OCR
Et qua plumifera pafcitus undique Præda fævior alite. Conculcata jacent doéta poemata Lumen Pegafei Calliope choni, Jam neglećta locis exfülat omuibus, Rupes incolit invias. $ Regnat barbaries horrida, regio Sublimis folio ridet Apollinis Artem laurigeram : carmina rüfticus Dotto barbarus imperat. Et quid cunéta meis ‘crimina perfequar Stultorum numeris? ante diem puto Ornans fydereum luminibus polum Vefper-fubripiet mihi. j Nec fi quot placidis ignea noctibus Scintillant tacito fydera culmine, Nec fi quot tepidum flante Favonia Ver fuffundit humo rofas. Tot {fint ora mihi, tot moveam fonos, Nunquam (crede) tamen fufficiam queri, Quantis prefa diu facra poemata Hoc feculo jaceant malis. Hinc venere mihi tædia carminum , Vates pais anima: non tenuis mex 4 Hinc, inquam, ftudium deftitui meum, Mufarum tepuit calor. s Cornelius. Quod nunc onidum negligitur chorus, Hoc velana facit mens fine litteris Infanire putat, carmina qui canunt Ridens ac digito notans. En rara invidiam provocat ars fibi, Sed vincet fuperans, cedite pallida Confe&i macie, ponito turgidum Faftu livor edax caput. Dic quacunque voles: dummodo carmina Oble&are fuo nos properent fono, Tu ride (nihil eft) pluris habebimar, Et frons excipiet decus. Buccis parce tuis haétenus invide, Nil facris dedimus carminis ædibus, Sed jam fceptra mihi Davidis in vicem Melchior de {poliis feram. Gomer Debelaim conjugio fruar, De {corto generans J/rae! inclytum , Quo femen Domini pulchrius emicet Dulci Lybetridum finu. In nos ore fero livide garrias , Confumens proprios invida finus, En fummos fequimur per ftudium vires , Nec fentit culices equus. Noftro fub fludio plus cruciabere Vel nune deftituas carmina perfequi, Ne cantatus eas carmine peffimo Confufas referens genas. Quod fi perftiteris notkra ciconia Tantum foeda potes roftra reducere, Serpentes comedas per: nemus afpidum, Nec facras aquilas vora. Eraſmus. Nunc olim calamos ut Rhodopeios Mufa non aliter (erede mihi) meam, Tu Tirynthims hic alter in omine Torpentes animos moves, Sacrarum rediit Maeonidum calors Et quam feepe dolens mæftaque reppulit, Nunc (quamquam tenuis) Mufa tamen mea Exfultans repetit lyram. Et quis rere fuit Laetitia modus, Quum poft dicta deze grandia, denique Verfus dulcifonos lumine candido Vates adfpicerem tuos? Ingens fama quidem, {ed meritis minor, Ingens fama quidem, indice me tamen Vincunt & fateor carmina gloriam | Reddis Virgiam verfibus alterum , Seu profam matt texere liberam, Jam profa (fateor) Tz/as alter es, Tantum fcripta placent tua. x Coeptos ergo precor pergito tramites, Noftri non tenuis gloria feculi, ` Et fpes una mei flammaque pettoris, Vatum reliquiz pritim. Adfpirent ftudiis Pierides tuis , Te nobifque diu fata fuperftitem Servent: & fpacii ftamina plurimi Producat Lachefis tibi. Et cum lethificus te tulerit dies Nobis perpetuum , tu nihilominus Præclari titulis ora per omnium Vives ingenii. Vale. Quum Eralmus & Cornelius ¿nter ſe carminibus maz tnis queſti eſſent de fiultitia barbaroram, qui Veterum eloquentiam contemnunt, poe= fim derident, Cornelius tandem inducit divem Hieronymum de poef colenda fententiam ferentem tanquam fea queftrane. Hieronymus loguitar. ussisri caufe fim providus arbiter hujus: Pondera judicii gratanter fufcipe noftri; Collaudo veterum legiffe poemata vatum; Et deridentes acri configere metro. — Ecce per altiloquas currunt Proverbia Mufasy Verfibus alludunt Sapiens, 7ob, Canrica fponfæ, Concrepat & metricis David {ua carmina pleétris: Sed quædam vitia tibi dico jure cavenda, i Profpice ne maculet damnanda fuperbia mentem: Neve pios fpernas qui nondum carmina norunt, Attamen haud vates temnunt, fedamant venerantes. Si ftylus ipfe placet, placet & fententia vernans, In quibus done renitent (me judice) Mute. Non reprobo ftudium, veniam concedo legenti; Dum tamen ex æquo Scripturas pondere facras Penfans, imo magis venerans, te dedis amori Pierio, quo vel mtidum tuus induat alto SELE fermo ftylum, aut eEgypré fulgida tollens afa, pares Domino pulchrum «edificare facellum : Non culpandus eris, {ed laudem laude mereris. Sic puto primitias mellis (quod confona legis Verba jubent Domino devota mente dicare) Offers: & placito placabis munere Chrifam. Si tamen iis nimium curas adhibere laborem : Mel bene libafti, fed {al non appofuifti, Quo fine nil fapidum acceptumque Deo perhibetur. Mufam non damno, fed tantum fobrietatis Te fatis admoneo ne dogmata facra refutes; S1 quæ geſta legis Veterum, ratione foluta Hxc vis in numeris pedibufque ligare difertis: Ingenium veneror & dulci carmine lætor Hiftorias imitare facras quum feribere tentas: Ornet Mufa ftylum, fcriptura paret tibi fenfum. Cornelius concludit affentiens. Gar diétis affentio, dulcis Brafime : Sic faciamus in his que nutrit amcena poefis, Metrum A{clepiadeicum Choriambicum, conftans quarto Glyconico, Tn lauder beatifims Gregori Pape. N une & terra fimul, coslicus & chorus Gaudens hymnifonis concinat organis: Cum lux grata refert fefta Gregorii Mundo gaudia prafulis. Et tu fumme tuis paftor: abieethere yf ' Na 3 Adfis