Page 24 [24]
OCR
a3 religionis Doctores » non minus eruditione quam vitæ fanctimonia macti fpećtatique. Equidem exiftimabam id licere, prafertim in Annotationibus, diverfas diverforum opiniones recenfere, ac meam etiam, fi vifum eflet, opinionem interponere, ‘hac lege, ut nihilo fecius liberum foret fuum cuique judicium, neque cujafquam {ententiæ præjudicaretur, Cum enim viderem, eam cfle libertatem commentariorum, ad quam fæpenumero provocat Divus Hieronymus, & hoc colore caufam tuetur fuam, arbitrabar multo magis idem jus mihi tribuendum in Opere, quod preter humiles ac pene Grammaticas quafdam annotariunculas nihil profteretur, præfertim cum femel, imo non femel, fed crebro refter, me Annotationes {fcribere , non dogmata. Hier #5 aliquoucs & hereticorum recenfet opiniones, nec rejicit {ententias, nec indicat Auores: hic primum in jus trahatur, fi non licet referre, quid fenferint alii. » Ar hîc duas recenfeo fententias, quarum neutra fit heeretica > Imo utraque probata viris orthodoxis, & recenfeo neutram corvellens, aut labefactans, tantum indico, quis {crupus obitrepere videatur utramyis fequenti le&ionem : nimirum hic, quod Chriftus Fefus , quantum ad humanam naturam & vita in terris ata fpeciem, non folum longe diminutus videatur infra Deum, verum etiam infra Angelos & homines plerofque. Deinde tento rationes aliquot, quibus ea difficultas poflit explicari, nihil interim vel hic afleverans, fed guod eft com‘mentantis, ac multo potius annotantis officium, Leetori cogitandi materiam fuppeditans, Proinde non ſolum neutram rejicio fententiam , quod tu ais, fed tua videor etiam favere, ut quam primo recitem loco, ac Hieronymiana auctoritate corroborem , indicans unde petere poffit, fi quis plenius fuper ea cupiat edoceri, cum alteram, cui tu non faves, nudam & inermem producam. Imo periclitor , ne cui videat hoc loco tui nominis mentionem afteétatius induxifle. Quorfum enim attincbat > te hujus fententix auétorem nominare > cum haud me preteri Hieronymum, X cundem fic in commentariis {uisannotafle? fi tamen hos Hieronymo tribuis, quos tamen mi rum cft in commentariis tuis abs te non fuifle citatos, cum illic tantopere contenderes docere, a Deo legendum efle. Neque enim , Opinor, te ram indiligentem, ut {cribens in Pfalmos , non curaris infpicere quid tan tus Auctor dixiffet. Hæc cum ita habeant, mi Faber, neque enim poteft negari, vide te quæſo, quam non civiliter proponas, non contentus aflumere, quod tuam rejecerim fententiam , fed quo res cflet diétu odiofior, addis etiam Hieronymianam interpretationem a me non approbari , cui tamen favco > aut certe non adverfor. Nec id fatis erat. Subjicis quod his quoque'eft odiofius: Scripta , inguis, ejas in Annotationibus hujus loci interdum fabjiciemas, guo facilius legentes & ejus menžem , © mea ajfertionis , 6: Hicronymianæ interpretationis, imo Prophetice intelligentie defenfionem intelligant. Videlicet hæc co tendunt, ut non folum omnes tui ftudiofos, hoc eft, omnes, ut ita dixerim , Fabriflas in me concites, verum etiam omnes, quibus Hreronymi facrofanéta ch auctoritas, imo Chrifianos univerfos, qui Prophetice intelligentize defenfori favent adverfus hoftem. Si tu Hieronymiana interpretationis, & P ticæ intelligentiæ defenſor cs oppugnet. Hunec igitur hoc fim minus. Atque hoc quidem eft tue difputationis veltibulum, in quo puto te videre, quam parum amicabiliter agas cum amico, tuis enim verbis utor. Adverfarium facis, qui tuæ fententiæ patrocinor. Nam finge, quod tu vis, nibil aliud legi poffe, nifi AzinoTafti eum paulo minus a Deo, An paulum deſcendit , gui rophe» neceflum eft ut fit qui loco me facis, cum nihil Partibus inferior fit divina, eamque difficultatem > cum tu parum pudenter diffimules , ego citra tui notam amolior , quod ine Interpretationi videbatur obftare. Et cum id faciam » ‘adverfarium me fingis, & Pro A B E F ERA SOMI licas ac vexas, quafi fingulos dediflem aphoritmos, cum quædam obiter ac vclut è ſuperfluo admiſceam > quadam aflumam argumentantis jure, non auctoritate definientis. Infidiofum videlicet & callidum oppugnationis genus, preefertim apud cos, quibus res parum eft cognita, Quod fi, quemadmodum in judiciis caufa cadere folet, qui litem perperam intendit, itidem ficretindifputationibus, jam hac caufa mihi perorata erat. Nune pergamus oftendere » quam ceerera huic ami» ce propofitioni refpondeant. Ingenue fateris, admonuifle te apud Hebreos haberi feriptum : Minmifti eum panto minus a Deo. Quid audio? fateris, perinde quafi hoc tibi crimen intenderim ? Tmo fi primus hoc admonuiffes, gloviari poteras, & ipfe laudem hane lubens tibi tribuiffem. Quanquam quid erat ingenuitatis fateri, quod libris editis vulgatum inficiari nullo modo poteras? Mox velut alterum accufationis caput proponens , fateris efe in Averonymianis Commentariis, quod illinc citaram, nifi quod ille idem dixit apertius. Nam id etiam obiter admonendus erat Le ctor. Atque hic fane non folum Ingenuus videri vis, qui fatearis, quod palam exftat in editis Voluminibus, verum etiam civilis & amicus, fic enim fcribis: Ey id tribuimus amico, & fic ‘habet veritas. Quid eft hic, quod largiris amicitie noftra è Si cum hofte fidei ageres, quid aliud poteras, quam fateri verum efe, quod negari nec debet, nec poteft? Jam ceu tertium accufationis caput facis, quod {cripferim , te hac in parte à Thoma diflentientem, multis argumentis conten= difle, à Deo legendum effe, non ab Angelis , idque dividis, partim agnofcens faétum , fed ut recte factum detendens, partim faétum inficians. Et probe, inquis, mea fententia. At quis intendit hoc perperam abs te faétum? Nec hic erat inficiandum quicguam , nec erat quod inficiari pofles, nimirum Libris evulgatis protinus tibi teclamaturis. Aio te multis argumentis contendere » Non malis argumentis , nec fententiam tuam refellens > Nec argumenta tua vellicans, tantum Leétori commonftro, unde poflet petere, fi defideraret argumenta, fimul ipfe prolixam TOLE parm congruam annotatori decline Tn altera parte defendenda, more Rhetorum duplici uteris ftatu, primum negans te a Thoma diflenfiffe , deinde, ut id dones » contendis licere. non diflentit > qui diverfum fentit, nifi le fentiat, à cujus opinione diflentit?à An ideo non fum diffimilis Perro, quia nefciam qua i i etro, quia nef lle fit forma? An nobis non diflentit alicubi Plato à M. Tellio, cum ill € nefcierit quid hic fenfuros eflet? Certe nobis è Thoma diflentis, quoties diverlum ab illo fentis, qui utriufque opinionem cum altera pugnantem cerñimus. Nec hic attinebat anxie defendere , quod è Thoma diflenferis, nif qued credo fa&um, quo gras tiam inires apud hujus fodales, & apud cofdem me vocares in invidiam, Ego nemini unquam vitio vert, quod à quoguam diffenferit > quantumlibet magni nominis Auétore » modo id faciat reverenter erSa Cos, quibus hoc honoris debetur: in quibus ego fane & Thomam numero, primum eruditionis, dein< de etiam fan&imonia nomine. Sed nesas te tum confuluiffe ‘quid ille fentiret, magis autem quid dis cerent eloquia, fic enim loqueris. Atqui operæ pres uum erat, cum feriberes Commentarios in Panlum ; excutere quid ille fenfiffet , haudquaquam ut opi: nor, adfpernandus Autor: 4 quo quanquam Siple lo~ cis aliquot diflentiam , tamen id facio aliquanto ciyi~ lius ac Teverentius, quam. tu recenfes, Negue Erai fas, Inquiens, spfe; wt qui toties cam coarguat. Mi for non dixifle te , qui toties cum explodat, atque: exfibilet , quo fiat etiam atrocigs, Neque confentas neum cft, Thomam non confaluiffe , quid dicerent lacræ Litteræ, cum illa fcriptis proderet Nequc rurfus id odiofe aut fufpiciofe di&um eft è me, quod}: Thoma diflentires : aliogui f quid tale veluiflem „ édi“ diflem Primum an norit quid il=
