563
O doliture mea multum virtute Azenalea,
Fe Nam virium fi quid mihi eft,
Sis licet & Venere & Ganymede intentior ipfo
Totufque fpires balfama, É
Ifque color tibi fit tenero quo vere videmus
Flores rubere punicos,
Quem vel Apelleas memorant habuifie tabellas
Viva exprimentem corpora :
Ut tamen heecce tuis fubduxero colla catenis
Spem preter omnem ftrenuis :
Heu! heu! re nimium domiti rædebit amoris,
Nimifque fani pectoris
Mutatumque tuum fubito meerebis -Amyntam ,
` Egoque flocci pendero.
Elegia de mutabilitate temporum y
AD KA MTC: M.
Arse ut denfas ponant arbufta coronas,
- Et linquant virides vitis & herba comas;
Arida purpurei fugiant violaria flores,
Horreat elapfis afpera fpina rofis.
Cernis & ut nudi jaccant (ine gramine campi,
Quos florum quondam pinxerat ampla Venus.
Pro placidis Zephyris audis Aquilona frementem,
Audis nimbriferi flamina fæva Noti:
Nec folitum. placidus blanditur in æthere Phebus,
Pendet in oceanas quin mage pronus aquas.
Succedentis ubi brumæ yice labitur æftas;
_Trifteque forte venit Vere cadente gelu.
Sic, fic flos ævi, fic dulcis amice juventus,
Heu properante cadunt irreparata pede.
Forma perit, pereunt agiles in corpore vires,
Et fubito ingenii vifque calorgue cadir.
Triftior inde ruit ac plena doloribus ætas,
Inde {abit propero curva feneéta pede.
Hee ubi caniciz eft flayos formofe capillos
Sparfura, & frontem finder amara tuam.
Candida deformi pallore tibi induet ora,
Et rofa purpureis excidet ifta genis.
Jamque abient nonquam redeuntia gaudia vite,
Succedent quorum morfque laborque locis.
Ergo ferox dum Parca finet, patiantur & anni
Dum vireat vicibus læra juventa fuis:
Utamur (ne fruftra abeat torpentibus) ævo
Carpamus primos dulcis amice dies.
Qua fala vincuntur omnia, atque de dolore morta¬
linm, quomodo non tam fugiendus, quam for=
titer patientia vincendas fit.
Q: fugis, ô nimium tener impatienfque doloris?
Te quocunque fugis quem fugis infequitur.
Ne confide fuge, rapitur pernicibus ille
Alis, nec dubitat te fugiente fequi.
Ocyor eft jaculo, Partho quod mittitur arcu,
Et vincit volucres mobilitate notos,
Cum jam à calce omnem gaudes liquife dolorem,
Ocyor ille Euro tum tua terga tenet.
Et male fecuri jam gaudia inania ridens,
Incumbit mifero durior inde tibi.
Stulte, quid extremas juvat evafifle per oras?
Omnibus in terris te prior ille videt.
Quid fruftra varia rapit in diverfa cupido,
_ Sollicitatque animum perdita cura tuum ?
Quid totiens mutare locum, mutare gradumque
Vite, & inexpertum te nova adire juyat?
Curas ditari, cupis in fublime levari,
Tamque te folvant ifta dolore tuo.
Non, inquam, non etfi Cræfe opulentior effes,
Aut ditioni fint fubdita cuntta tux.
Anne putas Regum vacua effe palatia curis?
Credo equidem excelfis has magis effe locis,
Tu quamvis ſumme in cundtis mirere beatos,
Triſtes ſæpe animos oſtra ſuperba tegunt.
Eumenides circumvolitant laquearia triſtes
Aurea, perluftrant teéta fuperba ducum,
Nil curant plenis fpirent convivia menfis,
Defpumentque vetus pocula abunda merum,
Milleque dulcifonum moduletur carmina ple&trum,
Spargat & inpumeros tibia blanda modos,
Quin inter luxus fedet illætabile virus,
Plaufibus immifcens anxia cura fuum.
Æqua lege dolor fummos fortitur & imos,
Involvens mifere Regem humilemque fimul;
Neve puta cum jam te opibus fortuna bearit,
Nil fore quod cupidum tentet amare animum.
Tum primum cure, dolor, & fufpiria furgent,
Tum primum angores experiere graves:
Sic etenim fortuna {uis fua munera mifcer,
Ur fel non modicum paucula mella tegant.
Candida & impexi cingunt ut lilia vepres,
Spinaque purpureum gignit acuta decus,
Triftia fic lætis, fic dulcia mifcet amaris,
Et coeunt junéto fpefque metufque pede.
Gaudia cum moerore gravique tripudia lu&u,
Libertas curis, mixta labore quies.
Hoc volvunt Parce, hoc ineluétabile fatum
Arcanique animi fic voluere deûm.
Certandumergo tibi eft, contendendumque palæftra,
Hoftis erit feritas hac fuperanda via:
Viĉtoque ingentem referes ex hofte triumphum,
Nominis emittens feculum in omne decus.
Nonne vides toto Job ut venerabilis heros
Cun&a per ora volans orbe celebris ear?
Funera poft fua vivit adhuc fuper æthera notus,
Atque illi zternum hac fama fuperites erit,
Et dubitamus adhuc confiftere cominus hofti?
Verte gradum, & vires experiare tuas.
Ne dubita, in manibus pendet victoria noftris,
Tute modo advertas aurem animumque mihi.
Pandam ego queis telis, qua fit res arte gerenda,
Hec etenim ad palmam non mediocre ferent.
Eft nova luétandi fpecies, nova Marts imago,
In qua non frameis, non opus eft jaculis.
Sta tantum intrepido & fidenti pectore firmus,
Nec moveant animum tela cruenta tuum.
Ille fremat fine more furens, fruftraque laboret,
Irritus in ventum & fudet inane diu.
Sive petat jaculo, feu certet cominus enfe,
Ne moveare cave, fta modo: tutus cris.
Temne fimul jaculo, temne & ſimul enfe petentem,.
Hoftem fi poteris temnere, victor eris.
Te tamen elifo vitalia pe&tore ferro
Sauciet, & lethum toxica fpicla ferant.
Apta humeris thoraca prius atque omnia denfo
Ordine {quamarum ferrea texta tegant.
Ne rurfum affiduo jacientis ab imbre fatifcant
Acra, perita fibi dextera fcutum habeat;
Scutum quo quicquid furiato emittitur holte,
Irritet & vigilem ludat inane manum.
Pectore lethum abigat agili omnibus obvia motu,
Improbitate prior jam cadet ipfe ſua.
Sed quid te moror obfcura fub imagine verbi?
Corporea neque enim hee res peragenda manu eft.
Rem nude referam potius fine nubibus omnem ,
Tu cape di&ta memor, me duce yiôtor eris.
Muniat intrepidam virtus patientia mentem ,
Contra fortune tela finiftra dex,
Ipfaque ne crebro nimium duroque malorum
Concidat impulfu, quo tueare cape.
Inviolabile erît manui prudentia fcutum,
Opportunius hac in patiente nihil.
Hanc capiat comitem fortis patientia fidam,
Non timeat cafus hat comitata graves.