VoD apud Matihaum Dominus , ac praceptor nofter Jeſus Chriſtas lognitur, id aquum eſſe arbitrop;
ut quifque mortalium fibi dictum putet: Venite ad me omnes qui laboratis &c onerati eftis ; & ego re¬
ficiam vos. Nuallum bominum genas à ſèrepellit fervator omnium, omnes invitat ad refrigerium : quia
nullus ef, gui non aligna moleſtia laboret in hoc mundo. Non difcernit viram a fæmina, non pues
rum à fene, non fervnm à libero, non privatum à Rege , non divitem 3 panpere, non fudaum ab
Ethnico, non facerdotem 4 laico, non Monachum a non Monacho Quicunque eſtis , qualeſcungue
A eftis, fi refrigerinma quaritis,. ad me venite, Ingens oft farcina ambitio, grave igem ſervire libis
dini. Alias livore torquetur : aliam cruciat ira, vindiblague cupiditas. Hic amat miſère , ille odit miferias. Hune
premit dura paupertas: alius morbo fensove degravatar : illum urget tyrannus : Jant qui conftirutiancelis humanis gra¬
vantur, Quid autem maloram non baber hec vita? At omnibus dicit optimus slle Chriflus. Venite ad me. Hadenus
rum eſt ad Philofophos: hattenus itam eſt ad Mofen: itum eft ad Pharifeos, stum ad Rabbinos: hatlenus itum alio atque
alio. Nane ad me venite, & quod illi non praffitermnt ; ego praffabo , Reficiam vos. Otiam © quietem expetunt omnes.
Et quis non ftatim adamet tam obviam bonitatem clementıfimi Domini, fic nltro ad fe vocantis univer ſas ? At quisnon
illico certam fiduciam animo conciprat , finulatque cogitarit, banc qui promittit, nihil non poffe? Quocungue malo la¬
boratis , quacunque vos gravat farcina, ego reficiam vos. Rem egregiam pollicetur , nec ulla pretii mentio , venite tana
tam. Car antem pigeat venire ad ilum, gui nofira caufa venit ad nos? Dixerit aliguis: Quomodo ibimas ad illum?
nos in terris repimus, ille feblimis fedet in Cælis. Tlinc igitar carfum inftituamus oportet > fr velimus ad Chriſtum Ace
cedere: son enim itur ad illum pedibus , fed affettibus: imo pedibus, fed animi, non corporis. Si tibi cæperint fordere
bac terrena , que nos remorantur à bonis cælefibm, mmirum jara copifti ad Chriftum accedere, Nap eſt quod emetiae
vis freta, non eff quod ignotas adeas regiones : adeff paratum Dei verbum , in ote tho, & in corde tno: non oft cur te
moveant he voces: Ecce hic Chriſtus in agro, ecce hic in civitate. Siquidem regnum Dei intra vos eft, Si visad Chri¬
fiumaccedere , fac accedas ad teipfam: mhil interins tibi animo tno: hac re rotnm recipe. Cum avocaris adea gra ſunt
corporis , ut àteipſo recedis 5 fic recedis à Chriffo. Cum te frupefaciunt opes, atque hac bona, gue Philofophi qaoqne pro¬
fani vocant externa, longius etiam a teipfo recedis, quanquam nec ad Chriftum venire datur , nifi Pater ad illamtra¬
xerit, imo nift Chriftus traxerit. Clamemas igitur cum [ponfa : Trahe me polt te. Clamemus cum Petro: Jube me ye¬
nire ad te. Accedebant olim & Pharifai & Herodiani ad Chriftam : fed pejores abibant, quam accefferant. Nemo fe¬
liciten venit ad Chriftum, nifi qui fincera cum fide accefferit , wifi qui fitiens © efuriens juftitiam. Modo , ficut oportet,
veniamas, non eft periculama ne fraffra ventamas. Adeft ille fus: © adel efficacius, quam olim corpore prefensaderat
fedeis, Religuit nobis puriffimas mentis fua venas in Enangelicis & eApoftolicis literis. Has adire quoties libet lider.
Has etiam circumferre tecum licet. Habemus fontes Servatoris : unde quid haurire poffumus , niſi ſalutem? cur hit nex
gleltis libet bibere de lacunis aliorum contritis ac ruderibus oppletis , in guibus plus eft limi quam aque} Ne quid ina
terim dicam de quorundam venis venenò infeltis. Nec eft quo tergiverfemur, dicentes: Theologorame eſt iftos fontes
attingere, atque hinc quod hauferint , aliis miniftrare. Er ab his igitur avide fumendum eft, nbi contigerint. Inquos
vere competet illud Solomonis: Vena vite os jufti. Sed quoniam horum eft mira pancitas , © plerique gua fua fant,
guarant , non que jeſi Chriſti , tatifimam:efè ipfos adire fontes. Obvii funt, expofiti fant.. Non requirant fpinofuna
Sophiflam, ant pertinacem Dialetticum , aut verfurum Philofophum , animam requirant in Chrifto fublimem , in fefe hua
milem, boc eft , fbinihil tribuentem de Chrifto , nihil fibi non pollicentem. Huic farts fuerit his rudimentis inflrudum
venire y unius Chriſti dottrinam ad regulam pietatis, uniw Chriſti vitam ad exemplum rette vivendi , nobis fatis efe.
Quicquid nobis divina bonitas largita eſt , per hunc gratis largita eff, ne quid nobis arrogemus landis aut glorie. Hunc
per varias afflittiones, per crucem evexit ad immortalitatis gloriam , ut nos interim per innocentiam vite meditemur hie
immortalitatem quandam, per charitatem , benemerentes , quodin nobis efè , de omnibus , etiam impiis , per patientiam
tolerantes alacriter [pe futuri premti, quicquid ob Chriftum infligitar , fic undique temperantes attiones noffras 5 wt malos
etiam pelliceamus ad amorem Enangelica vita, neque cuiquam fit, quod probabiliter in nobis poffit calamniars , guicquid
agimus , quicquid loguimur, ad Chrifti gloriam referentes, In bujufmods nihil poterit ambitio , nihil ira, nihil inuia
dia, nibilavaritia, nihil cetera pejteshumane vite. Nibil poterit mortis terror in enm, qui fibi perfesfum habet „adea
uihil perire piis, ut ipa etiam vite jattara vertarar in lucrum immortalis vite.
Hanc Philofophiam licebit ex his haurirefontibis , ab hac Chriltiani vocamar. St nemo non gaudet vocars Chriffianuts
nemo debet ignorare principis fai dogmata. Nullus audet fe profiteri Auguftinenfen » qui regulam Anguftini non legerit,
nemo Benedittinum , qui Benediti regulam ignoret, nemo Franciſcanum , qui Franciſci vegulam non viderit. Et t
tibi Chriftianus videris, gut nujquam feire curaris Chriſti regulan ? Franciſcus clamat: Qui non veftitur tak colore,
guinon cingiter fune, non eff meus difcipulus, & omnes religioſe faciant » guod jubet homo. Chriftus clamat: Qui non
tollit crscen (nam, & fequitur me, non eſt me dignas , neque caiguam religio eft non tollere crucem , © tamen nema
videtur fibi minus effe Chriffianus. Si quis Francifcanas nigro veftiatar, aut difcinttus incedat, magno meta cortipere¬
tur, ne damon aliguis ſubito ipſum abriperet ad tartarum , quod aufus fit id facere, quod per fe negue bonam eſt , neque
malam, nec alia ratione nefas efè , nifi quia vetuit homo, Chriſtus tanta major Franciſco , fi tamen nlla collatio eft, juffie
ne malo refifteres, ut malefatta benefubtss penfares, ut maleditta benedittis retaliares, G non contremifcis, non inhor=
refois, non vereris ne tibi terra debifcat ,, cum beneficiam malefatlis oneras, cum benemerentem mendaci lingua virt¬
leatia laceras? Hee eft communis Chriftianorum omninm regula. Ad banc examinabuntur omnes, cujufcungue fratus
erant y inillo jadicio Dei, ubi nou ex pifcibus, antcarnibas, non ex colore veftis, fed ex veris affimabuniur. Ut Apo¬
fratam exfecraris, fi Minorita colore wtater, qui panlo magis vergat ad nigrorem, © tu ibi Apoffata non es, qui totias
Enangelica dottrina oblitus oblitus omnium qua in baptifmo vovifti , totus fervis mammone , fervis mundi volypratibas s
Servis ambitioni , progae Chrifto, cui te femel dicafli, in cujus verba jurafti, vivis ex libidine adverfurit, guers fe~
melabjuraffi, quem femel deteftatus es? Si tanta eft bumanaram conftirationuna religio, unde taxa fupinus neglectus ojus
zei, qua fola debebat efe religioni? non eſt hac nova querela. Queftus eft idem olim Deus per Jeremiam Prophetam ,
grod filii Jonadab confianter obedierant precepto patris, abfiinentes a vino, cujus ufum ille fnis interdixerat , cum popr¬
las Ifraeliricus interim negligeret jefa Dei, Quefins efi hoc ipfam Chrifins in Enangelio, vociferans in'cos qui tranfgre