Page 14 [14]
OCR
di rebus Principem oporteat effe inftru@um. In Pamegyrico ſub laudis piætextu , hoc ipfum tamen agimus oblique , quod illic egimus aperta fronte. Nec aliud agitur in Moria fub {pecie lufus, quam actum eft in Enchiridio. Admonere voluimus , non mordere: prodefle, non ledere: confulere moribus hominum, non officere. Plato Philofophus tam gravis largiores in compotationibus Invitatiunculas approbat, quod arbitretur quædam vitia per hilaritatem vini pole difcuti, que feveritate corrig! non poſlent. Et Flaccus exiftimat jocofam quoque admonitionem non minus atque feriam conducere: Ridentem , Inquit, dicere verum , Quid vetat ? Neque non perfpectum eft ‘hoc fapientiffimis olim viris, gui faluberrima vitæ præcepta ridendis ac puerilibus in fpeciem Apologis proponere maluerunt, quod per fe fubauftera veritas, voluptatis illecebra commendata , facilius penetrat in animos mortalium, Nimirum hoc eft illud mel „ quod apud Lzcretiam Medici pueris medentes abfinthii poculo prelinunt. Nec in alium ufum veteres illi Principes hoc morionum genus in aulas ſuas induxerunt, quam ut horum libertate leviora quædam vitia citra ullius offenfam & aperirentur , & emendarentur, Fortafle Chriffam in hoc album verum fi licet coeleftia cum humanis ullo modo conferre, nonne hujus Parabola confine quiddam habent cum veterum Apologis ? Et jucundius illabitur E acrius infidit in animos Euangelica veritas , hujusmodi lenociniis commendata, quam fi nuda produceretur; id quodin opere De doëtrina Chriſtiana divus Augrſtinas copioſe perfequitur. Videbam quam effet mortalium vulgus ftultifimis opinionibus corruptum, idgue in fingulis vitæ inftitutis, & remedii votum erat verius quam fpes. Proinde videbar mihi reperifle rationem , ut delicatis animis hac arte tanquam obrepetem, & cum voluptate quoque mederer. Et fæpenumero confpexeram feftivum hoc & jocofum admonendi genus , multis feliciffime cedere, Quod fi reſpondebis , perſonam quam induxi leviorem efie, quam ut fub illius prætextu de rebus feriis difputetur, hanc culpam fortaffis agnofcam. Tnepti reprehenfionem non admodum deprecor , amarulenti deprecor : quanquam & illud probe tueri poflem, fi non alia ratione , certe tot gravifimorum hominum cxemplo , quos in ipfius libelli Preefatiuncula recenfui. Quid autem facerem ? Diverfabar id temporis apud Morum meum , ex Ialia reverfus, ac renum dolor complufculos dies domi continebat , & mea Bibliotheca nondum fuerat adveéta, tum fi maxime fuiflet, non finebat morbus quieguam in gravioribus ftudiis acrius agitare. Coepi per otium Aforias encomium ludere, nec in hoc fane ut ederem , fed ut morbi moleftiam hoc velut avocamento levarem. Operis inccepti guftum amiculis aliquot exhibui , quo Jucundior effet rifus cum pluribus communis, Quibus cum vehementer placuiflet , inftiterunt uti pergerem: obfecutus fum, & in hoc negotii feptem plus minus dies impendi : qui fane fumtus mihi pro argumenti pondere nimius ctiam videbatur. Deinde quorum inftinéta feripferam, eorundem Opera deportatus in Gallam libellus, formulis excufus eft, fed ab exemplo non folum mendolo, verum ctiam mutilo, Porro quam difplicuerit , vel illud fatis eft argumenti, quod intra pauculos menfes plus feptics fucrit ty pis ftanneis propagatus , idque diverfis in locis. Demirabar ipfe, quid ibi cuiquam placeret. Hane, mi Dorp, fi ineptiam vocas , habes reum confitentem , aut certe non reclamantem. Ad hunc modum & per otium , & amiculis obfecundans ineptivi, idque femel duntaxat in vita. Quis autem omnibus horis fapit ? At ipfe fateris, cætcras lucubrationes meas ejufmodi efe, ut juxta piis atque cruditis omnibus magnopere probentur, Qui funt ifti tam vigidi cenfores:, vel potius Areopagitæ , qui homini vel unam ineptiæ culpam nolint condonare? ar Que tam infignis morofitas, ut unico ridiculo offenG libelA B D E ERASMI Theologis, dum tixolas & frigidiffimas queeftiones commenti, de nugaciffimis nugis perinde ac pro focis & aris inter fe digladiantur, „Atque ifti tam ridiculas fabulas, & vel iplis Atellanis inepciores citra perfonam agunt. Ego certe verecundius, qui cum inéptior cl vellem, Staltivia perfonam obtexui : & quemadmodum apud Platonem Socrates obteéta facie laudes amoNs recitat, ita ipfe fabulam hance perfonatus egie Scriingenium, & eruditionem, & eloquentiam probari, | verum cofdem offendi nimis libera mordacirate. Ar ifti reprehenfores plus etiam tribuunt mihi, quam velim :, quanquam nihil moror hanc laudem , preefertim ab his profi Gam , quibus ego nec ingenium efle putoy nec eruditionem, nec eloquentiam: quibus fi pollerent, mi Dorpi, crede mihi, non tantopere jocis offenderentur {alutaribus magis quam ingeniofis aut eruditis. Obfecro te per Mufas, quos tandem oculos, quas aurcs, quod palatum adferunt ifti, quos offendit in co libello mordacitas? Primum quæ poteft illic efie mordacitas , ubi nullius omnino nomen perftringitur preterquam meum? Cur non yenit in mentem, quod toties inculeat Hieronymus , ubi generalis eft de vitiis difputatio, ibi nullius efle perfonz injuriam ? Quod fi quifquam offenditur , non habet quod expoftulet cum eo qui {cripfit: ipfe fi volet, fecum agat injuriae rum , utpote fui proditor , qui declararit hoc ad fe proprie pertinere , quod ita dictum eft de omnibus, ut de nemine fit diétum , nifi fi quis volens fibi vindicet. An non vides me toto Opere fic à nominibus hominum temperafle , ut nec gentem ullam acrius ta= Xare voluerim ? Etenim ubi cuique nationi peculias rem philautiam recenfeo, Hifpanis adferibo militia laudem, Zabs litteras & cloquentiam, Anglis lautas menfas, & formam , & cæteris item ejufmodi quedam, quæ quifque in fe dicta , vel agnofcat non illibenter, vel certe cum rifu andiat. Ad hac, cum juxta argumenti fufcepti rationem, per omnia mortalium gene= ra volvar, & in taxandis fingulorum vitiis Venen quelo, quid ufquam aut di&u foedum occurrit aut yi rulentum ? Ubi flagitioram fentinam aperio ? ubi fecretam illam vite humane moveo Camarinam? Quis nefcit, quam multa dici potuerint in malos Pontifices, in improbos Epifcopos & Sacerdotes a in vitiofos Prina cipes „ breviter in quemyis ordinem , {i ad ga venalis exemplum , non puduiffet_ ea mandare litteris ; quæ multos non pudet facere? Tantum feſtiva, quædam & ridicula magis quam fœda recenfuimus, fed ita recenfuimus , ut obiter & maximis de rebus nonnunquam admoneamus, quod illos fcire magnopere refeYat. Scio tibi non effe vacuum ad hujufmodi nugas des ſcendere, ſed tamen fi quando dabitur otium facata tentius excutias sidiculos illos Morje jocos : nimirum comperies non paulo magis quadrare ad Euangeliftarum & Apoftolorum dogmata , quam quorundam {plendidas , ficuti putant , & magnis dignas magiftris difputationes. Atque ipfe quoque in tuis litteris nom diffiteris, pleraque vera efie , quæ illic referuntur. Verum exiftimas non expedifle , auriculas teneras mordaci radere vero, Si puras nullo patto libere loguendum efle, nec Unquam promendam efle veritatem, nie fi cum non offendit, cur Medici pharmacis medentur amaris, & fepay mixpdv inter laudatiffima ponunt reme= dia? Quod fi illi faciunt, corporum medentes yitiis, quanto magis par eft nos idem facere in fanandis ani morum morbis? Obfecra, inquit Parlus, argue, increpaz CRportune a mportune. Apoftolus vult omnibus modis infectanda efle vitia > & tu nullum vis ulcus attingi? preefertim cum id ea moderatione fiat > ut ne poffit quidem quifquam lædi, nif qui ftudio læferit feipfum. Quod fi ulla eft ratio > Citra ullius offenfam medendi vitüs hominum ,hæc una > ifallor , et omnium maxi. ng
