Page 38 [38]
OCR
2 Si oculus tuus fuerit vw ts bo 22 Nemo poteft duobus dominis fervize. bis thefauros in coelis, quorum cuſtodia vos non cruciet anxia follicitudine, Negue enim opes ejufmodi demolitur zrugo , tineave, nec fures effodiunt ac fuffurantur,, quibus calibus opes humane funt obnoxiz. Iftas opes apud Patrem depofitas, ipfe vobis fervabit tuto , nec animus vefter fordidis curis depreflus, hærebit humi, {ed negleétis his humilioribus ac fluxis rebus, ad coeleftia rapietur. Siquidem ubi thefaurus eft hominis, quem unice amat, ibi & cor erit. Nihil igitur fablime cogitant , qui congettas opes defoflas habent in terra: ipfi quidem huc & illuc obambulant , tamen animus habitat in fovea , cui credita eft pecunia. Quod fi corruptus eft animus vel inanis gloriæ , vel avaritiæ morbo, totum quod geritur, vitiofum fit oportet. Primum cnim eft perlpicere quid fit potiffimum expetendum , & quid vere præftet id quod petimus. Porro quod cft in domo lucerna , quod eft oculus in corpore , id eft animus in homine. Si lux animi non eft vitiata caligine falfarum opinionum , malarumque cupiditatum , fi mentis oculus non alio dirigit aciem , quam ad verum fcopum , quicquid agitur in vita gratum Deo eft , nihilque non conducit ad cumulum felicitatis : quemadmodum fi domus habcat infignem lucernam , nufquam impingitur, ita fi oculus tuus purus eft & integer , lucet membris omnibus, nec ulla pars impingit, aut errat, nimirum oculo duce. Contra fi oculus corporis tui fuerit vitiatus, nullam membrum reéte {uo fungitur officio, Nihil enim re&te judicatur , ea parte noftri vitiata , per quam unam judicamus. Proinde fi ca pars, que in te eft data vice luminis , verfa fit in tenebras , quanta erit caligo reliquarum partium, que ex fe lumen non habent? Si ratio cupiditatibus eft excæcata , & id judicat efle felix , quod eft calamitofum, id judicat in primis expetendum, quod vel contemnendum , vel neglectui habendum , in quas tenebras totum hominem rapiet ambitio , libido, avaritia, ftultitia, ira, livor, odium , reliqueque perturbationes animi, ques fuapte natura caliginem habent? Sit igitur purus ac fincerus oculus vefer, ut {pectet optima; fic & fimplex, ut hæc vel fola vel potifimum fpe&et. Ne yero putetis iftos audiendos , qui fe Deo & hominibus , qui fe terre cœloque partientes, ita fequuntur æterna, ut tamen hac temporaria nolint contemnere : nihil enim aliud efficiunt , nifi quod dum utrumque captant, neutro potiuntur. Hæc Philofophia ficut ingentia præmia pollicetur, ita totum requirit hominem. Inter homines non reperies duos tam commodis moribus, ut idem {fervus poflit duobus fatisfacere. Ita fit, ut alter fit deferendus, aut neutri fiet fatis. Quod fi domini fint inter fefe diverfis moribus , ac fimultate quapiam gravi diflidentes, neceffe eft ur fervus, fi velit alteri probari, alterum illum non deferat folum , fed alteri adhærens oderit etiam quem deferuit. Quod fi rurfus ab hoc volit ad alterum deficere ə in hunc unum amorem & obfequium omne transferat oportet , neglecto eo quem reliquit. Qui vero fic inter fe pugnant, ut Deus & mammona? Quomodo unus duobus ferviet , cum imperent tam diverfa ? Deus imperat, ut tua largiaris egenti, mammona jubet ,ut per fas nefafque rapias aliena. Deus imperat, ut confulas fratri tuo periclitanti, mammona jubet, ut tibi vivas. Deus imperat fobrietatem , mammona luxum docet. Fruftra igitur vobis blandiemini, fi creditis fieri poffe , quod fieri non poteft , ut Gmul & eft, cui vehementer eft additus. Videtis quam totos poffideant opes cos, qui tanto tumultu illas parant , tanta follicitudine tuentur ac fervant , tanto cruciatu amittunt. Quid non ob has patiuntur? quid non faciunt ? Huic fervitio qui fe mancipavit, non poteft cfe fervus Dei. Totum ille requirit hominem, nec patitur tam fordidi foedique demini confertium, A B C D E F ERASMI 49 nec fert fervum dimidiatum , & cum hofte communem, Sed divitum vulgus avaritiæ morbum excufare {olet prætextu neceflitatis humanæ. Fami, inguiunt , & nuditati confulitur his rebus. Ira loquuntur , qui non pendent toti à Deo, fed fuis fidunt preefidiis. Ego volo vos hac quoque follicitudine vacare, ne quid ca cura vos avocet a ftudio re: rum meliorum. Minimis contenta eft natures nece{fitas, & undeliber facile fuppetit , quod talibus , quales meos efle volo , fatis fit. Aut enim fuccurret obvia liberalitas bonorum , aut opera manuaria fuppeditabit , quod neceffitati medeatur. Poftremo fi nihil horum, Pater non deftituet fuos: totis animis inhiantibus ad coeleftia, vel non follicitis hæc leviora adjiciet , qui majora largitur. Nakent ae ponere in longum tempus, nolite difcruciari follicitudine de parandis cibis , fine quibus non ee de parando veftitu, quo tegitur corpus, & à frigoris injuria defenditur. Nonne vita res eft previoiics quam cibus ? Nonne corpus res eft pretiofior veltimento? Hee tanto meliora qui dedit, & dedit non follicitis ; an gravabitur vilioribus hifce rebus alere tuerique quod dedit? Si queritis exemplum, vertite oculos ad animantia reliqua , quæ veftra gratia condidit is, qui gondidit omnia. An quieguara fuo viétu deftituit eorum qua condidit? Confiderate volucres cœli : non ferunt , non metunt , non recondunt in horrea de futuro follicitæ , vivunt in diem, vacantes omni follicitudine, quod obvium datur fümunt cum alacritate. Et tamen Pater vefter coeleftis omnibus illis cibum fuppeditat. Et vos deftituet, quos tanto pluris facit quam aviculas ? Quod fi vos illi cure eftis, ficut utique eftis , nonne fupervacua eft veftra follicitudo ? Si deftituat ille , quid vobis proderit veftra follicitudo ? Ut corpus dedit fuo arbitratu , ita & vium dabit fuo arbitratu, Vultis videre quam fit inutilis animi follicitudo de rebus hujufmodi ? Quis eft hominum , qui quamvis magna follicitudine poffit unum cubitum addere modulo corporis fui ? Sed cnjufque corpus , ipfo ne cogirante quidem, ftatis au&ibus crefcit ufque ad præ{criptam 4 Deo magnitudinem; five curam abjicias, nihilo brevius habebis corpus , five cura diſtorquearis, nihilo habebis procerius. Proinde qui te non follicito facit , ut corpus tuum augefcat ac roboretur, idem profpiciet de victu citra tuam follicitudinem, que te à cura rerum carum avocat , que fine noftra {ollicitudine non parantur. Proinde ftultum eft anxie metuere , ne vobis defit pabulum , cum cogitans , Jo licitos habeat providentia veltiendi corpus, contemplamini lilia, que: nulla hominum cura nafountur & crefcunt in agris: non laborant, non nent; quis autem illis de veltitu , ut ipf vifum eft , profpicit? Solomon Rex opulentifimus ac f{plendidiffimus unquam fic ami@us fuerit, etiam cum maxime ftrepitum divitiarum fuarum oflentaret, quemadmodum unum quodlibet ex his contemtis negle&ifque liliis, non quæ in hortis, quibus nonnihil humane cure tribuitur , fed in pratis fponte proveniunt ? Nihil enim tam elegans præſtare poteſt hominum cura, quam preeftat ipfa naturæ providentia, Quod fi Pater vefter herbam vilem, moxque perituram, quæque hodie nitet in agris, cras demefla & arefaéta , in clibanum mittenda, tanto nitore veftit, cur vos adeo parum illi fiditis, ut vobis, quibus tanto praftantiora contulit, quofque immortalitati condidit, ac peculiariter in fui nominis gloriam paravit, puretis defutura veſtimenta, quæ vobis qualiacunque non ad ornatum, fed ad neceflitatem quærenda funt? Proinde qui patrem habetis Deum, tanta benignitate pro{picientem etiam aviculis, profpicienrem flofeulis & herbis , quarum illæ ratione carent, hæ nec fentiunt; cum yideatis illum vos tanti facere, ut CorBOA 30 Fe.
