OCR
609 illa temperantie , ut dicunt , potentialis , contiventia fcilicet , tibi defit. Ego equidem gaudeo, in contagione vitiorum, id quod minimum ac tolerabilius eft , Germaniam fortitam ele ; doleo vero ipſam , propter quorundam intemperantiam etiam ab incontinentiffimis accufari. Age, fi tota natio ex vitiis quorundam æftimanda, nonne ut tu Germanie ebrietatem, alius Zralie inceſtum, perverfam Venerem, mollitiem, ac hujufmodi fex millia vitia objiciet? Tu Germanie, infimorum perditiffimorumque objicis vitia; vos ipfi, pudet referre, quibus Titulis SS. DD. VV. RR. PP. Alexandrum VI. Clementem VII. decorattis ? Nonne primus à Pontano inceftus accufatur ? en habes Epitaphium Filiæ, Tumalorum libror. Hoc tumalo dormit Lucretia nomine, fed re Thais; Alexandri Filia, Sponſa, Nurus. Item alteri, nonne 7audeegsia objicitur: lege ipfius Epitaphium; Ts eft, qui molles evexit ad aftra cinedos , Formoſum a tergo munere juvit Hilam. Quefo, ne quis rapiat in contumeliam Zralie (quam Altricem, & Hofpitam Virtutum ipfe expertus fum) quee hic impudentize Philopfendes objiciuntur. Non hac in Italam dicuntur, inquam , (nam hoc crebro mihi repetendum eft) fed obtreétationi & maledicentiæ hujus opponuntur, ut alia vice habere rationem dicendi carum rerum, que honette effari poflic, difeat; & ut quam male cordi in lingua fedem ftruxerit, videat: {ubjungit enim: Ne, amabo te, mihi fuccenfeas: nam fi quid peccatum eft, lubricitate lingua peccatum: frito. Ex petulanti {tylo ingenium facile perpenditur : nam vitæ fimulachrum, omnem animi vim in oratione perinde, ac in fpeculo reprælentari ; linguam talem unumquemque, quale cor habere; orationem omnem , ex corde proficifci, Chrift: teftimonio vincam : Progenies, inquit *, wiperarum, quomodo poteftis bona logui, cam ftis mali ? Et Horatims F Chrifti fententiam protulit: Orne fupervacuum pleno de petore manat. Non potes nifi tetrum ac peftilens aliquid cMare : cor enim habes, Philopfende, plenum livoris, arrogantiæ , ac mendacii ; amarulentæ loquentiæ fatis aptum, ob hoc etiam peftilentius, quod laudis & benevolentia fucum prefert, quum figurato morfu ledit, gloriofos illos titulos adfingendo, quos etiam in vita hac, adhuc fi eflet Erasmus nofter, ægre ferret, lubenfque refignaret : inquis enim: Sed hea me miferum, lumen amifit (eum mea Germania. Inebriati olim eramus poculo Circes Romane , ac de vino proftitutionis Babylon , magna matris fcortationum pugnantis cum Agno; fed iterum fobrii faĉi , haud ignari fumus , Phslopfeude , quid Deo 5 quid homini debeamus. Lumen Germanie appellari quenquam , præter Deum Opt. Max. etfi forfitan delicatioribus receptum, attamen Ethnicas eft Gnathonifmus, Lumen Germanie, eft lux illa totius orbis, lux illa vera, que tandem tenebras nobis depulit, quæ fomnum nobis excuffit, Christus Jesus, cui gloria fit in evum, & in fecula, amen. Ornamenta fna praclara, exclamas, perdidit Germania. Nec hoc verum efle fatetur Germanis. Amavit Erasmvm Germania, ob litterarum præftantiam. Nobilitavit Germaniam, ornavit Germaniam Erasmys , litterarum praftantia. Migravit , non adamatum , remanfit, quod amabatur. Quid igitur amifit Germania? Princeps invictiflimus Caro| Lys nofter, a Clensente Pontifice coronatus (f Diis placet) ob obitum Papx, Imperii amifit diademata. Admiranda, me Mercle, colligendi figura, fed tali Philofopho digna: ut argumentatur ? Szwaler nane tora, in fordibas jacer. (Que omni difplinarum genere floret è In luta jacet. Caufam arbitror effe, * Maith.xir, Luce yi. f De Arte Poctica, 616 pius , in quo | optimo cuique peflime cit; vel quod fentiamus, optime cum illo aétum effe adeo , ut gratulari magis, quam mifericordiam illi impertiri memoria noftra decreveritnus. nés hominis Fato tora mifere infæliciter corrøit. Bene, fi cx fuperftitionis SE Barbariei luto fefe erigere, corruere eft. © fapientiffimam tuam fapientiam perexigue auétoritatis haud dignam! è humanitatem tuam non vulgarem, ipfis Charitibus merito commendabilem! qui Levamenti aliquid ex infperato , nobis adferre te polle, nobis polliceris: tuis verbis utar, Mitte, mitte banc ex animo tuo curam , atque iftam, guam tam benigne polliceris, operam in aliud tempus differas faadeo: leviori enim levamento luétui Germania confulueris, quam perverfe tuæ maledicentiæ medearis. Confolamur enim nos honefta fama, immortali nomine hujus Viri; quum tu nihil aliud nifi apertifhmum damnum, graviflimam jaéturam mortis fempiternæ luétum, & foelicitatis perditionem tibi comparare poflis illa tua maledicentia , que curari, vel tantil+ lum imminui non potelt. Cyr non inquis. Tate tibiipſi reſpondes : Quoniam morbus in dies magis ingravefert , atque jam in intimis vifceribus G mes dalls radices fuas egit. Scis quoque Phyficorum gloria unica , ac doces , quod Ex perturbationibus morbi conficiuntur plurini, quos tw nulla arte pellas, nulloque prafidioremoveas , ubi femelirrepferint. Praca terea , quod calumnia , non recipit pharmacum 3 medicina quomodo, antequam totam abforbet, revomat , fcis. Unde non leviffima apud doétiores queltio, An maledicentia vitio aliud immedicabilim? Et heus tu omnium caprator, cum fubjungis, & coquereris : Quod immortalis Namina bajas Viri interitum fignificationibes clarifimis non denunriaverint. Mirari ego cogor, & tuam requiri in Mathefi induftriam : videntur-ne tibi parum præfagii obis tus fui premififfe , cum feptuagenariam illt attribuere ætatem? quandoquidem Senectus ipla, fi ipfi fam praeteritis vernantibus annis Vite monet cadentis. Quid; fi oftento quodam dénuritiaflent obitum ? 44: a molefte, quicquid procella ingruiffet, pertuliffens: improvifum qua procella te obruit? Wire clariffims \eslamitas. Ne tu admirandus homo, quum ERasmus nofter , nec exful, nec fervus > Nec CaCUS, nec debilis, fed omnium liberrimus, integerrimuf& que fuerit, tu tamen calamitatem illi adfingis, Saus vidco , pium videri , minime te ftudere ; plus laudis habere æftimas Latinum, quam nomen Chris iianum. Nemo enim Chrifticola eum , qui diem fuum obiit, interire dicit; fed omnes Chriftianos in Chrifto obdormire dicimus, & credimus. Hoc eft autem , quod valde miror, quod divinus ille tuus Cicero tantum tibi olet, ut magis hîc Grammaticum agere velis, quam Ciceronianum. Nam Cicero T Mortem , commigrationem quandam , non interitum efe contendit; tu autem Medicum exfuis, Grammaticumireferens ; quod medium aliquid inter animam , & corpus eat, mortem interitum appellas. Cum etiam non defint, qui, ut ſunt contentiofi Grammatici, anima & corpore deftrui , interire effe, & aliud nihil contendant : quod fi de Erasmo noftro intelligis , impiifimum ef, ac auribus abominabile,_ nec ex tuo.foro: nam judicari homines ab homine, Chrifim verat *. Subit hic quoque timor mihi animum, ne te mora bus, quem Graci dover péby dixere, habeat: pae ras enim è Zexorbemi calicem abjicere,; vociterane do, Expedi, nif foreaffis mul calicem capis impingi. Sequetur, ni fallor, vomitus , 6 Lapitha : feryeus enim non es, ut ipfe ais, adeo, ut & ego omnium Tom. VIE. te + Libro x. Tuſculanarum Quaſticnum. *® Matth. y3t,