Page 23 [23]
OCR
ZI preceptuin Hefieds 1 ao remetiendo; præfertim cum ca res tibi foret in manu, ne quod apud eundem mox fequitur poflis pretexere ale Simas, In eruditione aut eloquentia, quonam id haud eft in nobis fitum, non elt femper turpe vinci: at in humanitatis offciis, & fuperari turpe eft, & fuperare pulcherrimum, yopterea quod hic tantum quifque preeftar quantum animo collibuerit, neque plus requiritur facultatis , fed plus bonæ mentis, Ego fic admifceo Fabri mei mentionem, ut celebrandi nominis ti videri poflim affeétafle occafionem, tam effufus in tui laudes, quam parcus in reprehendendo , ut facile liqueat, affectus elle mei; quod te preedico: neceffitatis , quod dif fentio. Jam etiamfi quid alicubi per humanam 1ncuriam ciMuxit, quod nafum corrugare poflit, fi modo Chriftiana caritas nafum haberet, non folum ab omni convitio tempero, verum etiam’ cavi pro mea virili, ne quid eftutirem , quod in contemtus aut molevolentiæ {ufpicionem xapt poflet., Quod fi hoc iplum te offendit, ullam efle tui nominis in mes lt bris mentionem, age ui primum licebit, prorfus abolebitur tui commemoratio, Í , quemadmodum Ale xander Magnus non nifi Apelis penicillo pingi voluit, nec nifi Ly/ppi manu fingi, ita tu non fuftinesa quo: vis Scriptore nominari. Sed qui factum iftud tuum benignifime velit interpretari, caufari fortafle poterit, tibi hanc anlam chec quæfitam celebrandi nominis mei, quo vel hac parte mihi vicem officii reponeres. At fi quid iftiufmodi venabaris, tot crant loci, in quibus indicavi Japfum tuum, quos fi mutafti (nondum enim contull preter unum & alteram) gratitudinis erat, hoc quicquid eft officii, non folum agnofeere, verum etiam verbis exaggerare : fi non mutadb fti, cum fint omnino mutandi quidam, aut contemtûs eft non legere , quo d ad te pertineat , aut pertinaciz nolle corrigere, quod intelligas cffe corrigenaa S in ho re pS GE RCEE nec agnofcis, nec mut as? Si non recipis, cur non refellis abs te diffentientem, & tua palam ingenueque corrigentem? Hic erat t ibi nominandus Erafmus, fi quid cjufmodi captabas ipfa re ultro præbente occafionem. Si qua gratia debetur vel honorifice prædicanti, vel amice fimplicitergue monenti, bellum profe&o mihi repofitum eft premium, egregium amicitie noftre monumentum pro ditum abs te eft pofteritati. Cur uno duntaxat in loco ubi fuccurrit Eraſmus , amicus & peramicus? An hee uno in loco tantum abs te diflentio? Cur fic urges, fic in{tas, fic immoranis, fic exquiris & excutis, ut non oblata, fed quæfita videri poffit occafio? Atque adeo ut propius accedam ad rem, cur ibi fingis pugnam , ubi nulla mihi recum pugna eft? imo ubi pro te ficio, id quod mox aperam. Ego Vv eros lapfus aut lenio aut tego, tu ubi in re tranquillitas eft, tuis verbis gravem excitas tempeftatem. Neque dubito quin meam civilitatem hac quidem in parte fatis tecum agnofcas. Cæteris autem malım cam parum probari, quam dum eam nimium diligenter approbare nitor, partem aliquam ejus laudis amittere: quando bona ciyilitatis pars eft, non imputare civilitatem. Ac Deum omnium confcium teltor, libenter & hoc difimulaturus eram, nifi quædam inculcafles odiofi ora, quam ut mihi integrum eflet difimulare, quæ mox proferentur. L.enitatis ac moderationis eft diffimulare convitia , ſed #ſque ad aras, at ajunt. Impietas eft, ad impietatis crimen effe mutum. Non quod tu id palam intendas, fed tamen - adfpergis nonnulla, que ficunde interpretem INiquiorem nagta fucrint, efficient ut videaris me non {olum ftupidum & ¢y egppeloy facere, yerum, etiam impium. Quorum ut prius illud leviter fero, ita pofterius haud arbitror difimulandum. Accedit-his & ilud incommodi, quod hic nec ipfe tuam caulam agere pollum, fi maxime velim. Etenim {i candidius incipiam interpretari, q ue videntur inclementius abs te feripta, non e ugam quin videar ipfe miD B C El 2A qui haec ita habere, mox, ut dixi, demonftrabimus. Ba res , mi Faber, tametfi nonnihil molefta fuit; tamen non ita multum apud me valuit, ut veterem meam de te opinionem mutarim , qua femper te virum Litz teris ac pictate cum primis infignem efle judicavi; fed tamen admonuit, hominem efie te, ne quid ipfe dicam aut fufpicer inhumanius. Et haud {cio an quicquid iftud eft ftomachi, tuorum affectibus dederis. Nam ut optimis nonnunquam Principibus, ita miuffimis ingeniis hoc vitii {olet adbærere, quod fe duci patiantur alieno, inftinétu, Neque enim me clam eft, quam multos habeas impendio tui ftudiofos, nec fecus addiétos tibi, quam fi in tua verba juraflent; qui tua non fecus arque oracula venerantur. Hi fortaffe nefas effe ducunt, ufquam abs te diflentire, & proti= nus ad lapides provocant , fi quis verbo refragetur. Atque iftorum fane ftudio non illibenter igno{co, quod è caritatis ac benevolentize radice profici« feitur. Czterum aut omnino non noyi te, aut vic rum arbitror prudentiorem ac prorfus meliorem , quam ut tuis Commentariis tantum auétoritatis deferri poftules, quantum nec Azgsffinas poitulat fuis, nec Ambrofius aut Hieronymus suis, precfertim cunt ipſe in hac tua defenfione prefidium humane auétoritatis omne fubmoyeas, quoties de veri inveftigatio= ne agitur. Sed jam tempus eft ut Apologice tux altera refpon: deam Apologia, quae mihi fic. temperanda et, ut ita meam tuear exiftimationem , ne quid ledam amici vel famam vel animum , quoad fieri poterit. Et quanquam facilis erat defenfio, ubi caufe nulla pene eft controverfia, tamen hîc non paulum negotii mihi ade didit tua difputatio, multis yerborum laciniis undique diffuens, five quod hic tuus ef mos, five quod ita ibi vifum fuit, in hoe ceu theatro fpecimen edere, quantum polleres cloquentie viribus & orationis ubertate; Proinde cum non mediocris fit negotiis vel recenfere quæ funt abs te diflerta, quanto difiici« lius fuerit fingula refellere? Ufque adeo omnia dila= tas & exaggeras, ac pene juxta proyerbium ; 2x mie fea facis Elephantem. Quis enim non ipfo ftatim in limine exfpectet magnificam aliquam tragoediam , ut audierit te in exordio tam religiofe implorantem cceleftis auxilium Numinis, ac rurfus in calce difputationis tam accurate perorantem uſque ad per omna fecula feculorum. Deinde juxta Rhetorum præceptas credo quod tibi videreris agere cum homine Rheto= rico , proponis quid conveniat cum adverfario , & quid in controverfia relinquatur, veluti committens hinc atque hinc intruétas acies. “Tum perinde ac fi apud Arcopagitas de capite agatur, ita ad fingulas capitis partes mea digta fubfcribis: credas Demo/thenem adverfus eÆſchinem proferre teftimonia: Ut igitur carptim refpondeam, idque paucis; nec ad omnia, fed àd ea potilimum , quæ mihi parum æguus Lector; tui vero ftudioGicr , in meam calumniam torquere poflit, ne fimul & moleftus fim Leétori, & plus ſatis opera mihi pereat in hoc negotio neceflario quidenì illo, fed inamæno, fummam caufee proponis hunc in modum : Veram hanc ( inguis ) fententiam noſtram iù hoc loco non acceptat amicus nofter Eraſmus ; neque beati Hieronymi, fexti verfus ottavi Pfalmi; quem (jo interpretatur: Minues eum paalo minus a Deo, gloria & decore coronabis eum, approbat suterpretationem: Obfes cro te vs davSeav, nonne hic protinus controver= fiam fingis, ne dicam fabricaris ubi concordia cit: & prælium inducis, ubi pax eſt : & defenſionem paras, cunt nemo vocet in jus, & nullo aétore temetipfum teunt agis? Relege totum eum locum in Annotationibus meis, excute, veftiga, num ullum ufquam infin ver bum rejicientis Hieronymi tuamque fententiam i tane tum recenfeo duplicem Jectionem , alteram Hieronymt, cui tu fab{cribis , alteram Septuaginta; &; ut quidam afferunt, Chaldesoram ; quam & olim Græco= rum; & nunc Romana fequitur Ecclefia magno ofs bis. confenfa , cui fubfenbunt tor orthodoxi noftie Ton ki Ba tell
