OCR
187 Dio Ret E Age Nia Noes 198 rem, non relinquuntineadem terra, fedinde revulfam plantulam in aliud transferunt folum, ut terrain recens gremiofuo exceptamilliusradicem, puram &integram vim fuam proferat, ad novam educationem ; Itidem & hæc fecit mulier, quae puerum præter fpem profeminatum in illo utero, a domotranftalit & in Templum tranlplantavit, ubi perpetuæ fùnt fontium ſcatebræ& irrigationes fpirituales, ut videre licuerit illud propheticuminillis impleri quod Devid dixit ita canens: Beatus vir qui non ambalavit in confilio impiorum y € in via peccatorum non fierit, C fuper cathedram peftilentia non fedit: fed in lege Domini voluntas cjus Ein lege cjus meditabitur die ac notte, & crit tanquam lignum quod plantatum efè fecus decurfus aquarum, quod frustum fuum dabit in tempore fuo. Neque enim poft malitiæ experientiam venit ad malitiæ remiflionem, fed ab ipfis cunabulis ad virtutem tranfiliit, non habuit con{ortium cum confeffibusiniquitati obnoxiis , neque communionem habuitcum conventiculisimpietate plenis: {ed prima ftatim pueritia, amamma matris venit ad mammam fpiritualem: & quemadmodum arbor perpetua irrìgatione in magnam excrefcit altitudinem, fic & hic divinorum eloquiorum doétrina affidue irrigatus , ad virtutis faftigium pervenit. Age, videamusquomodoillum plantarit, affectemur} mulierem, fimul cum illa Templum ingrediamur. Afcendit yinquit , cus illo iz Silom, in-vitulo triennante. Jam geminum fit facrificium : & erat vitulushic irratio-| nalis, ille rationalis: & illum quidem Sacerdos immo- | lavit, hunc vero dedicavit mulier. Eratque mulieris vel ima melior quam hofſtia, quam obtulit Sacerdos, propterea quod hæc ſuorum viſcerum factaeltimmolatrix. Imitata eft Patriarcham Abraham, cumque illo certamen fufcepit; Sed ille quidem filium receptum reduxit de monte, hæcveroreliquitin Templo, ut illic perpetuo maneret. Quin potius ille quoque totum dedicavit , cave jam illud {peétes quod non occidit, fed quod animo totum peregerit. Vidifti foeminam cum viro decertantem, vidifti nihilafexu vetitam, quo minus emularetur Patriarcham. Sed videamus quomodo illum confecrarit, Adiit, inquit Scriptura, Sacerdotem, ac dixit ili: In me Domine. Quid tandem eft illud, ia me? Aufculta, inguit, diligenter quæloquar: Quoniam multum temporis jam intercefferar, ftudet illa que prius dita fuerantin memoriam revocare. Eoquedicit, ime Domine. Vivit anima tua. Ego fum mulier gaa couffiti in confpecha tuo, deprecans Dominum pro puro hoc ; Effudi preces ad Dominum, & ille dedit mihi petitionem quam petebam abeo. Er ego commodo illum Domino , ut ferviat Domino omnibus diebus vite fue. Nondixit, egofum illa mulier cui tu exprobrafti, quam malediétis impetifti » quam velut temulentam & ebriam derififti, coque Deustibi declaravit me non effe vinolentam, tevero crimen hoc} temere mihi impegiffe : nihil hujafmodi verborum afpe- | rorum dixit , fed multa cum manfhetudine loquitur:| quanquam quum haberet rerum eventum fibi patrocinantem, jure potuiffet exprobrare Sacerdoti, quod id temporis ipfam temere accitra caufam incufaffer, nihil) horum facit, fed tantum commemorat Deiergafe be-| neficentiam. Confidera vero gratumac prudentem ancillæ animum. Quum affigeretur nemini fuam aperuit calamitatem, ne Sacerdoti quidemdixit : zemulam habeo mulierem, gue mibiexprobrans convitianfque chorum habet liberorum: ego vero que modeftiam manfuetudinemque colo, ad hunc ufque diem nondum potui ficri mater: {fed Deus conclufit vulvam meam, quumque videret afflitionem meam, non eft mifertus. Nihithorum dixit, fed fuppreffo calamitatis genere, tantum indicavit fe animo angi, dicens, mulier induro die ezofum, ne illud quidem dictura nifi Sacerdos huc compuliffet,fufpicanscam efetemulentam. At pofteaquam id vulnus fuftulit, Deo dante quod poftularat, tum demum Dei beneficentiam aperit Sacerdoti, cupiens illum in agendis gratiis habere confortem, quemadmodum prius habuerat inprecando: Aitque, propuerohoc precabar , deditque mihi Dominus petitionem meam quan | i B € E fit modefta. Ne putes, inquit, me magnam rem aut admirandam facere, quod infantem dedico, non è 0 [hujus benefaétifum auétor, fed perfolvo debitum. DI (pofitumaccepi , &hoc cireftituo qui dedit. Atquehæe dun loquitur , feipfam quoque dedicavit cum a quafi folido quodam natura aftectu feipfam Templo alli: gans. Erenim fi ubieft thefaurus hominis, illic eft & cor ejus, multo magis ubi puer mulieris, ibi & mensillius crat; atque uterus illius rurfum implebatur benedictione: Nam fimul atque hæc dixerat, oraveratgue, audi quid loquatur Sacerdos Elcane. Reddat tibi Dominus femen alterum ex muliere ifla, pro fenore, quod Domino fænerafli. Initio non dixerat, reddartibi; Sedquid? Der tibi Dominus, quicquid pofiularis. Verum pofteaquam illa Deum fecerat debitorem, aitreddattibi, bonam de futuris fpem præbens. Etenim fi dedit, quum nihil deberet, multo magisredditurus eft poftquam accepit; & hic primus ex deprecatione, & poft hunc cæteri ebenediétione duxerunt originem , totus autem mulieris fruéctus fanctificatus eft. Atque hic primogenitus foeminz virtuti debebatur, alter vero mulierisac Sacerdotis erat communis, nec fecus quam terra pinguis ac fertilis, poftquam accepit felicia femina , oftendit nobis fegetes: {ic & mulier hæc quoniam cum fide excepit verba Sacerdotis, alias nobis letasariftasproduxit, veteremque malediétionem Eve mutavit, pariens ex depreca~ tioneac benedictione. _ Et tuigitur, 6mulier, hanc æmulare, & fi fterilis fueris talem precationem exhibe, Sacerdotemaccerfe, ut tecum fù{cipiat apud Deum legationem. Omnino fi cum fide verba exceperis , patrum benediétio in fruétum exibit præclarum ac maturum. Quod fi mater fueris, Jad hujus exemplum confecra filium tuum Deo, &in | Templum adducito. Quin ipfùm potius templum Deo regale para. Adembra, inquit, veffra corpus Chrifti ſunt, ac templum fanki Spiritus qui efl invobis. Acrurfus, inhabitabo, inquit , in vobis & inambulabo, An nonabfurdum eft nos domum veterem, ruinam minitantem fulcire, pecuniasimpendentes, fabros accerfentes , denique nihil nonfacientes: domum autem Dei (nam Dei domus cffe debet adolefcentisanima) ne vulgari quidem dignari cura. Vide, ne idem audias quod olim audiere Fudai. Nam illi poſteaquam e captivitate Templum ma[teriale confpicientes neglectum , privatas ædes fuas lexornarunt, adeo Deum exafperarunt, ut mitteret cis [Prophetam > qui famem minitaretur, magnamque re[rum neceflariarum penuriam, atque hanc comminatio{Dis caufam cloqueretur: Vos quidem in domibus undique habetis manſiones, domus autem mea deſerta eft. Quod ſi jillius Templi negleétus tantam excitavit iram Numinis, multo magishujus templinegleétusad iracundiam provocabit Dominum. Siquidem hoc templum tanto eft tillo honoratius, quo plura babet fanétimoniæ fymbola. Cave igitur committas, ut templum Dei fiat fpelunca latronum, ne & alteram audias objurgationem, qua Chriftus objurgavit Judeos, dicens, Domus Patris met domm deprecationis ch , vos autem feciftis eam (peluncana latronum. Sed quomodo fit fpelunca latronum? Quum |patimur illiberales ac {erviles concupifcentiasintrare fedemque figere in adolefcentulorum animis; Tales enim cogitationes gravioresac perniciofiores funt latronibus, que puerorum ingenuitatem vertunt in fervilitatem ipfofque brutis cupiditatibus dedunt in fervitutem, un. dique confodientesillos, ac mentemillorum mulrisimplentesvulneribus: quapropterfuper his quotidie difpiciamus, & verbis pro fcutica utentes omnes id genus affeétusab illorum animisdepellamus, quo videlicet filii nobifcum cæœleftis civitatis valeantefle participes, & univerfum cultum qui celebratur illic rite peragere. An non videtis frequenter quod qui in urbibus verfantur pueros nuper a laétedepulfos faciunt Thallophoros, aut agonothetas , aut certaminum præfećtos, aut chorearum magiftrosfaciunt? Idem & nos faciamus, a primis ftatim annis inducamus cos ad difciplinam Reipublicæ coeleftisz Siquidem heec terrena, quumimpendiumad\ferat, fruétum tamen nullym haber. Nam , quefote, quis