OCR
183 D E PSD ficiet, fed quovis fonte uberius nobis omnia adferet bo-} na, Ne igitur tantum negligamus lucrum. Abfurdum | enim fuerit , fi quum famuli noftri, fi quando partem | aliquam eorum qua nobis appofita funt acceperint, no- | bis gratias agant, beneque nolws precantes abeant: nos! quum tot tanti{que fruamur bonis, ne hoc quidem honoris Deo perfolvamus, præfertim quum hinc multam | fimus affecuturi fecuritarem. Ubi enim precatio & gratiarum actio, eo fanétiSpiritus advenit gratia , abigun-| tur Deemones, & omnisadverfaria poteftas diffugit ac] difcedit. Qui f converfuruseft ad orandum, nonaudet| quicquam abfurde loqui , ne in medio quidem convi-| vio : auf fi loquutus fuerit, mox refipifcit. Proinde opor- | tet, tum in initio tum in fine convivii gratiasagere Deo, obhanc precipue caufam, quod quemadmodum dicerecoeperam, haud facile prolabemur in ebrietatem, fi nosipfosin hanc confùetudinem conftituerimus. Quin fi} quando furrexeris crapula potuque gravatus, ne fic qui-| dem adjicies confuetudinem : {ed quamvis habeamus| gravatum caput, quamvis vertigine circumferamur ,! &concidamus, nihilo feciustamen orabimus, nec abo-| lebimus confuetudinem. Etenim fi precedenti die ad. hunc oraveris modum, poftridie corriges dedecus pri-| die commiffum. Quoties igitur prandebimus, memi-| non præclaræ ejus ebrietatis. Nam cbria erat mulier ,| non evino, fed ex abundantiapietatis. Etenim fi poft) prandium talis fuit, qualis erat fub auroram? Sin tam| inftanter oravit poft cibum & potum, qualis erat jejuna ? | Redeamusigitur denuoad verba illius, verba multæ| plena philofophiæ , multaque referta manfuetudine.| Quum enim dixiflet, zequaquam Domine, {ubtexuit: Mulier in duro die {um ego, vinum & quod inebriat non bibi.| Obſerva quomodo nec hîc commemorat emula convi-| tia, neque traducit illius malitiam, nec domefticam calamitatem exaggerat evulgans, {ed hactenus apea fuamanxietatem, ut tantum fefeapud Sacerdotem pur- | tnebriat non bibi, fed efundo animam meam coram Domino. Non ait deprecor Dominum ,fupplico Domino, fed effendo animam meam coram Domino „hoc eſt, meipſam totam convertiad Dominum , mentem meatn exinaniviapud illum , toto animo totaque virtute precationem meam peregi. Deo narravi calamitatem meam, oftendi vulnus, ille poteft dare remedium. We des ancillam tuam| in facicm, in filiam pefilentem. Rurfusancillam appellat feipfam, multam adhibenscuram, nea Sacerdote ma-| lam referat opinionems nec apud fe dixit, Quid mihil curæ eft iftius calumnia? ignoranter ac temereaccufat À fufpicatur ubi nihil erat opus, Meaconfcientia pura efto ,! & omnes me traducant: fed Apoftolicam illamimplevit legem, que jubet ut provideamus bona, non tan-| tumcoram Domino, fed etiam coram hominibus. At-| gue omni modo fufpicionern depulit, quum ait, vedes ancillam tuam infaciem , in filiam peftilentem. Quidau-| tem elt in factem? Nemeexiftimesefirontem & impudentem effe. Angoris non vinolentia eft haec audacia , | mæroris non ebrietatis. Quid igitur Sacerdos? Confi-| dera & illius prudentiam. Non inquifivit curiofe de ge-} nere calamitatis, non exaftius (erutatus eftangoris caufam. Sed quid ait? Vade in pace , dabit tibi Dominas | Ders Ifrael omnem petitionem, quam ab co petiſti. Ma i pA UN VE 184 ) largiturus donum quod petebat. Hanc feeminam imitemur & nos, &inomnibus afi| Gtionibus ad Deum confugiamus. Et fi nobis non fue[rint liberi, ab illo poftulemus: quos fi acceperimus nta cura educamus: adolefcentes quum ab omni iS fevocemus, tum precipuealafcivia, quod hoe difficile (fit bellum, nec alia resmoleftior eft illi zetati , quam hic morbus. Undiqueigitur circumvallemus illos confiliis, \adhortationibus, terroribus, minis. Si hancdevicerint ‘concupifcentiam, nec ab aliis facile expugnabuntur , ſed & pecuniis erunt ſuperiores, & temulentiam vino[lentiamque ſuperabunt, & improbos convi&us omni jftudio difeutient, & amabiliores erunt parentibus, & omnibus hominibus magis reverendi. Quis enim non revereatur juvenem cafte fobrieque viventem ? Quis non amplectatur exofculerurque eum qui cupiditatibus frenum impofait ? Quis non yel e numero pradivitum multa cum gratia volet illi locare filiam fuam, etiam fi [fuerit omnium pauperrimus. Sicut e diverfo, luxuriofe viventem , etiamfi fucrit omnium opulentiffimus , {nemo tam miſer eft, nemo tam abjectefortune, ut fi[bi generum velit afcifcere. Contra nullus adeo ftultus (dicet indignum. Ut igitur filii nafcantur & hominibus reverendi , & Deo amabiles, exornemus illorum ani\ mos, cumque pudicitiaad conjugium perducamus. Hoc [enim modo tum illis velute fonte provenientomnia, & |Deumhabituri fune propitium , denique tum hujus præ| fentistum future vite gloria perfruentur. Quam affequi \ contingat nobis omnibus gratia & bonitate Domini no(ftri Jelu Chrifti, cum quo Patri gloria fimul cum fanéto Spiritu in fecula feculorum, Amen. EU: SD Bayi DEL ANNA, \Deque Samuelis educatione, & quod utilis fit in | pariendo tarditas , & quod periculofim fit | liberos negligenter habere. INDI videor aliquibus faftidio effe fatietatem adfe| rens, volo idem argumentum rurfum attingere, [quo de vobisheridifferui: yofquead Azzam introducere, atque in pratum virtutum illiusinducere fermonem , { pratum inquam , non quod rofaria profert aut alios flores, jqui marcefcunt ,fed quod deprecationem , ac fidem, magnamque tolerantiam. Siquidem hæc funt longe verjnis floribus redolentiora, ut quæ non aquarum fonti(bus, ſed lachrymarum imbre rigantur. Neque enim jperinde amnium fontes, floridos reddunt hortos, ut |plantam deprecationis fontes lachrymarum irrigantes \faciunt in fummam altitudinem excurrere. Quod huic [contigit mulieri. Simul enim ut locuta eft, fubvolavit jo cœlum ejus deprecatio , ac fru&tumipfi produxit temipeftivum, fanétum videlicet Samuelem. Nolite igitur |molefte ferre, fi rurfusıdem argumentem traćtareinci|pimus. Nequeenim veteradicemus, fed nova quædam jac recentia. Nam in conviviocorporali, exeodemob[fonio multa eduliorum genera poteft aliquis conficere, jQuin & aurifices videmus ex eademaurimafla, & armillas , & inaures aliafque multas res aureas fingere ; quanquam enim ejuſdem generis eſt materia, ars tamen (eſt varia, nec coarétatur ſimilitudine materie fubjeta, quod ipfa fitcopiofa variiqueartificii: multo vero magis À i | tas ac manfuetudo. Pro contumelia, copiofo accepto viatico difceffit, eumque nacta eft propugnatorem & intercefforem, quem habucrat objurgatorem. At ne fic quidem deftitit, fed rurfus ait, inveniat ancillatua gratiam in oculis tus: hoceft, utinam e fine rerumque exitudifcas, quod hanc deprecationem obfecrationemque fecerim nonex vinolentia, fed exangore. Et quam abiffet, inquit, 02 ampliss concidit. Vides mulieris fidem? priufquam acciperet quod poftularat , perinde confifa eft, quafi jam accepiffet. In caufa erat, quod | oraret multo cum fervore, multoque ftudio citraullam hæfitationem aut dijudicationem. Hanc ob rem abiit animo pacato, quafi totum impetraflet. Quin infoper tiformis, &opipara, audi Paulumdicentem: Alii quidem per Spiritum datur fermo fapientia, alii vero fermo o alii rurfus fides, alii vero dona fanationum, ‘fabventiones, gubernationes, genera linguarum y bac autem operatur unus © idem Spiritus, dividens feorfums cuique ut vult. Multa, inquit, flumina, fed unus eft fons. Varia funt edulia, fed unus eft convivator. Ergo quum tam magna tamque multiplex fit Spiritus gratia, ne defatigemur. Scimus cam fuiffe fterilem, {cimuseam factam matrem, {cimus lacrymafle, {cimus gavifam effe. Ac tum fimul cum illa indoluimus, fimul cum illa gaudioafficiamur & hodie. Sic & Panl jubet | gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus. Idvero