OCR
DPE SPD CERAS MIPIRA RFA LO; cerent me huic negotio manus admolitum effe. Ad hæc, exirent certe cum aliquo delectu ; minufque depravate quam apud multos habebantur defcriptæ : denique minus haberent aloes. Hoc confilio Farraginem recognovi; quædam explicui, quæ quidam finiftre fuerant interpretati ; quedam expunxi, quibus animadverteram quorundam offenfos animos , nimium profecto teneros atque irritabiles; quzdam mitiora reddidi. Ac rurfus horum temporum ratio fecit, ut me ejus confilii poeniteret. Jampridem magnis odiis flagrabant ftudia tuentium linguas ac bonas litteras, & iftorum qui ftultiffime ſibi perfuadent , fuis commodis decedere ; quicquid accrefcit proventui melioris litteratura. Mox Lu/herana tragcedia in tantam exarfit contentionem ; ut nec loqui tutum fit, nec tacere. Rapiuntur in diverfum omnia, etiam que optimo feribuntur ‘animo: ne tempus quidem perpenditur , quo fcripfit aliquis, fed quod fuo tempore recte fcribebatur, transferunt in tempus incommodiflimum. Proinde feripferam diligenter Frobenio noftro, ut hoc Operis mei perpetuo premeret , aut fervaret in aliud tempus, aut certe in reditum meum proferret : l’araphrafeòn Opus acceleraret, quo neminem offendi adhuc comperifiem. At ille, ut mihi quidem frequenter eft, leve mentis, omnibus ut feribunt pofthabitis, Epiftolarum Opus adproperavit, jamque me infcio ad quadragefimum primum fenionem pervenit, neque quicquam remoratur editionem, præter præfationem & coronidem. Negat autem fe diutius prefurum Opus, etiamfi ipfe fortaffe graver aliquid addere , citius emiflurus oav ac pelseov Opus, quam tantam impendii jacturam accepturus. Scilicet mos homini gerendus eft, & ipfe fortafle famæ difpendium aliquod faciam, ut illius compendio confulatur. At quando quod volui obtineri non poteft, tui, mi Beate , candoris erit , advigilare ut Opus exeat quam minima mei nominis invidia. Non-fatis memini, quas epiftolas miferim. Atque ea gratia jufll,ut per juvenem eum, per quem mifi ptiorem Novi Teftamenti partem, remitteret quod excufum effet ex E piftolis. Quod quo confilio gravatus fit facere, non queo fatis conjećtare. Flac igitur inre, te per amicitiam noftram obteſtor , eruditiſſime Beate , ut quod ego facturus eram, fi licuiffet , tu facias , vere alter ego : atque omnibus modis fic agas, ne ifthic Eraſmus abfuiffe videatur. Neque vero te moveat tantulum damni, quod erit in aliquot chartis mutandis fufcipiendum. Mihi totum iftud quicquid erit difpendii volo imputari. Frobenium immunem effe jubeo. Ego lucrum effe deputo, quoties pecunie jaftura, fame confulitur. Pecuniolam illam facile farciemus alicunde. Famæ laboranti non facile fuccurritur. Cui fi nihil etiam immineret periculi, tamen arbitror animi efle Chriftiani, pro viribus adniti, ut fic ftudeamus omnibus prodefle, ne quenquam vel imprudentes offendamus. Fit autem hoc nefcio quo meo malo fato, ut ab hisad que videbar natura compofitus, in alium campum longe diverfum me fortuna depellat, five vita fpe&es inftitutum, five ftudiorum genus.. Etenim ne fingula commemorem , cum viderer ad fufum hoc ac liberum orationis genus effe natus, quod in concionibus, confultationibus, aut etiam declamationibus adhiberi folet, in colleftaneis proverbiorum , in fcholiis & annotationibus bonam ftudii portionem contrivi. Czterum ad epiftolas fcribendas, fortaffe non ita valde videri poteram ineptus , verùm alioqui multe res erant, que me ab hoc genere deterrebant. Primum, fi epiftole carent veris affe&ibus , neque vitam ipfam hominis reprxfentant ,jam Epiftole nomen non merentur. Quales funt Senece ad Lucilium ,atque adeo inter eas, quas olim {cripfit Plato, quaſque ad Apoſtolorum (ut apparet) imitationem, feripferunt Cyprianus , Bafilius, Hieronymus , Auguftinus , perpaucæ funt , quas non libros reCtius appellaris quam Epiftolas. Porro, quas nobis reliquit, nefcio quis Bruti nomine, nomine Phalaridis, nomine Senece X Panli , quid aliud cenferi poflunt , quam declamatiunculæ? Verùm autem illud Epiftolarum genus, quod mores, quod fortunam, quod affe&us , quod publicum fimul & privatum temporis ftatum , velut in tabula repræfentat, cujus generis fere funt Epiftolæ Ciceronis, Plini, & inter recentiores Enee Pii, aliquanto plus habet periculi, quam hiftoria rerum nuper geftarum : periculofæ (ut inquit Flaccus) plenum opus alez. Proinde fi quid edendum fit in hcc genere, nulli velim auctor effe ut ipfe viyus edat, fed Tironi cuipiam hoc det negotii. Quanquam hic in edendis patroni fui monumentis, plus ftudii quam judicii creditur adhibuiffe. Sive laudes, five vituperes aliquem, non deerunt qui offendantur. Ut ne commemorem effe quofdam, qui ne laudari quidem fuftineant libris editis: five quod dedignentur à quovis nominari, five quod vereantur, ne cui veniant in fufpicionem @ircnoraxias. Quo magis admiror divum Bernardum Epiftolas fuas evulgaffe , in quibus tot nomina carbone notantur. Nunc fi quis Jacobite , aut Carmelite meminerit, vel fuppreflo nomine, nifi multa cum honoris prefatione , res videtur digna lapidatione. Jam & illud eft incommodi, quod ut funt res mortalium, ex amiciflimisnonaunquam redduntur inimiciflimi, & contra, ut & illos laudatos, & hos doleas attatos. Poftremo , ne fame quidem auctoris fatis confulitur, quod plerique ex una quapiam Epiftola totum æftimant hominis ingenium , cum aliquoties {cribamus uvidi , nonnunquam dormitantes , interim lafli , interim etiam zxgroti, aut aliud agentes, nonnunquam alieno ftomacho , frequenter ad ejus, cui {eribimus, vel captum , vel judicium , orationis habitum attemperantes. Unde fit ut imperitis veniamus in fufpicionem inconftantie, cum ca varietas , ætati, affcétui, perfonis ac rebus in diverfam mutatis, fit imputanda. Hæc cum alium quamlibet felicem abedendis E piftolis merito deterreant, me tamen illud peculiariter dehortabatur, quod cum mihi femper fortuna non folum humilis fuerit, verum etiam conftanter iniqua, neque is vite tenor, ut eam velim aut poflim ab omni crimine vindicare, non erat cur vellem utriufque multa fuTom. ILI. X X peref