OCR
197 PET OEMS lan LS ot Me LD. Rea ae ya 19$ cupiditatis frenum, magnamque doétrinam effe baptifmum adhoc, ut etiam temporedeliciarum fobrietarem tuerentur. Itaque perinde quafi fimul cum Chrifto cibum capiamus, communifque cum illo menfæ participesfimus, ne quid temere faciamus, fed injejuniis, in precibus, multaquefobrietatedegamus. Etenim fi quis aditurus annone prefe@turam, fibi parat quicquid ad viteeufum pertinet, atque ut fibinonnihil dignitatis aflequatur, & pecuniasconfumit, &tempusimpendit, & innumerabiles fuffert labores: quo malo nos digni fuerimus, fi cum tanta focordia regnum coelorum adierimus, neque ulla cura nofmetiplos ad hoc praeparaverimus, priufquam accipiamus? quin & polteaquam acceperimus focorditer egerimus? Ideo namque polteaquam accepimusfocordes fumus, quod priufquam acciperemusnon vigilaverimus. Ideo complures pofteaquam acceperunt protinus redieruntad priorem vomitum, ac redditi deteriores, gravius fupplicium fibi accerfierunt, co quod a prioribus peccatisliberati, hocpacto gravius etiam judicis iram infe provocarunt, dum tanto liberati |ritteftudojam putris, tortaflis enim cadet, fortaffis non | cadet: quod fiid non placet, operare, ac tutiffimum inhabita thalamum: utrum magis eligeres? otiumne illud cum timore, an laborem cum {ecuritate? Sicigitur & nunc facito. Siquidem incertus eventus futuri ceu domus quæjdam eft putris; femper ruinam minitans. At induftria ee quanquam laborem habet, tamen {pondet fecuritatem. Abfit igitur utin tantam neceflitatem incidamus , lut poft baptifma recidamus in peccatum. Attamen fi quid acciderit iftiufmodi,ne fic quidem abjiciamus fpem, benignus eft erga genus mortale Deus, multafque vias nobis dedit abolendorum crimmum etiam poſt baptifma commiflorum. Cæteruim quemadmodumii qui poftbaptifmum delinquunt , ob id gravius puniuntur quam catechumeni: itaqui fciunt effe poenitentiz remedium , neceoyoluntuti, gravioraluentfupplicia. Etenim quo major eft Deibenignitaserga nos, hoc major erit ultio, nifi illius benignitate ficut oportetutamur. Quidais homo, qui tantis malis plenus es ac deploratus? Semel faGus es amicus, femel ultioni {upremee fubductus es, morbo, ne fic quidem ad fanitatem mentis converti potuerint: quinillud potiusillis ufuvenit, quod paralytico} comminabatur Dominus, dicens : Ecce {anus factus a noli pofthac peccare, ne quid tibi deterius eveniat. Ttem| quod de Fudaispreedicabat, oftendens quod illos ob in-| gratitudinem immedicabilia manerent malas f 707 venifem © locutus eis fuifem , peccatum non haberent. Itaque pofthac dupla & quadrupla peccata fiunt. Qui fic? Quoniam poft exhibitam nobis dignationem, ingrati fumus & improbi. Quapropter nihil nobis proficit lavacrumad hoc, ut mitius puniamur. Illud vero confidera , Habuit aliquis commiffa gravia, vel homicidio , vel adulterio, vel alio quopiam facinore patrato, hæc per lavacrumremiffa funt. Nonenimeft, non eft, inguam, ullum jam peccatum, ullaveimpietas, quod non cedat locumque det dono Dei. Nam divina res eft gratia; Denuo meechatuseftaliquis , authomicidium perpetravit, prius quidem adulterium condonatum elt , & homicidium illud fimul cum adulterio conceflitacnequaquam revocaturs Nefciunt enim poenitentiam, dona, & vocatio Dei. Czterum pro his, quæ poft baptifmum commifla funt tantam damus poenam , quafi & illa revocata fint ,| ac multo ctiam graviorem. Jam enim non fimplex peccaturà eft,, fed duplex aut triplex. Quod autem hisgravior pæna debeatur, audi quid dicat Paulus : Qui (pernit legem Mofis, fub duobus ant tribus teflibus, abfque mifericordia, morte lait penas. Quanto putatis graviore vindifa dignus cenfebitur, qui filium Dei conculcarit , ac ca guinem Teftamenti immundum daxerit, ac Spiritut gratia contumeliam fecerit. Wortafle multos avertimus ne nunc) accipiant baptifma. Verum non propterea diximushæc, fed utquijam acceperunt, perfeyerent in multa ſobrietate multaque modeftia. At dicit aliquis, metuo. Si metueres ,accepiffes utique fervaflefque. Verum obhoc ipfum, inquiet, non accipio, quodmetuam. Atnonmetuis fic ex hac vita decedere? Humanus, inquiet, ef Deus. Igitur accipe baptifmum ; Humanus enim eft, & opitulatur. Tuvero ubivigilandum erat, nonoccupas iftam humanitatem Dei: ubi vero tibi vifum fucrit differre, tum venitin mentem illius humanitas. Atqui tuncerattempusutendi hac humanitate, quam tum ma haud quaguam ex propriis laboribus, fed ex Dei dono. Rurfus ad priftinam turpitudinem revolutus €s, dignus | qui graviter puniaris. At Deusne fic quidem ayerfuseft (abs te, fed dedit innumeras reparandæ falutis occafioc/nes, per quas redeas in gratiam. Et hæc quidem fecit (Deus. Tu vero ne tanta quidem lenitate provocatus vis laborare. Et qua tandem venia pofthac dignus habeberis? Annonoptimo jure genteste ridebunt, ceu fucum quempiam fterilem, fiuftraque viventem? Si potens ê cfficax eft ,inquit , philofophia quam profitemint, often|dite quid fbi velit tanta nondum initiatorum multitudo. Preclara vero & expetenda myfteria. Atnullusanimam agens, capit lotionem. Non enim illud eft tempus myfteriorum, fed teftamentorum: myfteriorum tempus eft, fanitasmentium, & puritas animarum. Etenim dic [mihi, fi quis ad iftum affeétus modum nolit fcribere te[ftamentum, fi vero feripferit etiam dat in pofterum anD fam refcindendi teftamenti (fiquidem propterea folent (his verbis prafari, Vivus, faneque & integra mentis or|dinavi de boni meis ) qui fiet, ut quijam ſui compos eſſe defiit, poffit ad plenum initiari myfteriis? Etenim fide rebus ad hanc vitam corporalem pertinentibus ftatuere lvolenti, non permitterent leges civilesordinare, quo‘ties teftari volensnonadmodumconftatanimo, prælertim quum de fuis ipfius facultatibus preefcripturus fit: | quomodo qui de regno ceelorum docetur deque bonis il‘lis ineffabilibus, poterit ad plenum omnia percipere; [frequenter & a morbo factus attonitus? Quando vero futurum eft, ut illa verba dicas Chrifto , confepultus cum illo, quum jam fis mox abiturus? Nam factis & verbis oporret declarare benevolentiam. Tuveroperinde facis, ac fi quis tum poftulet affcribi militiæ, quum jam bellum eft folvendum, aut fi athleta tum veltes exuat, quum jam furgere coeperint {pe€tatores e theatro \difeefluri. Siquideminhocarma fumis, non ut protinus jaufugias, fed utacceptisillis ex adverlario trophzeum re|feras. Ne quisarbitretur intempeftivum efle hifce de re|bus fermonem, co quod nunc non eft dies quadragefimus. Nam hoc ipfùm eft quod uritanimum meum, in hujufmodi rebus obfervari tempus. Atqui Eunuchus ille quum effet barbarus & iter faceret, effetquein via publica, non exquifivit opportunitatem : fed ne carEtenim qui pofteaquam curam univerfam conjecit in Deum , poft baptifma redierit in peccatum, nimirum homo, fipeenituerit, Dei benignitatem expenetur. At qui veluti deludens Dei bonitatem , excefferit expers gratiæ, nullo pacto valebit effugere vindiétam. Cur 9 tem iftiufinodi caufificationesadyerfustuam ipfiusfalutem ufurpas? Impoflibile eft, impoflibileeft, inquam , cum qui tali fpe differt baptifmum , agere quicquam egregium authoneftum. ‘Tuvero cujus tandem rei gratia tantum periculi recipis, & incertum futuri ample&eris? Quin potius iftum timorem mutas inlaborem, ac fludium, ut magnus fisac fufpiciendus. Utrum mielius eft ceretque doétorem czefumac vinctum , preefertim quum id temporis crederet ilium in carcere manfurum. Hic autem plerique, qui necincarcerehabitant, necinitinerefunt, proferuntfalutis fue negotium, idqueufque ad extremum vitæ halitum. Quod fiadhucambigis, num Chriftus fit Deus, ftato foris, ne divinos fermonesaudias, neve teipfum inter catechumenos numeraris. Quod fi fidis & hoc certo cognofcis, quid contaris? quid refugis ? quid detraGas? Vereor, inquit, ne peccem. Verum illud quod periculofius eftnon vereris : ne cum tantis farcinis abeas illuc? Nec enim idem eft, gratiam in medio pofitam Tom, VIII N 2 TE;