Page 37 [37]
OCR
37 PARAPHRASIS IN EvANG. MaTTHAEI. Cap. VI. 38 probum illum tentatorem , fi vigilantes eritis, & af | A| benigni, commonet vos illius improbi Satanæ, qui fidue optimi Patris opem adverfus peffimum implo-| | nunquam non infidiatur piis, ut cos in fuam retraretis. Itaque fruftra compellarit Patrem hac formu- hat tyrannidem. Proinde priufquam hac precatione 14 la, quam traditurus ſum , is qui non cit hujus con-| } Patrem compelletis , vobifcum expendite , an vere tubernii; qui Deum nec veretur, nec amat; qui fibi | | cupiatis hoc quod petitis, & num idonei fitis, quos vivit; qui fuæ gloriæ fervit magis quam Dei; qui| |Pater ifta precantes audiat. Sed illud in primis exmundanis opibus & regno inhiat; qui mavult affe- cutite, an cum proximis habeatis concordiam. Taqui grata animo fuo , quam quæ placita ſunt Deo; lem experiemini Patrem erga vos, quales vos proqui terrena fectatur potius , quam eterna; qui cor-| | Ximus experitur erga fe. Non agnofcet pro filio, poralibus commodis pofthabet animi dotes 5 qui dif- cui non conyenit cum fiatre. Si remiferitis homifidium habet cum fratre; qui per luxum & volupta- nibus in vos delinquentibus, remittet & Pater vetes focorditer agit adverfus infidias Satane. Nam fter corleflis, quod in ipfum deliquiftis. Quod fi 1¢ eE formula fic habet: Pater nofter, qui nos femel infe- vos eritis duri & implacabiles erga cæteros homines, ? ~ liciter genitos ex Adam, rurfum coelo genuifti, ubi | B| nec Pater vefter condonabit vobis peccata veftra. nobis à terrenis rebus fubvehendis regnum & here- Non vis ignofcere conferyo tuo, in quem tu vicifim ditatem æternam parafti, ip{e in coelis agere dius, aliquando peccafti, & poitulas à Deo, ut tibi conquod cum impleas omnia, nihil habes fecis aut infir-| | donet tuum admiflum, qui cum nulla tibi poteft ef mitatis terrena, fac ut per nos, tuo beneficio puros | | fe penfatio deli@ti mutui? Habetis quantum oporteat & integros, inter homines fiat inclytum & gloriofum| |veftram eleemofynam abeffe ab eleemofynis Pharinomen tuum. Non enim eft noftra gloria, cum tui forum, & precationes yeftras 4 precibus illorum. 10 muneris fit, quicquid a nobis reéte geritur. Abolea-| | Nunc audite quantum oporteat & jejunia veftra di- 16 tur tyrannis Satana, ut in dies magis ac Magis inva- ftare ab illorum jejuniis, fi velitis effe grata Patri y, Cum auteni leſcat regnum tuum, quod non opibus aut {utellitio,| | vobis frugifera. Nec enim jejunium Déo ce ſed modeſtia, pudicitia, lenitare, tolerantia , fide, ca- | | dat abitinentia cibi, ſed affectus purus animi, ſoli Qe 11°? ritate conftat, ut profligatis vitiis üna cum malis cu- | | Deo placere geftientis. Proinde vos quoties pietas piditatibus , yim fuam exferant inter homines tue hortabitur ad jejunandum, ne velitis imitari quofvirtutes cocleftes ; fiatque tandem , ut quemadmodum | C| dam non jejunatores , fed jejunii fimulatores, frontis incœlis pacata ſunt omnia, nec eft ulla creatura, quæ | | triftitia jejunii perſonam præ fe ferentes, cum re ipfa non obediat tuis juflis , ita in terris, nemo fit, qui non hoc agant, ob quod jejunium debet adhiberi , non obtemperet tue fan&ifime voluntati, cunétis| | nimirum vel ob placandum Deum , vel ob corporis (quantum patitur imbecillitas humane nature) jam caftigationem , quo liberior fit animus facris rebus yahoc meditantibus , quod perfecte continget in futu- caturus; fed: hoc fuco laudem inanem captant apud J1 ra vita. Ale, Pater, quod genuifli; profpice nobis ne| | homines, quibus Deo contemto fabulam hanc agunt. nos deficiat panis ille tuus do&rine coeleftis ,, ut eo | |In hoc enim ad pallorein & tiftitiam obnubilant faquotidie fumto confirmemur & adolefcamus, vegeti- cies fuas, quo vel ipfo corporis habitu conípicuum 12 que reddamur ad tua juffa perficienda. Ac ne quan- fit hominibus eos jejunare. Illud habetote certum, do noftris deliétis offenfus , alienes animum tuum è | | nihil eft quod ob ifta benefaéta mercedem exfpectent nobis, fed pro tua clementia ignofce nobis deliéta, à Deo: jam enim habent premium fuum, hoc affeque per infirmitatem in te committimus, ut tecum cuti quod aucupabantur jejunio. Tu vero quoties je- 17 pacem habeamus ; quemadmodum & nos inter nos |p junas, diffimula magis jejunium, & undto capite loinvicem condonantes , fi quid alius in alium deli-| | taque facie letitiam præ te feras, ne te fentiant ho13 quit, mutuam alimus concordiam. Te propitio ni- mines jejunare. Neque putes infrugiferum eſſe jeju- x8 hil timemus, & concordia fulti firmiores ſumus ad- nium, quod latet homincs. Tibi fatis eft, quod Paverfus hoftem communem. Cui, quafumus, ne ter tuus videt, cui nihil eft occultum. Etis, qui tuos tradas tentandos , fi fieri poteft. Novimus e- cernit in occulto, pro inani laude mortalium folidam nim illius malitiam , novimus improbitatem & ver- mercedem reponet tibi.. Neque rurfus hæc dico, futiam. Quod fi patieris nos incidere in tentatio- quod impium fit aliquos habere tui jejunii confcios, nem, ut explores animi noftri conftantiam, tu, ſed quod animus debeat ab affectione laudis abhorrere. eAmen, Pater-optime, libera nos ab illo peſſimo. Hæc vota | | Tunc nemo mortalium videt te jejunantem, quando tua bonitas rata velit effe. Videte igitur, hæc bre- tu non in hoc jejunas, ut à quoquam videaris. Tunc vis precatio quam multa compleétitur , ut perfe-| | folus Deus vider te jejunantem, quando jejunas hoc étus fit oportet, quifquis hanc reéte pronunciayerit, |_| animo, ut nihilo minus libenter fis jejunaturus , etiamf hoc eft , qui fic ore pronunciet, ut animus & affe- |E | nemo viderit mortalium. Hæc vulgus hominum non étus refpondeat. Primum, docet yos totos non aliun-| | animadvertens, dum vifibilia quædam apud homide pendere quam è Patre ceelefti , cui debetis quod | | nes præmiola venatur, ſele fruftratur invifibili veeftis conditi ; cui debetis quod eftis à peccatis re- roque bono, quod pro recte factis largitur Deus. E Ri 3 demti ; cui debetis quicquid habetis virtutum. Pa- | dem accidit iis, qui magna follicitudine fibi conge- o ter vocatur, ut clementem ac benignum intelligatis. runt ac recondunt opes, caſque ne perdant defodiunt In ceelis efle dicitur , ut illuc fuftollatis animos ve- in terra; atqui hoc ipfum eit eas perdere. Qui re&e ftros , negle&is bonis terrenis. Veltrum appellatis , erogavit divitias fuas » is demum in tuto collocavit. ne quis fibi proprium aliquid vindicet , cum ex u- Alioqui quod defoderis nec tibi eft ufui, tincifque, nius beneficentia proficifcatur omnibus quicquid ha- | | ærugini ,& furibus obnoxium eft, ut jam hinc ad te bent. Et hac in parte eft Regum & fervorum æqua- nihil redeat, præter calamitofam parandi, fervandilitas. Illius gloriam tantum optatis, ne quifquam in| | que follicitudinem. Tita nec anxie , nec immodice terris ulla ex re quicquam laudis adfcribat fibi, unde |__| paranda funt vobis: & parata, aut forte objecta , fanafci folet infolentia , animigue tumor. Optatis ut F | cile {unt elargienda, fi quis egeat, aut certe in hoc ille regnet , ut illi obtemperetur , non vobis. Il- | | difpenfaiida, ut natura neceflitati fubveniatur, non lius enim virtutes funt , qua per yos operantur. Il- ut luxui, animive morbo ferviatur. Et tamen in hoc lius doétrina eft , quam ex me tradetis hominibus. Nee fatis eft in illius bonis perfiftere , nifi quotidie proficiatis in melius, & ob hoc poftulatisab co panem illum admirabilem ; quem quotidie vult peti, quoniam guotidie largitur: &ab ipfo vult peti, ut memineritis ab illo proficifci bona omnia. Denique quo magis caveatis ne quando excidatis à caritate Patris tam ftudium plerique mortales, omnes curas fuas conferunt, quafi paupertas miferos efiiciat, divitiæ felices. Dumque feétantur hac falfa bona, moxque fuos dominos relictura , relinquunt externa bona, que vere felices reddunt, & eripi non poflùnt, Vos contra toto ftudio properantes ad optima, per- 29 fectaque, quo vere divites efficiamini, recondite yor ‘Tora PIL. Ce big
