Skip to main content
mobile

Nainuwa

  • Search
  • Collections
Englishen
  • Italianoit
LoginRegister
  • Volume Overview
  • Page
  • Text
  • Metadata
Preview
edr_000074/0000

MB_026_C_009

  • Preview
  • PDF
  • Show Metadata
  • Show Permalink
Total Pages
347
Collection
Erasmo da Rotterdam
edr_000074/0296
  • Volume Overview
  • Page
  • Text
  • Metadata
Page 297 [297]
  • Preview
  • Show Permalink
  • JPG
  • TIFF
  • Prev
  • Next
edr_000074/0296

OCR

Braf. Guiel, Eral. Guiel, Eraf. Guiel, Eraf. Guiel. Eraf. Guiel, Eraf. Guiel, Guiel. Eraf Guiel, Erafi Guiel. Eraf. Guiel, Eraf. Guiel. Era. Guiel. Eraf. Guiel, Era. Erafi Gaiel, Eraf. Guiel. Eraf. Guiel. Eraf. Guiel. Eraf. Guiel, 565 ‘CARMINA VARIA. 566 Objicit, & facilis lucta oriente cadit. A | Flores atque comas reddidit arboribus. Deficit at tumidis fine clavo puppis in undis, Frondibus arentes renovantur in arbore rami, Et fine honore manet, fi incomirara manct. Coepere ut vicibus verna nitere fuis. Ipfa quidem virtutum acies firmatque, tegitque, Stabat operta nive, fed Veris tempore leto Fortis & in tota dux legione prait. Fronde ftat & denfis arbor amiéta comis. Ceder prima tamen {teva turbante procella, Trifte abeunte gelu telluris amœna juventus Hane nifi fedula fit concomitata ducem. Jam redit: & flore fit rediviva novo. Denique vis modico compleétar ut omnia verbo? O quam dulcifono refonant jam murmure fylvæ ; Prudens difce pati cunéta: beatusleris. Quos pofuit cantus Vere refumit avis. Nullum prorfus cenim, quod non patientia fortis Per moeftum taciturna gelu jam tempore verno Leniat & vincat, in fapiente malum. Dulce refumit avis exhilarata melos. Mobilibus neque enim fortunæ fubjacet ille Czruleis citius Phebus confurgit ab undis, Cafibus: aut patitur fe ditione premi. Atque mari laflos tardius abdit ‘equos. Navigat in tuto fortuna immotus utraqué, B| Jam diræ ceflere hyemes, Iætiflima terris Nec ditante tumet, nec retrahente dolet. Lux redit, & vacuis gramina reddit agris. Numinis ardentes ridet fecurior iras: Jam nox czruleis citius cœlo avolat alis, Nec metuit trepidus quid vaga fata parent: Et Phebi citius promitur axis aquis. Omnia perpetitur fapiens atque omnia vincit: Vere leves zephiris {pirant melioribus auræ Ert fruitur mediis perpete pace fretis. Clarius & rofeum lux agit alma diem. Non tam prevaliditemnunt vaga flamina montes, Que: nuper nive tecta fuit, jam Vere tepenti Aut rident nimbos æquora valta leves, Solvitur, & tellus ftat redimita comis. Quam verus dominæ fapiens tonitru omne finiftre , Rurfum fylva comis veftitur, gramine tellus: Sæviat in toto concita felle licet. Invifit claufam vernus ubi imber humum. Dic age, dic toto quid co felicius orbe? Qui concretus erat bruma amnis folvitur, at nunc Lærtior ufque manet, nec mifer efle poteft. Veftitur nuda ripa decore novo. Nos fera fortunæ fævis turbata procellis, Flumina jucundo curiunt refoluta ſuſurro, fEquora & affidue concutit unda falis. C| Frigore que quondam ftrinxerat acris hyems. Affidue tumidis miferi jaétamur in undis, Alma Menm nunc gignit humus gratos tibi flores, Nec finimur placidi vifere tuta ſoli. Verque tuas roleo pingit bonore genas. Erramus pelago fatumque movemur ad omnem : Jamjam florigero redimitur gramine pratum , Nil hæret mediis ancora mifa vadis. Miratur frondes fylva decora novas. Blanditur fi quando ferenum & lenior aura, Ha quam grata mihi funt Veris tempora, qua pro Guiel, Fallimur, incautis turba inopina venit. Grandine dant imbrem, pro nive 'rofque cadit. At ponti nihil efle minas, nil flamina ventûm Cui non Vere graves curæ fit ponere curas? Curat: adit falya littora amata rate. Ecce decore nitent cunéta creata novo. Solus enim ille poteft frendentibus undique fatis Quas claufas fervavit humus Ver elicit herbas, In tranquilla evum ducere pace fuum. Et gaudet campus teétus honore novo. 'Tu quoque quicunque es, cui pax & gaudia cura,| | Vere tepet tellus nivibus letata folutis: Dilcito quicquid erit temnere, difce pati. Que Jatuit mattis panditur herba finu. Ferto æque gelidam veri fuccedere brumam: D In filvis cantus ferit æthera, prata, nemufque . Inque vices redeant noxque diefque fuas. Sparguntur flore, rore aperitur humus. Donec fupremam (fubducens triftia) metam Vere novo terris fefe exferit herba folutis, Ponat, & cethie Deus te fine fine beer. Purpureum fundit afpera fpina decus. á à geena A Venis ubi tellus perfenfit nuda teporem: Cerramen Evalmi atque Guielmi de tempore vernali, Exfiliunt tertis gramina pi&a rofis. quod per viridantia prata alternis ex tempore lu= Vere patefcit humus partu foecunda virenti, ferunt , anno eoram decimo nono. Nota, Summittit gremio florida prefla fuo. candide Leëlor. Nondum Solis equi confurgunt æquore vafto, S i Lip, Et jam fub fummo culmine cantat avis. Gaiclmus sneipir. Tempore Veris humus blanditur olentibus herbis, Ristis hyems abiit que flores abftulit: at nunc Et tegitur foliis arbor onufta fuis. Purpureo tellus vere decore nitet. Flore tempore fuo tam deleétat rofeum Ver, Ipha fuo cum bruma gelu cadir horrida trifti: E| Triftis nos hyemis reddat ut immemores. Jam properat vicibus tempora læta.{uis. Jam violas jam terra rofas fuffundit, & omnis Jam viret, & flore ftat redimitus ager. ` Jam per prata novo pinguntur sramina flore: Arboribufque redit.quam pofuere comam. Vere nemus, volucres, campus, flores quoque cunéti Frondet, dulce canunt, ridet, olentque bene. Frondes arboribus Ver reddit, gramina campis: Et letam multo flore venuftat humum. Purpurea capite cindum venit ecce corona Ver: in quo gaudet terra decore novo. Jam nova per vacuos confurgunt gramina campos, Veftiturque modo terra decore novo. Omne fuum per trifte gelu pofuit decus arbos : Sed poftquam rediit Ver, rediere comæ. Dura quibus viduarat hyems cum flore virentes Arboribus redeunt Vere tepente comæ. Propter trilte rubis frigus decor omnis abibat, Aft ubi Ver venit, irrubuere rofis. Arida quz longo latuit fub frigore tellus, Vere refert vultu florida queque novo. Mortua fefe aperit redivivo germine tellus, Ceffit ubi pulfum;Vere tepente gelu. Arboribus coma, agris flores, avibus quoque’cantus Vere redit, triftis Vere recedit hyems. Pingit gramineum florum decus undique campum, Candida purpureis lilia mixta rofis. Sylva comis & terra rofis redimitur, & amnis, Qui geffit currus, en modo vela gerit. Vere novo apricus yeftitur gramine canipus, Et florum venere multicolore niter. Quæ brumæ fub luce folet vix linquere nidum, Jam cantu volucris prævenit ecce diem. Ver placidum cunétis {parlit fua munera terris, Gramine prata virent, gramina flore nitent. Vere fuum citius Phæbas caput esferit undis Gratior & letum lux agit alma diem. Gramine terra vitet, leni ruit unda ſuſurro, Ac apis in flore mella legendo ftrepit. Flore nitet campus, ornatur frondea fylva, Ac volucrum cantu tecta nemufque fonant. Frondet Vere nemus, veftitur & herbida tellus Arboribus fuxere come pra fijgore: {ed Ver Pidta canit yolucris, florida luftrat apis. Tom. VIII. Nuùz GraEraf. Guiel. Eraf: Guiel, 5 Eraf. Guiel. Eraf. Guiel. Eraf. Guiel. Era.

Structural

Custom

Image Metadata

Image width
2002 px
Image height
3445 px
Image resolution
300 px/inch
Original File Size
1.89 MB
Permalink to jpg
edr_000074/0296.jpg
Permalink to ocr
edr_000074/0296.ocr

Nainuwa

LoginRegister

User login

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
I forgot my password
  • Search
  • Collections
Englishen
  • Italianoit