OCR
age venturus eft judex orbis, tres numero difcipulotranfex- tum felegit, Petrum, Jacobum, & foannem hujus ratus jé fratrem : atque his fubductis in montem vehementer E excelfum, procul ab hominum confpegtu, transfiduit facies guratus eft coram illis. * Refulfit autem facies ejus ejis fut in morem Solis, ac veftimenta niveo quodam canA > > s l. ISS dore: relucebant , qualem nullus fullo {uper terram TE , SRS mem poteft dare. 3 Simulque apparuit illis Mofes & Etem ejus = PP: « . fada ſunt lias, colloquentes cum eo de gloria mortis, quam alba ſicut eſſet ſubiturus Hieroſolymæ. Hocita vifum eft Chri: : : 3 PEIR zo fto, uthisauctoribus, quos plurimi faciebantomnes 3 Et ecce dT Si R À à ou Judi, confirmarentur Apoftoli, neque fufpicarenapparue > P A runt illis tar eum velle Legem abolere, cum adftaret illi Mo5 5 Moyfes & ſes, neque Prophetas, cum adeffet Elias: nec mormee tem ut ignominiofam abominarentur, quam tantiviE ri ut gloriofam predicabant. + Hac vifa funt Apo4Refpor- ftolis, veluti recens experreétis à fomno ; namocufo li gravabantur: non enim capiebat mortalis infirmiad Fefum: 25, Vilionis magnitudinem, Expavetactis igitur & Domine, attonitis tam incredibili fpectaculo difcipulis, Petrus boum eſt nondum faris ſui compos, fed totus raptus voluptanos hic effe: are majeftate {pectaculi , quæ procul abele videmus hiciria Datur à mentione mortis: Doming, inguit, exfraalabernacu- mas hic tria tabernacula: tibi unnm, alterum Mof, na, nbin- tertinm Elie. Hoc vifum ef Petro: confultius, quam MAGDI Hierofolymis occidi. 5 Nondum fermonem finierat Elie unum. Petrus, ecce nubes lucida obumbravit Apoftolos, 5 -Adbue ne fublimitare fpeCtaculi abforberentur. Et ecce vox cologuente> Patris de nube fonuit, iifdem verbis teftificans de ecce nubes Bik ib fi È mE ber d = lucida ob Filio, quibus teftimonium illi prebuerat apud Jor ämbravit danem baptizato: Hic ef? Filiusmeus unice cares, in cos. Etecce quo fibi complacet animus mens ipfum andite. 6 Hanc ha A va, Vocem divinæ majeftatis plenam, nec ferendam huae pri manis auribus, cum audiffent difcipuli , procidentes lius mews di- in facies fuas, majorem in morem extimuerunt. Melas, in tuebant enim vite fue, quod didiciflent Deum ita gone locutum: Non videbit me homo G vivet. At Jefus placui: ip- Tecepta priore fpecie contigit cos manibus, ne fufumaudite. {picarentur effe {peétrum, ac voce confueta notaque ne Di si confolatus eft illos, dicens : Surgite, neque metuite quicapab a He quam. $ Porro cum receptis animis attollerent ocuderunt in fa- lOs fuos, neminem viderunt illic, præter folum Jeciem fram, fum, talem qualis venerat in montem. Sosa ? Quum autem defcenderent de monte; priufquam 7 Etacce tedirent-ad reliquum difcipulorum coetum, pieecefit Fefis > pit illis, ne cuiquam narrarent de his, quæ viderant, & tetigit donec Filius hominis refurrexiffet à mortuis : nam CA temporis fermonem & fructu fuo cariturum , gue eis: Sur- Bate Se > a gite, O no- & fide. Ac difcipuli quidem continuerunt apud fe, lite timere. conferentes inter fefe, quid fibi vellet hoc, quod 8 Levan- dixerat Jefus , poftquam refurrexerit à mortuis. Advalos is, EO Cor habebant obvolutum, ut ea vox toties audineminem vi- ta non defcenderet in pećtus illorum. *° Sed feruderunt, nifi pulus quidam ceperat animos illorum, ex eo quod ee Fe Eliam confpexerantafliftentem Jefu, huncintereun9 Ei def- dum proponuntilli. Quid eftigitur, inquiunt, quod ċendentibm Scriba docentes adventum Meffiæ, dicere foleant ills demor- ex auétoritare Malachiæ , quod priufquam veniat te defies. Meffias, venturus fit Elias Thesbites. Atis non præcens: Nemi- Ceit adventum tuum, fed hodie demum vifus eftin ui dixeritis monte. ** Quibus Jefus refpondens ait: Elias quidem Veas venturus eft, quemadmodum dixit Malachias : & juxta homing 2 prophetiam præcurret adventum meum , ac reftimortuis re- tuet omnia, converfis ad Euangelium Judaicæ genfirgat. — tis reliquiis, ne condemnetur tota natio. Verum is 1oĒtin adyentus erit olim, quum rurfus adero cum majeterrogave- fi i; 3 Bcc! Shae os : n È runt eam ‘tate Patris, vedditurus unicuique pro {uis factis pra diféipuli, mia: ` '? Quanquam & huac meum adventum prædegi? ceflit Elias quidam, quem æque atque me contem278 ferunt, & fecerunt in illum non pro meritis ipfius, cunt quod fed quicquid ipfis collibitum eft. Neque mitius ab liam opora ae venite? xt At ille refpondens > ait eis: Eliza quidem venturus.eff , C7 reftituet omnia. 12 Dico autem vobisy quia Elias jam venit, CF non cognoverunt em » fed fecerunt in eo quecungne voluerunt, Sic C7 Filim hominis paffurus eff ab ze F A B k E illis traétabitur Filius hominis. '3 Tune intellexe- E runt difcipuli quod foannem Baptiftam diceret E-e xe è È JS S 2 = 37 rame difciliam ob vite fimilitudinem, & in carpendis Regi- o, bus libertatem. Foanne 14 Cæterum ubi jam iret Jefus ad difcipulos fuos , Baptifta diz vidit ingentem hominum multitudinem circum il- ie, los, ac Scribas difputantes cum illis. Populus autem verſt ad admiratus quo abiflet Jefus, accurrit & falutavit eum, turbam, ace Ile rogat quid effet, quod inter fee difputarenc. «Mt ad” 15 Tum quidam è turba refpondit: Magifter, addu- peniduspro4 xeram ad te filium meum, qui mifere vexatur ab voluus ante immundo Spiritu: qui quoties illum corripit, allidi- Es tur puer in terram, alias in ignem, nonnunquam in Tecra aquam impellitur, fpumat, ftridet dentibus, & con- meo, quia tabefcit. "$ Et quoniam tui non erat copia , rogayi lunatic difcipulos tuos , ut ejicerent Demonium , nec po- ef Cia tuerunt. *? Ar Jeſus ut omnium incredulitati mede- pate int retur , velut indignabundus exclamat : O natio in- ignem, 07 credula, quam diu fruftra verfabor apud vos, quan- crebro ir diu feram mores veftros intraétabiles ? Mot miracu- Ed lis editis nihil proficio , fimulque juffit puerum ad= suli eum diduci, quo miraculum redderet omnibus magis con- feipulus tnus | {picuum & infigne. Qui cum adduëtus eflér, & à rebo Jefu confpeđtus, protinus ibi in oculis omnium cor- foenn ripuit eum Spiritus, & elifus in terram yolutabatur, x16 Refpumans, miſerabile fpectaculum. Tum Jefus, quo /pordens vs 3 O generatio ĉtatus eft patrem , quantum eflet temporis; quod credula > 9 incredula, hujufmodi malo vexari coepiffer. Pater refpondens: & perverAb infantia, inquit , nec fine vite periculo. Nam ee frequenter illum egit, nunc in ignem, nunc in), 2 aquam, ut perderet. Scio morbum atrocem effe, quo patar attamen fi quid potes opitulare, mifertus noftri. Je- vost Afferfus audito, fi quid potes, fubtaxans imbecillitatem ‘#46 lun fidei, quafi morbus ullus effet potentior virtute dj- EE vina, ait illi: Noli quærere quid ego poffim effice- crepantile re, fed vide num tu poflis credere. Etenim fi plene ## Feu, confidas , nihil eft tam difficile, quod non poffit Cee a contingere fidenti, Ad hanc vocem pater fiducia niam, & concepta , fpeque certiore , profufis lachrymis ex- curans ef clamans refpondit : Credo Domine , ſed etiam fi Peer es illa quid deeft fiduciæ meæ, ſupple de tua bonitare, & adjuva incredulitatem meam. "8 Interim cum Jefus 18 Tune confpiceret concurrentem populi multitudinem ad GITE d fpeétaculum avidam videndi , num fuccederet Jeſu Re quod difeipulis non fucceflerat, comminatus elt Spi- treto, €r. ritui immundo, dicens: Surde & mute Spiritus, ego dixerunt : precipio tibi ,exi ab co, & ne pofthac repetas cum. SI a At Spiritus cum ejulatu receffit a puero , fed prius mis iti adeo vehementer difcerpto, vexatoque, ut mortuo idm? fimilis jaceret, multique confirmarent effe mortuum. Adeo tenax erat mali vis. At Jefus correpta manu pueri, erexit illum in pedes , & ille furrexit. Ut ægre credebat pater ,itaægre fanatus eft filius. 19 In- 19 Dite terea mœror quidam occupavit difcipulorum ani- aR mos , metuentes ne qua culpa fua perdidiffent pote- credulitatem ftarem edendi miracula, quum antea gloyiati fuiflent vefirar. etam Dæmones fibi efle dicto audientes api cones multitudinem quidem pudore filent: cæterum ubi Ja nas Jefus efler ingreflus domum, adeunt magiftrum & bueritis fe interrogant cum: Quare nos non potuimus hoc Dæ- dem, ficue monium ejicere , quum poteftas hæc abs te nobis LS femel fit tradita ? ?° Jeſus ut ſuorum etiam fiduciam T huic a confirmaret, quam oportebat efle tantam, ut non- Tranfihite nunquam & alienæ diffidentiæ poflet effe præfidio, MM. 7 ait: Imbecillitas fidei veftræ partim fuit in caufa. E Nam & morbi vis erat atrox, & patris erat vacil- fbileert 3 lans fides ; nec veftra tam erat pollens, ut par elle vokk. poflet utrique dificultati. Eft enim nonnihil diluta 22 Z" i e 3 2 i 1 autem genus humanis affectibus s & inanis gloria fermento vitia- nS Sic ta. Quod fi habueritis fidem fimilem grano finapis, nifi per oraquod cum fit contemtum ac minutum, tamen attri- tonem, O, xferi i j tur. jejuniunen tum exferit acrimoniam nature fuæ, & humo con" ditum emergit in arborem {patiofam, nihil effet tam arduum, qued non illico ditto conficeretur, Etiam fi