon- Annotatio mea fic habet: Cateru illa duo verba, ford, ex te, nec in nllis Gracorwn Exemplaribus addita repeCoNTRA SPIRITUS SANCTI DIVINITATEM. Tirulus tertins. jus operis Editionem invaferint, &c. Unde igitur fufanaus Hilarius [èribic adorandum Spiritum Santum, nuf= quibus non reperi : non ex Latinis vetuftis, fed ex mea Editione , in qua aliquis infcio me duas voces adjecit, id poftea deprehendi. Poannes Reuchlinus fuppeditarat Codicem Novi'Teftamenti, bellam verius quam emendatum. Is hic reliétus erat a Cardinali quodam Synodi tempore. Qui precerant caftigationi, cum haberent Theophylafi vetultifimum Codicem, maluerunt illum bellum fequi. Ita faétum, ut aliquando contextui non congrueret mea Annotatio. Hoc fimulatque comperi, jufi ne quid ad illum corrigerent, qui videretur ad vulgatam Latinorum ac recentem lectionem emendatus. Quid autem refert utrum hæ voces exprimantar, an neceflario fubaudiantur? Pracedit enim, Concipies in utero © paries filinm. An ftatim florebunt Sabelliani, fi abfint due vocula? Quibus igitur prafidiis debellati fant a Græcis & Latinis , gui non legebant, ex te, quod liquet ex vetultorum feriptis ® Bt cui non fufficerent tot loc ter Jefu, concepife Fefum, & peperiffe filinm fuum primogenitum, aliaque innumera s obmutefceret ?quafi mucus non ſitione fit ufus Evangelif ex cujus ſubſtantia non eft menti præpofitio > Et fi h ftiana, fi non addartur » 6x tes mu quod Mattheus & apud Graccos & ap quitur, Quod enim in ea natnm © Quam male collocant bonas horas, qui di chartas contaminant? objeftio Item exponens illud ad R 17. nis peccati, periculofe mim centis perfonam affumpfit » hypoctin’ mene Hsc ille. Prabet anfam EHareticrs dicentibus Filium Do vmplife corpus fantafticume. È Rifpon- dos erat illud, fed multo ftultius quod fe ftt: quitur, etiamfi locum falfo ini v. fed vur. Hlic repeto qu ¿peli moii rec épeluriy & dpoiwuo Gr fo BE quam fimilitadiner, quan illic vocant ¿porri licet Divinis Voluminibus ,, #2 aliguoties Filio tribuitur Dei cognomen, tia Spiritus Santo nufquam aperte. Er inpila: Pater frequeniffime Deus vocatur y Filius aliquaties y Spiritus Sazéus nunguam. Er infra: Nos huc audacia prorupimus, ut non vereamur Filio prafcribere, quibus modis debuerit honorare marem fuam, audemus Spiritum Sanum appellare Deum, quod Veteres auf non ſuit. Fee Eraſmus. hace fint impudenter detorta ad calumniam. Que con~ gerunt , füis locis non alio fpectant, quam ut declarent religiolum timorem Veterum in loquendo de rebus ineffabilibus, & recentiorum quorumdam irreligiofam temeritarem. Si Hilarins in xı. libris alicubi pronunciat Spiritum adorandum, fi tribuit illi nomen Dei, fate: bor me lapfum memoria, quandoquidem de re nulla eft controverfia. Et ne memoria laplus poflet objici, p ſunt ab iitis, quia non faciebant ad calumniam. Agnocerpta fuiſſeresipfaloquitur. Rurſus ficognomen Deifie vant qua inibi fequuntar: Poffertores diligentins excuſſis rentur Filium Dei appellare verum Deum, ad illun i In eamdem fententiam loquor piæfans in Hilarium : Divus Hilarius in calce libri xır. nihil andet de Spiri-| tu Santo pronunciare, niſi quod Spiritus Dei eſt, nec hoc auſurus niſi legifer apud Paulum: zoz ander creaturam dinia nufquam legerat in Sacris Litteris. Hæc profeflio non fatis effec hoc feculo, quia plura nos docuit Tom IX. Vrv 3 És