Page 36 [36]
OCR
Cum ergo mofynam We. 35 prodeft omnibus ; nihil 4 quoquam ex{peétans mercedis. Mitis & clemens eft erga univerfos, cum pofſet illico 5 fi velit, ulcifci. Casp. Vile Fac bene: forma precum: jejunia: calica gaza: Sii lux pära: duplex ne fit herus: vide aves. 1 O STENDI quibus rebus oporteat vos excellere juftitiam Scribarum & Pharifæorum, fi velitis effe mei difcipuli. Nunc oftendamin his, que vobis videntur cum illis cfe communia, quid fit vitandum. Eft enim tacita quadam peftis , que vere vitiat omnia Pharifzeorum benefacta, fic, ut apud Deum nullam omnino laudem promereantur. Res eft fanéta , beneficentia fublevare egentes, Res pia eft, puris precibis cum Deo colloqui. Res eft religiofa jejunium; atque harum retum oftentatione Pharifei fibi vindicant opinionem eximie cujufdam fan&imonie apud homines; cum Deo difpliccant; qui non faciem intuettir, fed cor. Itaque merito difplicent, quia cor habent inani gloria vitiatum. Auram populi venantur, potius quam bonam confcientiam apud Deum, & dum hic captant inane premium, fruftrantur eo quod folum crat expetendum. Hæc peftis per cuniculos quofdam irrepens , clanculum infidiatur etiam iis, qui in virtutis ftadio aliquo ufque progrefli videntur. Vos igitur hac in parte cautos ac circumfpettos eff volo, ne cuin erit aliquid piorum operum præſtandum , ideo malitis apud homines facere, quam foli , ut ab illis confpecti laudem & gloriam humanam venemini. Semper benefaciendum five videant Homies, five non videant. Semper enim vos intuetur Deus, à quo præmium exfpeđtatis. Alioqui fi ex benefagtis laudem captatis apud homines, premium amittitis apud Patrem coeleftem. Non eft femper celandum bonum opus, fed fon éft agenda fabula confpectibus humanis, veluti faciunt hifttiones è profcenio faltantes fabulam, quibus nihil aliud ftudio eft, quam ut oculis & auribus populi placeant. Atqui non poteft femper optima fequi , qui femet ad vulgi judicia accommodat. Sic enim eft obferviendum hominibus , ut illos ad veftros mores pelliceatis, fon ut vos ad illorum mores degeneretis. Veram virtutetn ultro fequitur fua laus , ctiam cum fugitur. At ca demum vera laus eft, cum contingit non ambita , nec affectata. Atque hoc ipfum quod glorie nafcitur ex benefactis, totum eft Deo tranferibendum. Alli difplicebitis fimul atque vobis placebitis ,, vobis vindicantes quod totum illius eft munificentiz. Er2 go quifquis es Euangelicas Legis feGtator , cum tua largitate fublevare paras pauperum inopiam , noli facere quod folent hypocrite , nimirum homines hiftriones & fucati perfonatique , ‘qui cum videantur liberales ac mifericordes, animo &avari funt & crudeles ; nihil enim illos commovet calamitas proximorum, féd avidi plorix, paululo pecunix mercantur auram popularem, nihil omnino daturi, fi foli confpiciant fratrem vel fame morientem. Itaque quoties aliquid largiuntur pauperibus, non quzrunt folitudinetm 5 fed prodeunt in conciliabulis hominum & vicis, nec aliter quam fabulam aéturi, tubze cantu multitudinem ad fpcétaculum evocant, fimul & miferis exprobrantes {uam calamitatem , & fbi ftultit fimam quandam gloriam venantes ab hominibus. Vultis audire quid proficiant? utcunque applauferit popuJus, apud Deum perdiderunt mercedem benefacti fui, qui pium opus ex animi fincero affe&u metitur. Qui ad gloriam dedit beneficium, vendidit, non largitus zeſt. Te vero tantum oportet abeffe ab iftorum affetu, ut cum confers beneficium, ne finiftra quidem fciat quid faciat dextera tua , & adeo non defideres hominem {peétatorem, ut fi fieri poffit , nec ipfe ſcias te facere , quod rette facis, ac velut oblitùs facti tui 5 nec imputes homini, quod benefeceris, nec tibi hoc nomine placeas , quod dederis, fed tantum in finu gau> A B D E F ERASMI 36 déas , quod refocillatas fit egenus. Quid tum fi ne- 4 fciant homines , imo fi ne ipfe quidem qui juvatur, norit auétorem beneficii? Tibi fatis eft quod teftem habes Patrem, cujus oculos nihil omnino fugit. Is tibi reponet premium etiamfi ab homine nihil # réddet gratiæ. Similiter autem cum precamini Deum, 5 ne fequamini mortem Hypocritarum , qui ftare gaudent in conciliabulis hominum, & in angulis platearum, quoties precafitur, non ob aliud „niſi ut confpiciantur ab hominibus, 4 quibus fanétimoniæ laudem aucupantur. Placeant fibi, placeant aliis, hujufmodi gloriofis precationibus : illud affirmo vobis, jam habent premium füum ; nimirum hoc quod captabant. Quid autem inanius hac mercede ? Et ob fucatami falfamque gloriolam fefe fruftrantur ipfi tam felici premio; quod Deus erat repenfurus , fi precum ſuas tum puram ac finceram viétimam ipfius oculis obtulifent? Tu contra facito. Cum precaris, fugito tur- 6 bam , ingredére fecretum cubiculi tui, & occlufis foribus, in abdito exprome coram Patre finceras pre» ces tuas. Satis eft, quod illum habes fpectatorem tuæ pietatis, cui nihil occultum. ls tibi mercedem reddet æternam. Atque haec docendi gratia craflioribus exemplis propofui; non enim nefas eft aliquando largiri beneficium teftibus hominibus , aut orafe in frequentia multorum; fed tum nefcit tua finiftra, quid faciat dextera, cüm opus caritatis nullo human vanitatis affeétu vitiatur. Tunc abditus és in cubiculo tuo, cüm ea finceritate mentis Deum alloqueris, quafi nullus hominum te videret. Qui in cœtu multorum orat, nihilo fegnius; imo fortaffe vehementius oraturus, fi folus effet, orat in abdito cubiculo : neque enim dextera & finiftra aut cubiculi fecretum in rebus funt, fed in affeétibus. Quin & 7 illud vobis erit fugiendum inter precandum. Affe@us eft, qui movet Deum, fot ftrepitus labiorum,, neque fefert quam prolixa, quain vocalis fit precatio, fed quam ardens ac fincerus affectus. Procul igitur 8 abfit à vobis exemplum Ethñicorúm , qui prolixas ac verbofas precationes veluti verbis conceptis recenfent, perinde quafi nihil fint impetraturi , nifi verbofiffima loquacitate Deum fatigatint , identidem inculcantes eadem , ac vérbofa recenfione præfribentes quid velint, & quando, quomodoque fibi prae= ftare velint quod optant, cum fape precentur noxia. Optima petenda funt à Deo, non omnia, & crebro potius orandum, quam diu, & intente magis, quat prolixe, poftremo, animo magis , quam voce, néque verbis Gentium mote prafcriptis, fed quantum fuggerit animi calor & raptus in Deum. Amat quidem rogari Pater, non üt docéatur oratione prolixa, quid poftulat veftra neéceffitas, fed ut excitetur veftra pietate ad pr&ftandum, quod non merentur accipere fegnes & ofcitantes, alioqui novit ille quid veftra poftulet neceffitas, etiam antequam rogetur. Ergo quemadmodum vita, fic & precatio difcernat vos ab Ethnicis. Quod fi vobis formam præfcribi vultis g Euangelicæ precationis, accipite dignam , qua veri fincerique filii, fraterna caritate concordes, Patrem coeleftem omnibus cx æquo communem compelletis, à quo tametfi vobis fuppetunt omnia, tamen ca potiflimum petenda funt, que conferunt ad vitam cceleftem. Nam cetera vel fua fponte, velut auttaritm votis fuorum adjiciet , ut eft benignifimus. Cujus gloria non oportet quicquam vobis efè antiquius , cui debetur omnis gloria in cœlis & in terris. Ad cujus regnum pertinere , eft Diaboli viciffe tyrannidem , cujus voluntati fabjici, regnare et. A cujus gratuita largitate venit, quicquid animos hominum alit vegetatrque ad Euangelicam perfectionem. Sed non audiet vos nifi concordes, neque facile conftabit concordia nifi mutuas offenfas, fine quibus non agitur hominum vita , quamvis ad perfecta tendentium, invicem condonetis. Atque hac concordia fic èritis paterno prefidio tuti adverfusim%* Alia Editio, redeat, pro
