Page 33 [33]
OCR
19) Qui ergo folverit unum, &'c. 20 fit, fic umbris delectari 5, Ut res veras adfperneris: fic herere imperfectis, ut perfetta fpernas: fic amplecti carnalia, ut {piritualia faftidias : fic terrenis affixum effe, uti negligas coelettia, Apud Judaos contemtus habetur, parumque Legis obferYans, qui quicquam corum præterit, quæ Phariſæi c luo addiderunt, preefcribentes lotiones manuum , urceorum ac vaforum, & tamen hæc additamenta ufque adco nihil conferunt ad perfeétioném Legis, ut frequenter abducant ab ejus obfervatione. At in regno cœlorum, quod eft longe perfectius, qui folverit vel unum ex his præceptis minimis, que nunc addo præfcriptis Mofaice Legis, cun tamen doceat obſervandum, quod ipſe per imbecillitatem non præflat, minimus & contemtiffimus habebitur, adeo ut ni profecerit ad meliora, prorfus excludendus fit ab Euangelico contubernio. Cæterum quifquis docuetit hac minuta non efle negligenda, que procul arcent ab his, qua vetar Lex, & quod docet præftiterit, is demum admirandus, & magnus habebitur in regno coelorum. . Et tamen in Synagoga fummates habentur , qui negligunt hujufmodi , fatis efe putantes quod nihil horam committant, que Lex puniri juflit, cum interim in pravis animi cupiditatbus fibi ignofcant. Hæc videlicet eft corum juftitia, quos pænæ metus deterret à maleficiis. Gæterum quos catitas, quos fpiritus ille cœléſtis impellit ad perfeétiora , procul & ultro fe fubmoveit ab omni confinio maleficiorum: Et adéo non lædunt, quenquam,, ut nec male velitit cuiquam. Ut autem yarit juftitia vefira. 21 22 Omnis qui ivafcitur fratri, Fc. Qui dixerit fratri fuo racha. ftianum , inter Mofi difcipulum & meum; illud affirmo vobis; fi præftiteritis quicquid præfcribit Lex, güicquid præltant Pharifæi; qui nunc habentur, ac fibi videntur abfolute cujufdam juftitiæ , etfi nihiladjeceritis perfectius , adeo non eritis magni in hac profeffiohe, ut neaditts quidem dandus fit in régno coelorum. ‘Tantum enim precellithec profeffio, ut qui illic primas tenefit, iis hic ne poftrémus quidem fit locus, Agedum, quo magis perfpicuum fiat, quantum adji« ciamus juftitie Pharifaices, quamque ñoftra non puguent cum Legis pieeceptis, fed ca potius adjuvent, rem exemplis aliquot conferamus. Atdiftis quod majoribus olim fit praceptum: Noz occides. Quod fi quis occiderit, conviétus & judicatus dabit pœnas. Hactenus igitur Legi videtur feciffe fatis, qui neminem occiderit, & Legis minas effugit. Is videlicet & vir juftus 5 & innocens, recipietur in Syn igogam. Nunc audife quantum ego adjiciami. Siquidem illud affirmo vobis; quifquis vél iráfcitur fratri uo; obnoxius crit judicio. Siquidem ptofeffionis fublimitas exaggetat culpa, ut quod in veteri Lege fit homici= dium, hoc in nova fit impotens animi Motus ad vindiétam. Primus enim ad homiciditim grads eft irafei. Nondum ille quidem përfecit homicidium, fed tamen jam tendere cœpit ad homicidium. Itaque Cap. V. 36 rus, ni pænam metueret. Itaque Lex Euangelica, que punit etiam iracundum , nom adverfatur præcepto Legis, Non occides, fed longius arcet ac {ubmo= ver ab co, quod Lex puniri jubet. Tutior eft ab homicidio, quifquis iram & odium penitus exemit ex animo, qua quidem ex radice pullulant homicidia. Quifquis igitur fibi pararit ‘caritatem Euangelicam, quæ bene vult etiam male volentibus, que beneficio penfat injuriam, nihil eger Mofaica Legis minis, ad vitandum homicidium. Odii extrema linea eft occidere, caritatis extrema linea eft; Atque apud Judæos quidem pius ac religiofus videtur, qui male cogitans fratri fuo, munus aliquod defert ad altare, cum Deo nullum facrificium fit acceptum abfque fraterna concordia; vobis igitur prima debet effe cura pacis & ciatur concordia: adeo ut fi forte jam adornes offerre Deo munus aliquod altari vicinus, atque inibi venerit in mentem, tibi parum convenire cum fratre quepiam mutua contriftarit amicitiam, ne cuntteC ris, ne différas, fed apud ipfam aram reli&o munere, domum properes, efficiafque , ut ante omnia farciatur tibi cum fratre amicitia dulcedo. Eo confecto redibis ad altare, peracturus facrificium tuum. Adeo Deo nullum donarium gratius, quam conferſus hominum. Fx dilato munere nihil ille dambi patitur, ex refcifla concordia multum imminet utrif que periculi. Siquidem offenfæ dilate signunt 6dium, & ex odio gignitur homicidium. At Deo nullum eft gratum obféquium, quod non commendat caritas. Quod fi mihi dixeris, Ego nibil commerni, prior ille redeat in gratiam unde naia efè offenfa; non audiam. Qui jubetur & inimicum diliculpa refciflam. Ultro condona noxam, & fratrem foc moerore fubleva , qui te fibi putabat iratum. Non experieris Deum tibi propitium, nifi proximus fenferit te fibi propitium. Nulla erit apud fratre gratia. 81 apud Deum tanti eft hominum concordia, ut patiatur interim fe fraudari munere pa~ rato, modo illa farciatur; quanto juftius elt hominem, cujus intereft, rei fua difpendio pacem &amicitiam redimere? Sed forfitan adeo quis reperictur iniquus , ut injurius ultro in jus trahat, negotium etiam exhibiturus, ni te depredetur. Jamque acE| cenfis utrinque animis, paratur dica, curritur ad judices, Quæris, quid hic faciam ? Num legibus meum jus perfequar? Si me audies, in via properabis cum adyerfario tuo rem componere, yel zequis , vel iniquis conditionibus: quántumvis iniqùis conditionibus cum illo tranfegeris, tamen lucrum feceris. Jara nunc gravo facinus admifit apud O qüi fratri male voluit. Quod ni mox repreflerit animum éffervefcentem, fed ita impotens erumpat in vocem, quz nullo quidem certo convitio percutiat fratrem, fed tamen eum manifelto contemtus indiciò contriftet; veluti fi dicat racha, aut fimile quiddam, quod animi malevolentiam declaret, jam ut ptopior homicidio, non folum obnoxius erit judiPeribit nummorum aligitid, fed fervata eft res longe pretiofiffima, pax & amicitia; fervata eft animi tranquillitas , quam puta vel univerfis facultatibus emtam, parvo emtam effe. Serviendum erat Adyocatis & Notartis, furfum ac deorfum affidue curfi= tandum. Ambiendus favor jüdicum. Multa & facienda & ferenda, indigna te. Et cum tempore homicidio parem, verum etiam concilio , gravius etitm condemnandus. Porro fi rebellis animi motus hue proruperit, ut fratrem fuum manifeſto jam cers toque convicio percutiar, ut fatuum, aut aliud fimile, appellet, jam gravifimæ pœnæ erit obnoxius, nimirum gehenne. Tot modis plectitur, qui nondum progreflus eft ufque ad homicidium. Sed homicidio confinis eft; quifquis excidit à caritate fraterna. Nondum exemit gladium, fed percuffit animo, quifquis iratus male yoluit. Percuflit lingua, fümendum. Vide igitur, quam non adfpernandum lucrum fecéris, celetitate finiendæ litis, cum judiciorum intérim incertus fit exitus. Neque ctii femper fuperior difcedit , cui caufa melior : fiquidem periculum eft, ne advyerfarius vitor tradat te judis ci; judex tradat miniftro publico, per quem duca25 tiens cum adverſario: ademta facultate componende rei cum adverfario A non ſolum lucrifeceris corporis aftli&tionem & ignominiam, verum ctiam non liberaberis; donec ad af fem
