Page 41 [41]
OCR
45 PARAPHRASIS IN EVANG. MATTHAE! Cap. VII. 46 lent jejunio, corpus habent atrenuatammacie, orant l'A | æternum abjicietur. Hoc igitur indicio dignofcetis 29 prolixe, largiuntur pauperibus, erudiunt populam | |eos, nimirum ex ipfis fruétibus, quos fi malos in cis & interpretantur factos Libros, atque harumrerum | {deprehenderitis 3 fubmovebitis à cura gregis, nec imagine perfonati veniunt ad vos, velut ovilla pel- recipietis in regnum ccelorum , nec habebitis pro le teti, cum intus fint lopi rapaces & Euangelici | | Chriftianis, fed pro hoftibus; non ut illos lædatis, gregis laniatores. Nihil fit negotii lupum.ab ovedi-| | fed ut caveatis ne gregi noceant admixti. Nihil eft zr noicere, fi uterque fam edat vocem, fi uterque | enim perniciofius impictate , cui fanétimoniæ fal Non omnis lua pelle teétus veniat. Quid autem facias, ubilupus) | fa fpecies fidem addit & auétoritatem. Non omnis gi dict ovillo vellere, ovilla voce ovem fimulans, irrepfe-} | qui me verbis duntaxat profitetur, dignus habebitur 75 ? Do rit in ovile, non uf ovis fiat, ſed ut crudeliasoves la-} | regno cœlórum. 5 Neque enim titulus Chriftianum mine, We» niet? Mutat vocem lupus, & Chrifti nomen profitetur; profitetur Kuangelicam doétrinam, {ed ut incautis adfpérgat heerefeos fuze venena. Simulat opeya pietatis, quo magis aliorum fimplicitate ad fuas| B cupiditates abutatur. Ab his igitur diligenter eft cavendum yobis, quos delegi gregis mei cuftodes ac facit fed vita, negue protinus cos pro difcipulis agnofcam, qui mihi religiofis verbis dixerint , Dozine, Domine , cam re ipfa longe aliis dominis ferviant, mammonæ, ventri, ambitioni. Quos igitur dignabor regno cœlorum ? qui vere repudium miferunt terrenis cupiditatibus, & ex animo obtemperant voluntati Patris mei; qui in ceelis eft, cujus voluntatem ego vobis prædico. Siquidem ab illo cît 27 quicquid vos doceo. Atque adeo non proderit no- agili dieorum co- fed ipla facta , quæ produnt animum infincerum : | men meum his, qui fpiritu faćtifque meis caruerint, cent mihi 4 guofeeti» nam etiamfi bene docent, tamen hoc ipfum quod A Co docent, non praftant. Eft fuus cuique arbori peculiaris fœtus, qui fapore prodit radicem. Si vitam & mores attentius obferves, reperies illos fibi placentes, fuis commodis ubique fervientes, clatos, vindices, invidos, obtreétatores , gloriz fitientes, nonnunquam & ventri deditos, & omnino fuum negotium agentes, potius quam gregis , aut Euangelii. Oftendi qui fint fru&us arboris Euangelice , nimirum animus alienus ab omni fafta; animus lenis, & minime appetens vindicte ; animus contemtor tor opum, & fitiens efurienfque pietatis Euangelice; animus promtus & expofitus ad benemerendum de omnibus; animus purus ab omnibus cupiditatibus; nec alio fpectans quam ad Deum; animus nihil af fliétionum recufans , modo provehat do&rinam Euangelicam; animus nihil mercedis ex{peétans in hoc mundo pro fuis benefactis, neque gloriam, neque voluptatem, neque divitias; animus qui bene velit etiam malevolis, qui bene mereatur ctiam de male merentibus. Hos fruétus qui vere preftat ipfa re, is demum eft arbor Euangelica. Proinde qui fe jaétant Prophetas, & hoc titulo fe venditant, qui cultu religiofo fe fingunt oves, cum affeétu fint lupi, ab his fruétibus funt æftimandi. Nolite {pectare frondes & corticem. Hæc fæpe communia funt agreftibus cum mitibus, falubribus cum peftiferis: fœtus guftatus indicat, qualis fit arboris fuccus. Quod fi videritis in ħis avaritiam, arrogantiam, livorem, ulcifcendi libidinem, fucum, aliaque id genus, que velut ex diametro pugnant cum fructibus Euangelicæ mentis, nolite putare ex iifdem arboriut de fpinis colligat uvas, aut ticibus fructus fuaviflimos? Itidem fit inter homines. 17 Arbor vere bona, & fuccum mitem gerens in radi18 ce mentis, edit bonos fructus. Contra arbor vere mala, quibufcunque fit foliis , quocunque cortice, tamen fruétus edit malos. Nec poflunt hac inverti, natura videlicet repugnante. Neque enim qui fincero eft animo, poteſt non factis exprimere finceritatem affectus {ui; neque rurfus qui vitiato eft animo, poteit ea præftare faétis, quæ vere bonum arguunt. Tametfi præftigiüs ac fpecie fanétimoniæ nonnunquam imponit incautis hominibus, certe Deo non poteft imponere. Proinde qui fucate boni funt, 19 dent operam, utomifo fuco fiant boni. Poteſtenim inter homines ex arbore mala fieri bona. Quod fi perfeveraverit in perverfa fimulatione, metuat ne hoc patiatur à vindice Deo, quod arbor infrugifera patitur ab agricola fuo. Quid autem patitur? Exciditur & in ignem conjicitur. Sic quifquis in regno Deinut nullum affert frustum, aut fructum edit indignum fua profeffione , nifi refipuerit , in ignem | in illo die cum non jam humano judicio, quod fæpe fallitur, fed divino, pro fuis cuique meritis præmia defignabuntur, & feparabuntur oves ab hædis, ut nec illa fint cis profutura, quæ nunc inter mortales | divinum quiddam & homine majus præ fe ferunt. qui do&rinam Euangelicam fecuti , fe declararunt veros effe difcipulos meos; rurfum sternum fupplicium his, qui ab horum confortio femovebuntur 5 ~ multi metu territi venient, & agnofci jam cupient apud Deum, cum apud homines fimulaverint præcipuos quofdam & eximios difcipulos Chrifti, Euangeliique preecones, dicentque mihi, Domine, Domine , non agnolcis famulos tuos? Nonne per tuum nomen futura prædiximus? Nonne per tium nomen dæmonia profigavimus ? Nonne per tuum nomena defunétos excitavimus? Nonne per tuum nomenvenena morbofque pepulimus? Nonne per tuum noD\ men alia prodigiofa quædam ac ftupenda multa fecimus, atque his factis nomen tuum illuftrayimus? Tot argumentis docuimus nos effe tuos, & nunc non agnofcis? Tunc audient ex me tale refponfum: 23 Profcéto nunquam agnovi vos, ne tum quidem cum iſta faceretis. Audio Domine, Domine, {ed fidelium fervorum animum nunquam fenfi in vobis. Audio multam mentionem nominis mci , fed Spiritum meum nunquam expertus fum in vobis. Audio miracula per nomen meum gelta, fed non audio fruétus illos proprios & peculiares, per quos vere Chrifti difcipulus agnofcitur. Proinde quando nec tum vere mei fuiftis, cum meo nomine vos venditabatis inter homines, E fed {ub fimulata profeffione mei feryiiftis Diabolo, difcedite nunc 4 me, & accedite illi, cujus fpiritum haufiftis, cujus voluntati obtemperaftis. Quocun- 24 tiam, non erunt confortes regni mei. Sed quemadmodum fru&us arboris non poteft effe generofi fa- er, poris, nifi radix fuccum habeat generofum, ita ftru&ura quamvis foris magnifica, & in altum furgens firma non erit, nifi firmo folidoque fundamento nitatur. Qui meum hauferit Spiritum, hoc eft, fincerum affe&um, non alio fpectantem quam ad Dei gloriam, is eft arbor bonæ radicis. Ita qui non inə bonis, atque in his conftanter perfeverat, is fapienter ædificat ædificium nunquam ruiturum. Proinde quifquis audit fermones meos, nec audit tantum, fed in intimos affectus {uos demittit, ut factis exprimat quod didicit, hunc fimilem ajo viro provido prudentique, qui quo folidum ac firmum ædificiuna {truat, ante omnia difpicit fibi folidum & immobile fundamentum, cui credat fubftruétionem adver fus omnes injurias tempeftatum duraturam : nam tranquillo quidem cœlo quodvis ædificium facile confiftit, cæterum hiems arguit foliditatem ftruétuTe,
